(۵۵۱۸) سوال: من با زنی ازدواج کرده بودم و به خاطر برخی شرایط خانوادگی طلاقش دادم. وقتی به محکمهی شرعی میرفتیم، پدرم به همراه دو شاهد با من بودند. پدرم به من گفت: به قاضی بگو: او را شش ماه است که طلاق دادهام؛ تا اگر طلب نفقه در دوران عده کردند، ملزم به دادنش نباشی. من نیز به خاطر جهل و عدم آشنایی، آنچه را پدرم گفته بود انجام دادم. آیا گناهی بر من هست؟ آیا با توجه به اینکه من او را سه طلاقه کرده و سند شرعی آن نیز صادر شده، این طلاق صحیح است؟
جواب:
شکی نیست آنچه که پدرت به تو امر کرده، حرام است؛ زیرا متضمن دروغ و اسقاط حق نفقهی زن در دوران عدّه بوده است. بر این اساس پدرت باید توبه کرده و به سوی الله باز گردد، شاید که الله سُبْحَانَهُوَتَعَالَىٰ توبهاش را بذیرد.
اما به نسبت حق زوجه، بر تو واجب است نفقهای را که در دوران عده داشته، بپردازی.
اما طلاق دادنش و اینکه اقرار کردهای او را شش ماه قبل طلاق دادهای، اگر در هنگام به کار بردن لفظ طلاق، نیت وقوع آن را کردهای، طلاقش همان موقع واقع شده و قید «شش ماه» بی اعتبار است. اما اگر نیت وقوع طلاق در همان لحظه را نداشتهای باید به قاضی مراجعه کنی تا او به مقتضای گفتهات و نظری که در این باره دارد، برای تو حکم نماید.
همچنین پدرت و هر کسی که به این برنامه گوش میدهد را نصیحت میکنم تقوای الله عَزَّوَجَلَّ را پیشه کرده و بدانند هر کسبی که به دست میآورند یا هر غرامتی که به خاطر دروغ به آنها پرداخت میشود، هیچ خیری برایشان ندارد و بدانند که دنیا گذرگاه است و کالایش ناچیز. اما اعمال نیک با ارزشتر و نفیستر هستند. هر تسبیح یا تکبیر یا الحمدلله گفتن، از دنیا و آنچه در آن است، بهتر میباشد. حقی که به سبب دروغ پایمال شود، صاحبش در روز قیامت آن را از اعمال نیک این اشخاص برخواهد داشت.