(۵۵۴۱) حکم شرعی زدودن موهای زائد صورت و بدن برای آراستگی زنان

(۵۵۴۱) سوال: حکم زدودن موهای زاید صورت زن (به جز ابروها) و نیز دیگر اعضای بدن مانند دست و پا که فقط برای آراستگی نزد شوهر باشد، چیست؟

جواب:

برداشتن مو به سه قسمت تقسیم می‌‌شود:

اول: بخشی که دین به برداشتن آن امر نموده است: مانند موی زیر ناف و زیر بغل که سنت و جزو فطرت آدمی و مایه‌ی پاکی و نظافت است.

دوم: بخشی که دین از برداشتن آن نهی نموده است: مانند تراشیدن موی ریش برای مردان و موی ابرو برای زن و مرد، بعضی از علما گفته‌اند که نمص به معنای کندن موی صورت است و تمام صورت را شامل می‌شود، اما اگر روی صورت زن موهایی به گونه‌‌ای بروید که موجب بد شکلی شود، مانند روییدن سبیل یا ریش، در این صورت می‌تواند آن‌ را از بین ببرد، زیرا این امر موجب بدشکلی او شده و مردم از او دوری می‌‌کنند.

سوم: بخشی که در دین نصوصی بر حرام بودن آن وجود ندارد: مانند از برداشتن موهای دست و پا و…؛ بهتر است این موها برداشته نشوند. دیدگاه برخی از علما بر این بوده که این کار حرام است. زیرا جزو تغيير خلقت الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ به شمار می‌رود و اصل در تغيير خلقت الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ ، ممانعت است؛ چون الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ خبر داده که چنین کاری از اوامر شیطان است، لذا اجازه نداریم که از او اطاعت کنیم؛ بنابراین این موها از پا یا دست یا … برداشته نشوند. دیدگاه برخی دیگر از علما این بوده که برداشتن آن جایز است، اما ترک این کار بهتر است. علت جواز این کار را این‌‌گونه بیان کرده‌‌اند که این از مواردی است که الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ و رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم درباره‌‌ی آن سکوت کرده‌‌اند، لذا در حکم معاف است. بدون شک شایسته است که انسان در هرکاری که بیم افتادن در حرام به سبب آن وجود دارد، احتیاط کند. بنابراین شایسته نیست که زن مویی از ساق پا یا دستش بردارد مگر اینکه مقدار آن زیاد باشد به طوری که ظاهر را زشت کند، در این صورت می‌‌تواند آن را کوتاه کند و در این کار هیچ اشکالی بر او نیست.

تعداد بازدید: 32

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

تقول السائلة: ما حُكْم إزالة الشعر الزائد في وجه المرأة من غير الحاجبين؟ وكذلك إزالة الشعر في أماكن أخرى من جسمها كيديها ورجليها زينة لزوجها فقط؟

فأجاب -رحمه الله تعالى – : الجواب على هذا أن نقول: إزالة الشعر ثلاثة أقسام:

القسم الأول: أن يكون مما أمر به الشرع، فأمره واضح، مثل إزالة شعر العانة والإبط، فهذا من السُّنَّة ومن الفِطْرَة ومن الطهارة والنظافة.

القسم الثاني: ما نهى عنه الشرع؛ كحلق شعر اللحية للرجل، وكذلك النَّمْص، وهو نتف الحواجب للمرأة أو الرجل أيضًا، وقال بعض أهل العلم: إن النَّمْص نتف شعر الوجه، وهذا يعم كل الوجه، ويكون نتفه من النَّمْص، أما إذا كان منبت الشعر في وجه المرأة مثلةً، مثل أن ينبت لها شارب أو لحية فإن لها أن تزيل ذلك؛ لأن هذا مثلة ينفر منها.

القسم الثالث: إزالة الشعر الذي لم يرد النص بتحريمه كإزالة شعر الدراعَيْنِ والساقين ونحو ذلك، فالأولى ألا يزال، وقال بعض العلماء: إنه تَحرُم إزالته؛ لأن هذا من تغيير خلق الله، والأصل في تغيير خلق الله المنع؛ لأن الله تعالى أخبر عنه أنه من أوامر الشيطان، وإذا كان من أوامره فإنه لا يجوز لنا طاعته، فعليه لا يؤخذ هذا الشعر لا من الساق ولا من الذراع ولا من غيره وقال بعض أهل العلم: إنه جائز، لكن تركه أفضل، وعلل للجواز بأن هذا مما سكت الله ورسوله عنه، فهو عَفْو. ولا ريب أن الإنسان ينبغي له أن يحتاط في كل أمر يخشى على نفسه من الوقوع في محظور بسببه، فلا ينبغي للمرأة أن تزيل شيئًا من شعر ساقها أو ذراعها، اللَّهُمَّ إلَّا أن يكون كثيرًا بحيث يشوه الخلقة، فلها أن تخففه، ولا حَرَجَ عليها في ذلك.