دوشنبه 21 شعبان 1447
۲۰ بهمن ۱۴۰۴
9 فوریه 2026

(۸۴۱) سجده‌ی تلاوت در قرآن و سجده‌ی بدون وضو

(۸۴۱) سوال: در قرآن کریم چندین جا سجده وجود دارد. آیا در همه‌ی این موارد باید سجده نمود؟ آیا اشکالی ندارد که قاری سجود کند در حالی که وضو ندارد؟

جواب:

بله، سجده‌هایی که در قرآن وجود دارند، همه محل سجده هستند و شخص هر گاه آنها را تلاوت کرد، باید سجده نماید. فرقی ندارد که قرائتش در نماز باشد یا خارج از نماز. اما برای سجده، احتیاطا باید وضو داشته باشد.

نکته‌ی دیگر اینکه سجده‌ی تلاوت، فرض نیست. بلکه سنت است. از امیر المومنین عمر رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُ ثابت است که «در خطبه‌ی روز جمعه، آیه‌ی سجده را تلاوت کرد. پس از منبر پایین آمده و سجده نمود. سپس در جمعه‌ی بعدی آن آیه را خواند، ولی سجده نکرد. سپس گفت: الله سجده را بر ما فرض نفرموده مگر اینکه خودمان بخواهیم».[۱] اما اگر شخص وضو دارد، شایسته نیست آن را ترک نماید.

***


[۱] صحیح بخاری، أبواب سجود القرآن، باب من رأی أن الله عَزَّوَجَلَّ لم یوجب السجود، حدیث شماره (۱۰۷۷). از ربیعة بن عبدالله بن هدیر با این لفظ: «قَرَأَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ عَلَى الْمِنْبَرِ بِسُورَةِ النَّحْلِ، حَتَّى إِذَا جَاءَ السَّجْدَةَ نَزَلَ فَسَجَدَ، وَسَجَدَ النَّاسُ، حَتَّى إِذَا كَانَتِ الْجُمُعَةُ الْقَابِلَةُ، قَرَأَ بِهَا، حَتَّى إِذَا جَاءَ السَّجْدَةَ، قَالَ: يَا أَيُّهَا النَّاسُ، إِنَّا نَمُرُّ بِالسُّجُودِ، فَمَنْ سَجَدَ فَقَدْ أَصَابَ، وَمَنْ لَمْ يَسْجُدْ فَلَا إِثْمَ عَلَيْهِ. وَلَمْ يَسْجُدْ عُمَرُ رضي الله عنه.» وَزَادَ نَافِعٌ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ رضي الله عنهما: إِنَّ اللهَ ‌لَمْ ‌يَفْرِضِ السُّجُودَ إِلَّا أَنْ نَشَاءَ».

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: يوجد في القرآن الكريم عدة مواضع للسجدة، فهل في كل موضع من هذه المواضع يتم فيه السجود؟ وهل يكون السجود والقارئ على غير وضوء؟

فأجاب رحمه الله تعالى: نعم السجدات التي في القرآن كلها موضع سجود، يسجد فيها الإنسان إذا قرأها، سواء كان في صلاة أم في غير صلاة، إلا أنه لا يسجد إلا على وضوء احتياطا، وسجود التلاوة ليس فرضًا وإنما هو سُنة، كما ثبت عن أمير المؤمنين عمر بن الخطاب رضي الله عنه «أنه قرأ آية السجدة وهو يخطب الناس يوم الجمعة، فنزل فسجد، ثم قرأها في الجمعة الأخرى فلم يسجد، ثم قال: إن الله لم يفرض علينا السجود إلا أن نشاء»، لكن لا ينبغي للإنسان تركها إذا كان على وضوء.

مطالب مرتبط:

(۸۳۴) گفتن اعوذ بالله با وجود چندین قاری

گفتن اعوذ بالله در اول تلاوت است. وقتی اولین قاری اعوذ بالله گفت، برای دیگرانی که شنونده هستند، کفایت می‌کند. اما بهتر هر کدام در اول تلاوت اعوذ بالله بگویند

ادامه مطلب …

(۸۲۳) قراءآت قرآن و حکم رعایت نکردن تجوید

قرآن به چندین لهجه نازل شده و از میان آنها، هفت لهجه به صورت متواتر روایت شده‌اند. کسی که به این قرائت‌ها آگاهی دارد بهتر است هر بار به قرائتی بخواند.

ادامه مطلب …

(۸۵۳) آیا سریع خواندن قرآن جایز است؟

سرعت دو نوع است: سرعتی که لازمه‌ی آن ساقط کردن برخی حروف یا حرکات است. چنین سرعتی جایز نیست. نوع دیگر، سرعت با رعایت تلفظ حروف و کلمات و إعراب است.

ادامه مطلب …

(۸۴۳) خواندن قرآن از رو بهتر است یا از حفظ؟

خارج از نماز بهتر است قرآن را از روی مصحف بخواند. اما در نماز بهتر است آن را از حفظ بخواند تا بتواند نماز را به وجه اکمل به جای آورد.

ادامه مطلب …

(۸۳۲) قرائت قرآن فقط در رمضان

کسی که نماز می‌خواند اما قرآن را فقط در رمضان می‌خواند، ترک کننده‌ی قرآن به شمار نمی‌رود. چون قرآن را در نماز و اذکارش می‌خواند.

ادامه مطلب …

(۸۴۰) حکم کلماتی که هنگام قرائت گفته می‌شود

تلاوت قرآن، بازی نیست که تا قاری خوش صدا از قرائت آیه‌ای فارغ شد، مردم الله الله بگویند. این یکی از بدعت‌هایی است که مردم به وجود آورده‌اند.

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه