(۶۵۴۵) سوال: مشکلی دارم که آن را با امید به الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ که حلی برای آن بیابم به شما می‌گویم: من مردی ۲۸ ساله و نابینا هستم و در کلاس دوم دبیرستان مدرسه‌ی نور مشغول به تحصیل هستم اما پدرم با من معامله‌ی بدی دارد و همیشه از زمانی که به مدرسه‌ رفته‌ام با من مخلافت می‌کند و من ماهانه ۳۷۵ ریال حقوق می‌گیرم که همه‌اش را به پدرم می‌دهم به این امید که مبلغی از آن را برای خرید نیازهایم به من بدهد ولی وقتی  مبلغی از آن را برای خرید نیازم از او طلب کردم، قبول نکرد و گفت: این مبلغ فقط نظیر آب و غذایت می‌باشد و هیچ حقی در طلب کردن آن نداری با وجود این‌که آب و غذای من فقط به اندازه‌ی ضرورت و زنده ماندنم است و او از لحاظ مادی مشکلی ندارد و وقتی که او را این‌گونه یافتم سعی کردم که قسمتی از آن را نگه کنم و از اینجا اختلاف شروع شد و مرا را از خانه بیرون کرد و با کمک گرفتن از اهل خیر تلاش کردم که به خانه برگردم و زیاد ادامه نداشت و بار دیگر مرا بدون سبب بیرون کرد و این حالت تکرار گشت و من بدون سرپناه در خیابان‌ها یا مکانی که سرپناهم باشد زندگی می‌کنم و همین، سبب قبول نشدنم در مدرسه شد و همسرش، مادر من نیست و زن پدرم است ولی گمان نمی‌کنم که او سبب این باشد چون که او هیچ بدی به من نکرده است و اعتقاد من است که تنها پدرم سبب آن است، لذا راه درست چیست؟ لطفا توضیح دهید الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ شما را موفق بگرداند؟

جواب:

این رفتار پدرت شایسته نیست بلکه بر او واجب است که از مال خودش بر تو هزینه‌‌  کند اگر توانایی آن را دارد و اگر توان آن را ندارد با حقوقی که از مدرسه‌ی نور می‌گیری هزینه‌های تو را پرداخت کند و برای او حلال نیست که از هزینه‌های تو کم کند و تفاوتی نمی‌کند که حقوق از تو بگیرد یا نه، چون هزینه‌ی فرزند بر پدر واجب است زیرا الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ می‌‌فرماید: {وَعَلَى ٱلۡمَوۡلُودِ لَهُۥ رِزۡقُهُنَّ وَكِسۡوَتُهُنَّ بِٱلۡمَعۡرُوفِ} [سوره البقرة: ۲۳۳]: (و بر آن کس که فرزند برای او متولد شده (پدر) لازم است خوراک و پوشاک آنان (= مادران) را بطور شایسته (در مدت شیر دادن بپردازد))  چون او کسی است که هزینه‌ی فرزندش را می‌دهد.

 نصیحت من به پدرت این است که تقوای الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ را در تعامل با تو اگر آنچه به او نسبت دادی صحیح باشد، رعایت کند و هزینه‌ی تو را به طور شایسته بپردازد تا اجر آن را از الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ بگیرد و کمکی برای تو در نیکی کردن به او در حیاتش و بعد مرگش باشد.