(۵۲۵۶) سوال: من شوهر دارم و دختری دارم که ۱۲ سال دارد و مادرم سن او بالا است و خواهرانم به اعتنایی ندارند و می‌خواهد که نزد من بماند و شوهرم قبول نمی‌کند مه نزد من بماند و مادرم می‌خواهد که نزد من بماند چون همراه با من راحت است و همسرم موافق این نیست چکار باید بکنم: آیا همسر و دخترم را رها کنم و خود را برای رعایت مادرم فارغ کنم با وجود این که خواهرنم نیز ازدواج کرده‌اند؟

جواب:

معلوم است آن خانه‌ای که در آن زندگی می‌کنی خانه‌ی همسرت است و او می‌تواند هرکه را که بخواهد منع کند یا اینکه اجازه دهد داخل شود و زندگی کند و اگر شوهرت اجازه نمی‌دهد که مادرت در خانه‌اش بیاید این حق را دارد ولی او را نصیحت می‌کنم که نرم باشد و اجازه دهد که مادرت نزد تو در خانه‌اش زندگی کند که آن از احسان به مادرت و به تو می‌باشد.

و الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ احسان را مستحب گردانیده است و خبر داده است که محسنین را دوست دارد: {وَأَحۡسِنُوۤا۟ۚ إِنَّ ٱللَّهَ یُحِبُّ ٱلۡمُحۡسِنِینَ} [سوره البقرة: ۱۹۵] : (و نیکی کنید که الله نیکوکاران را دوست می‌دارد): لذا تمنای آن را دارم که شوهرت به تو و مادرت با نگاه عطف و رحمت نگاه کند و در حدیث از رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم آمده است که می‌فرماید: «ارْحَمُوا مَنْ فِي الْأَرْضِ يَرْحَمْكُمْ مَنْ فِي السَّمَاءِ»[۱]: (به کسانی که در  زمين هستند رحم كنيد، آنكه در آسمان است به شما رحم خواهد كرد): لذا اگر زندگی مادرت نزد تو بهتر از این است که نزد کسان دیگر باشد پس شایسته است که اجازه دهد در خانه‌ش زندگی کند.

[۱] رواه ابو داود (۴۹۴۱) و ترمذی (۱۹۲۴).