یکشنبه 3 شوال 1447
۲ فروردین ۱۴۰۵
22 مارس 2026

(۵۲۴۳) آیا کسی که بغض زن خود را داشته باشد گناه‌كار است؟

(۵۲۴۳) سوال: آیا کسی که بغض زن خود را داشته باشد گناه‌كار است؟

جواب:

محبت و بغض چیزی است که الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ در قرب بنده می‌اندازد و شاید انسان نتواند در این امر تصرفی در نفس خود داشته باشد یعنی شاید نتواند که کسی را که دوست دارد، بغض آن را داشته باشد و کسی را که بغض او را دارد دوست داشته باشد ولی بغض داشتن و محبت داشتن اسبابی دارد و الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ از هر چیزی که سبب بغض و دشمنی گردد نهی کرده است و به هر چیزی که موجب الفت و دوستی می‌گردد امر نموده است.

و مرد مخصوصا برای زن خود باید نهایت حرص را داشته باشد که اسبابی که موجب مودت و محبت بین آن‌ها می‌شود را به کار ببرد و از اسباب آن ذکر خوبی‌های او و چشم‌پوشی از بدی‌هایش می‌باشد همانطور که رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم بدان راهنمایی کردند: «لَا يَفْرَكْ مُؤْمِنٌ مُؤْمِنَةً إِنْ كَرِهَ مِنْهَا خُلُقًا رَضِيَ مِنْهَا آخَرَ»[۱]: (هيچ مردِ مؤمنی، نسبت به زنی مؤمن (يعنی همسر خويش) بد نَبَرد؛ زيرا اگر يک اخلاقش را نمی پسندد، اخلاق ديگرش را می پسندد): و این‌گونه با زن خود تعامل می‌شود و همچنین زن نیز این‌گونه با شوهر خود تعامل می‌کند تا این که بین آن‌ها محبت و الفت حاصل گردد و مسئله‌ی زن مانند کسان دیگر نیست چون که جدایی بین آن‌ها خطر دارد مخصوصا اگر که بین آن‌ها فرزندانی وجود داشته باشد.


[۱] تخریج آن گذشت.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: هل يأثم من يبغض زوجته؟

فأجاب – رحمه الله تعالى-: المحبة والبغضاء شيء يلقيه الله -سبحانه وتعالى- في قلب العبد، وقد لا يملك الإنسان أن يتصرف في نفسه في هذا الأمر – أعني أنه قد لا يملك أن يجعل حبيبه بغيضا وبغيضه حبيبا- ولكن للمحبة أسباب وللبغضاء، وقد نهى الله – سبحانه وتعالى- عن كل شيء يكون سببًا للعداوة والبغضاء، وأمر بما يجب من المودة والألفة.

وعليه فإن على الرجل – ولا سيما بالنسبة لزوجته- أن يحرص غاية الحرص على فعل الأسباب التي تجلب المودة والمحبة بينهما، ومنها أن يذكر محاسنها، ويتغاضى عن مساوئها، كما أرشد لذلك النبي صلى الله عليه وسلم في قوله: «لَا يَفْرَكْ مُؤْمِنٌ مُؤْمِنَةٌ، إِنْ كَرِهَ مِنْهَا خُلُقًا رَضِيَ مِنْهَا آخَرَ». وهكذا يتعامل مع الزوجة وهي كذلك تتعامل معه حتى تتمكن المحبة من قبليهما فتحصل الألفة والمحبة ومسألة الزوجة ليست كغيرها، فإن انفصال الزوجين بعضهما عن بعض له خطره، لا سيما إذا كان بينهما أولاد.

مطالب مرتبط:

(۵۲۲۷) هنگامی که انسان بخواهد با زنی دیگر ازدواج کند آیا اجازه گرفتن از همسر اول شرط است؟

اجازه‌ی همسر اول شرط نیست بلکه حتی اگر از او اجازه بگیرد و او اجازه ندهد باز می‌تواند ازدواج کند ولی با این وجود نظر من این است شایسته می‌باشد که با او مشورت کند و او را قانع کند....

ادامه مطلب …

(۵۲۲۸) آیا برای مسلمان جایز است که در یک شب در یک تخت خواب با دو همسر خود باشد؟

علماء ذکر کرده‌اند که مثل این کار مکروه است و شایسته نیست که انجام شود....

ادامه مطلب …

(۵۲۶۶) آیا جایز است که زن بدون اجازه‌ی شوهر خود از خانه خارج گردد؟

خارج شدن زن از خانه‌ی شوهر جایز نیست مگر به اجازه‌ی او...

ادامه مطلب …

(۵۲۳۰) وجوب عدالت بین همسران در نفقه و رفتا

در هر آنچه توانایی عدالت دارد مانند خرجی و شب ماندن و غیره بر او واجب است که عدالت را بین همسرانش رعایت کند...

ادامه مطلب …

(۵۲۷۳) حکم دوری طولانی‌مدت مردان از همسر و فرزندان به جهت طلب رزق

اگر غیبت او از زن و فرزندانش مستلزم ضایع گشتن آن‌ها خواهد شد بدون شک بازخواست خواهد شد...

ادامه مطلب …

(۵۲۲۰) برخورد شرعی و اخلاقی با نارضایتی برخی زنان از موضوع تعدد زوجات

این طبیعت زن است ولی زن عاقل جانب عاطفه و غیرت از جانب حکمت و شریعت بر او غالب نمی‌شود لذا شریعت چندهمسری را برای مرد مباح کرده است...

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه