(۵۳۵۲) حکم شرعی اجازه‌ دادن به همسر پس از قسم طلاق در صورت رفتن

(۵۳۵۲) سوال: در روزی از روز‌ها قسم به طلاق همسرم خوردم اگر که برود و وقت عروسی خواهرش رسید و دایی‌ من که پدرخانمم باشد قبل از یک روز عروسی به من زنگ زد و خواست که همسرم به عروسی خواهرش برود و من هم همسرم گفتم: برو، حکم شرع در نظر شما در این‌باره چیست؟

جواب:

جواب بر این سوال گذشت و بیان کردیم کسی‌که می‌خواهد قسم بخورد به الله قسم بخورد یا ساکت باشد سپس به این برادری که قسم خورده است همسرش به این مناسبت نرود، می‌گویم: شایسته نیست که بر همسر خود در امری که ضرری در آن نیست و در آن از فتنه‌ای نمی‌ترسی، سخت بگیری بلکه شایسته است که با همسر خود معاشرت نیکی داشته باشی و شکی نیست که زن به مناسبات مانند این، نزد کسانی که این مناسبت دارند می‌رود و مردم در منع کردن او از این اجحاف و ظلم می‌بینند.

این سوال کننده و دیگران را نصحیت می‌کنم که زنان را در عقلشان و احوالشان مراعات کنند و آن‌ها را از امور مانند این منع نکنند مگر این که در آن ضرر یا فتنه‌ای باشد که دور کردن ضرر و فتنه واجب است.

تعداد بازدید: 23

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: لقد حلفتُ في يوم من الأيام على زوجتي بالطلاق إذا ذهبت، وحضرت فرح أختها، ثم بعد ذلك هاتفني خالي، وهو أيضًا والد زوجتي، قبل الفرح بيوم يرجوني أن أجعل زوجتي تذهب لفرح أختها، وفعلا قلتُ لها: اذهبي. فما حكم الشرع – في نظركم – في هذا؟

فأجاب رحمه الله تعالى: هذا السؤال تقدم الجواب عليه، وبينا أن من كان حالفاً فليحلف بالله أو ليصمت، ثم إني أقول لهذا الأخ الذي حلف على زوجته أن لا تذهب لهذه المناسبة، وأقول له: لا ينبغي لك أن تحجر على زوجتك في أمر ليس عليها فيه ضرر، ولا يُخاف منه الفتنة، بل إن الذي ينبغي أن تعاشرها بالمعروف، ولا شك أن المرأة في مثل هذه المناسبات تذهب إلى من كانت عندهم هذه المناسبة، ويرى الناس أنَّ مَنْعَها من هذا فيه إجحاف، وفيه جور عليها.

فالذي أشير به على هذا السائل – وعلى غيره- أن يراعوا النساء في عقولهن، وأحوالهنَّ وألا يمنعوهنَّ من مثل هذه الأمور، اللهم إلا أن يكون في ذلك ضرر أو فتنة، فإن الواجب دَرْءُ الضرر والفتنة.