(۶۵۳۹) سوال: شیخ بزرگوار الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ در شما برکت بیاندازد، یکی از جوانان پایبند دختری را خواستگاری کرده ولی پدر دختر قبول نکرده است، به دلیل این که این پسر الان در مرحله‌ی آخر تحصیل خود قرار دارد و می‌ترسد که کار او در روستای دور از آن‌ها قرار گیرد و دخترش در خانه‌‌ی او تنها باشد، آیا کار این پدر صحیح است؟ لطفاً در این‌باره توضیح دهید جزاکم الله خیرا.

جواب:

وقتی مردی، دختری را خواستگاری کند در حالی که صاحب اخلاق نیک و دین باشد پس مشروع این است که جواب مثبت به او داده شود و با او ازدواج کند و عذری که  پدر دختر در سوال بیان شد که گفته است، عذری نیست که مانع ازدواج دخترش شود و اگر دخترش به این ازدواج رغبت دارد، برای پدرش جایز نیست که به خاطر این عذر مانع این خواستگار شود چون که این عذر شرعی نیست و با این کارش گناه‌کار می‌گردد چون سرپرست زن امین است؛ لذا بر او واجب می‌باشد که آنچه به مصلحت کسی که زیر ولایتش است عمل کند و اما احتمال این که در منطقه‌ای تعیین شود که دخترش آن‌جا تنها باشد پس می‌تواند با شرط گذاشتن بر خواستگار که او را در مکان دور ساکن نکند که تنها بماند، این احتمال از بین می‌رود و هنگامی که این را بر شوهر شرط کرد و او نیز قبول نمود پس بر او واجب می‌گردد که به آن وفا کند چون رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم می‌‌فرماید: «أَحَقُّ الشُّرُوطِ أَنْ تُوفُوا بِهِ مَا اسْتَحْلَلْتُمْ بِهِ الْفُرُوجَ»[۱]: (همانا سزاوارترین شروطى كه بايد به آنها پايبند بود: شروطى است كه با آنها زنان برايتان حلال شده‌اند).

با این وجود نظر من این است که این شرط را نگذارد اگر چه آن می‌ترسد چون زن هنگامی که ازدواج نمود، اولی‌ترین مردم به نسبت او، شوهرش است و اگر رابطه‌ی آن‌ها خوب باشد، مرد نیز هر کاری برای مصلحت و انس گرفتن و خوشحالی او خواهد کرد.

[۱] صحیح بخاری: كتاب الشروط ، باب الشروط في المهر عند عقدة النكاح، شماره (٢٥٧٢)، و صحیح مسلم: في النكاح، باب الوفاء بالشروط في النكاح، شماره (١٤١٨).