(۷۵۰۷) سوال: او دختری است که به بیماری صرع مبتلا شده و الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ را بر آنچه برایش مقدر کرده، حمد می‌گوید. او می‌گوید که ده سال است از این بیماری رنج می‌برد و اکنون در حال مصرف دارو است. این بیماری به‌صورت تشنج ظاهر می‌شود، به‌گونه‌ای که دچار بیهوشی شده سپس بر زمین می‌افتد. بعد از آن، خود را در بخش اورژانس می‌یابد، درحالی‌که موی سر و صورتش در برابر پزشکان آشکار است. به مادرم گفتم: چرا مو و صورتم را نپوشاندی؟ مادرم گفت: تو خودت آنچه را که صورت و مویت را می­پوشاند، برمی‌داری. سؤال این است که آیا من در این حالت بیماری، به دلیل آشکار بودن در برابر پزشکان، گناهی مرتکب شده‌ام؟

جواب:

می‌گویم: از الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ می‌خواهم که او را شفا‌ی عاجل عنایت فرماید و او را بر این مصیبتی که به او رسیده، پاداش دهد و اجر بزرگی نصیبش گرداند. اگر هنگام تشنج صورتش آشکار شود؛ گناهی ندارد، زیرا این کار از روی قصد و اختیار نیست. همچنین اگر پزشکان برای بررسی و درمان، نیاز به مشاهده­ی صورت او داشته باشند، در این مورد نیز اشکالی وجود ندارد. اما لازم است که همراه او یکی از محارمش باشد تا پزشک با او خلوت نکند، یا اینکه پزشک همراه فرد دیگری باشد، مانند یک مرد دیگر یا یک پرستار زن یا چیزی مشابه آن. مهم این است که جایز نیست هیچ پزشکی به ‌تنهایی بدون محرم با زن در خلوت باشد.