(۹۸۷) سوال: الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ می‌فرماید: {وَامْرَأَةً مُؤْمِنَةً إِنْ وَهَبَتْ نَفْسَهَا لِلنَّبِيِّ} [أحزاب: ٥٠]: (و اگر زن مؤمنی خود را به پیامبر ببخشد). این زن چه کسی بوده و داستانش چیست؟

جواب:

{وَامْرَأَةً مُؤْمِنَةً}: (زن مؤمن) به صورت نکره آمده و زن خاصی را تعیین نکرده است؛ اما با این حال، چنین اتفاقی افتاده است. زنی نزد رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم آمد و گفت: من خودم را به تو بخشیدم. رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم چند بار به او نگریست، اما وی را نپسندید. مردی بلند شد و گفت: یا رسول الله! اگر به این زن نیازی نداری، وی را به ازدواج من در بیاور؛ الی آخر حدیث. این حدیث در صحیحین از سهل بن سعد رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُ روایت شده است.[۱] اما منظور این آیه، زن مشخصی نیست.

***

[۱] صحیح بخاری: کتاب الوکالة، باب وکالة المرأة الإمام فی النکاح. حدیث شماره: (۲۳۱۰). صحیح مسلم: کتاب النکاح، باب الصداق و جواز کونه تعلیم القرآن. حدیث شماره: (۱۴۲۵). از سهل بن سعد ساعدی رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُ با این لفظ: «جَاءَتِ امْرَأَةٌ إِلَى رَسُولِ اللهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ: يَا رَسُولَ اللهِ، إِنِّي قَدْ وَهَبْتُ لَكَ مِنْ نَفْسِي. فَقَالَ رَجُلٌ: زَوِّجْنِيهَا، قَالَ: قَدْ زَوَّجْنَاكَهَا بِمَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ».