(۵۶۶۷) توضیحاتی در مورد لباس عروسی، حلقه نامزدی و حضور مرد در مراسم عروسی

(۵۶۶۷) سوال: شیخ بزرگوار! پیرامون لباس عروسی، حلقه نامزدی و حضور مرد در مراسم عروسی، حکم شرعی آنها از نظر شما چیست؟ بارک الله فیکم.

جواب:

لباس عروسی در صورتی که برای کار حرامی نباشد جایز است؛ زیرا اصل در لباس، چه از نظر نوع و چه از نظر کیفیت، بر حلال بودن است. انسان می‌تواند هر نوع لباسی که بخواهد بپوشد و آن را به هر شکلی که می‌خواهد بپوشد. این اصل است، مگر اینکه چیزی خلاف این اصل وجود داشته باشد، مانند پوشیدن لباسی که مختص کافران است. در این صورت، انسان نباید لباسی بپوشد که مخصوص کافران باشد، زیرا این کار موجب تشبه به آنان می‌شود. رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم میفرماید: «من تشبه بقوم فهو منهم»:[۱] (هر کسی خود را همانند قومی کند، جزو آنان است) همچنین جایز نیست که زن لباسی بپوشد که فقط مردان آن را می‌پوشند همچنین جایز نیست که مرد لباسی بپوشد که فقط زنان آن را می‌پوشند؛ زیرا رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم مردانی را که خود را شبیه زنان و زنانی که خود را شبیه مردان میکنند را لعنت نموده است.[۲]

اگر لباس از محرمات پاک باشد، اصل در آن بر حلال بودن است. بر اساس این، لباس عروسی که زنان امروزه می‌پوشند، یعنی لباس سفید گشاد و وسیع، اشکالی ندارد، زیرا این مطابق با اصل است و ما نمی‌دانیم که در این لباس شباهتی به لباس کافران یا مشرکان همچنین به لباس مردان وجود داشته باشد.

حضور در مراسم ازدواج به دو گونه است:

نوع اول: اینکه مرد در کنار زن بر روی سکوی عروسی قرار گیرد، این کار حرام است و انجام آن جایز نیست، و نه برای مرد جایز است که چنین کاری انجام دهد و نه برای خانوادهی زن که او را در این کار یاری کنند، زیرا در نمایان شدن مردان در برابر زنان فتنهی بزرگی وجود دارد.

نوع دوم: این است که زن تنها بر روی سکوی عروسی در برابر زنان قرار گیرد، که در این صورت اشکالی ندارد؛ زیرا در این وضعیت هیچ چیز حرامی وجود ندارد. اگر فرض کنیم که در آن حرامی وجود داشته باشد، حکم به همراه علت خود است، که در این صورت ممنوع خواهد بود. اما برای ما روشن نیست که در این وضعیت محذوری وجود داشته باشد، بنابراین قرار گرفتن زن بر روی سکوی عروسی در برابر زنان جایز است.

[۱] تخریج آن گذشت.

[۲] تخریج آن گذشت.

تعداد بازدید: 97

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

تقول السائلة فضيلة الشيخ أسأل عن ثوب الزفاف وخاتم الخطوبة والتشريعة، ما حكمها في الشرع في نظركم؟ بارك الله فيكم.

فأجاب رحمه الله تعالى: ثوب الزفاف جائز إذا لم يكن لفعل مُحرَّم؛ وذلك لأن الأصل في اللباس عينا وكما وكيفية الحل، فيلبس الإنسان ما شاء من عينة الثياب، ويلبس الثياب على أي كيفية شاء، هذا هو الأصل ما لم يوجد ما يخرج عن هذا الأصل، مثل أن يُلبس لباس على زي لا يفعله إلا الكفار، فحينئذ لا يجوز للإنسان أن يلبس لباسًا على زي لا يفعله إلا الكفار؛ لأنه يقع حينئذ في التشبه بهم، وقد ثبت عن النبي – صلى الله عليه وآله وسلم- أنه قال: «مَنْ تَشَبَّهَ بِقَوْمٍ فَهُوَ مِنْهُم»، وكذلك لا يجوز للمرأة أن تلبس لباسًا لا يلبسه إلا الرجال، ولا يجوز للرجل أن يلبس لباسًا لا يلبسه إلا النساء؛ لأن النبي – صلى الله عليه وآله وسلم لعن المتشبهين من الرجال بالنساء، والمتشبهات من النساء بالرجال.

وإذا خلا الزِّيِّ عن مُحرَّم فالأصل فيه الحل، وعلى هذا فلباس الزفاف الذي يلبسه النساء الآن وهو الأبيض الفضفاض الواسع لا بأس به، ولا حَرَجَ فيه؛ لأن هذا هو الأصل، ولا نعلم أن في ذلك مشابهة للمشركين والكفار، كما أنه لا يشبه ثياب الرجل. وأما الشرعة فالشرعة على نوعين:

النوع الأول: أن يكون الزوج مع الزوجة على المنصة، فهذه حرام، ولا يحل فعلها، ولا يحل للزوج أن يفعل ذلك، ولا لأهل الزوجة أن يمكنوه من هذا الفعل؛ فإن ظهور الرجال أمام النساء في هذه الحال فتنة عظيمة.

أما النوع الثاني: من الشرعة فهو أن تقوم الزوجة وحدها فقط على المنصة أمام النساء، فهذا لا بأس به ولا حَرَجَ فيه؛ لأنه ليس فيه محظور، وإن قدر أن فيه محظورًا فالحكم يدور مع علته، فإنه يمنع، لكن لا يتبين لنا أن في ذلك محظورا، وعلى هذا فيكون قيام المرأة في المنصة أمام النساء لا بأس به. والله الموفق.