(۵۶۹۶) سوال: آیا جایز است به دستور شوهرم در سفر به کشورهای خارجی صورت خود را آشکار کنم یا خیر؟
جواب:
اول: واجب است بدانیم که شریعت الله سُبْحَانَهُوَتَعَالَىٰ در سرزمینهای اسلامی و سرزمینهای کفر تفاوتی ندارد، بلکه در اینجا و آنجا یکسان است.
دوم: شایسته است که مسلمان دارای قوت، اراده و شخصیتی برجسته باشد که بر دیگران آنچه را که دینش اقتضا میکند تحمیل کند و اگر این بیگانگان با لباسهایشان و طبق عاداتشان نزد ما میآیند، چرا ما با لباسهایی که مقتضای شریعت ما است نزد آنها نرویم!
حجاب از امور سنتی نیست که در زمانی تغییر کند و در زمانی دیگر تغییر نکند و در سرزمینی متفاوت باشد و در سرزمینی دیگر متفاوت نباشد، بلکه حجاب از امور شرعی است که الله سُبْحَانَهُوَتَعَالَىٰ در کتابش آن را واجب کرده است و سنت نیز بر آن دلالت دارد. بنابراین، جایز نیست که زن در سرزمینهای بیگانه یا غیر آن صورت خود را آشکار کند، حتی اگر شوهرش او را به این کار امر کند؛ زیرا هیچ طاعتی برای مخلوق در معصیت خالق وجود ندارد.
سوم: میگوییم: بر شوهر واجب است که نسبت به همسرش غیرت داشته باشد و بر حفظ و نگهداری او حریص باشد، لذا چگونه ممکن است یک مسلمان تصور کند که شوهر، همسرش را به آشکار کردن چهره و دستانش امر کند، به گونهای که در معرض تسلط فاسقان، تعقیب شدن، نگاه کردن و شاید پس از آن اشاره، خندیدن و سخن گفتن قرار گیرد؟ همهی اینها از اموری است که ما متأسفیم که از چنین شوهرانی صادر میشود که به همسرانشان دستور میدهند چهرههایشان را در سرزمینهای بیگانگان آشکار کنند و بدون شک، هرچه مرد شخصیتش قویتر، مصممتر، قاطعتر و پایبندتر به دینش در تمام سرزمینهای الله سُبْحَانَهُوَتَعَالَىٰ باشد، بدون شک در نزد غیرمسلمانان، دارای هیبت بیشتر و احترام بیشتری خواهد بود. و کسی که به او اعتماد دارم به من خبر داد که به سرزمینهای بیگانه سفر کرده بود و همسرش همراهش بود، در حالی که حجاب داشت، اما روی چهرهاش نقابی گذاشته بود که جلوی چشمانش باز بود و میتوانست نگاه کند. او میگفت: مسلمانان هنگامی که در آن سرزمینها از کنار ما عبور میکردند، از ما تشکر میکردند و بیگانگان نیز هیچگونه آزاری به ما نمیرساندند. ای کاش مسلمانان مانند این مرد میشدند که دارای ارادهی قوی و ایمان استوار به الله سُبْحَانَهُوَتَعَالَىٰ بود.