(۵۰۶۲) حکم شریعت اسلامی در مورد عروسی‌هایی با دف و آوازخوانی

(۵۰۶۲) سوال: حکم شریعت اسلامی در مورد عروسی هایی که در آن دف به همراه آواز خوانی استفاده میشود چیست؟ آیا چنین آوازخوانی حرام است، در حالی که با آلات موسیقی خوانده نمیشود؟ اگر حرام است حکم شرکت کردن در چنین مراسم هایی چیست؟ امروزه استعمال این ادوات از اساسیات عروسی شده و نمیتوان آن را تغییر داد؟ آیا فرد با نزدیکانش قطع ارتباط کند و در چنین مراسم هایی شرکت نکند؟

جواب:

آواز خوانی با دف زدن در مراسم عروسی جایز است، اما به شرطی که این آواز خوانی معانی خوبی در بر داشته باشد و از به کار بردن کلمات و اشعاری که زشت و ناشایست است دوری شود، و اینکه فقط با دف خوانده شود، چرا که بوسیلهی آن -دف- ازدواج اعلان میشود و اعلان کردن ازدواج چیز پسندیده است.

اما اگر کلماتی که در این آواز خوانی به کار برده شود ناپسند و زشت است، واجب است که در این مراسم شرکت نشود، فرقی نمیکند که مراسم خویشاوندان و یا دوستان باشد. پس اگر فرد ترس این داشته باشد که صلهی رحم قطع شود، آنان را در رابطه با این گونه آواز خوانی نصیحت کند و به آنان بگوید: من در مراسم شرکت خواهم کرد تا زمانی که چنین آواز خوانی را رها کنید. پس اگر اصرار و پافشاری کردند بر اینکه این گونه آواز خوانی باشد، در مراسم شرکت می کند و زمانی که شروع به آواز خوانی کردند خارج میشود.

تعداد بازدید: 33

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: ما حكم الشرع -في نظركم- في الأعراس التي يستعمل فيها الدفُّ مصحوبًا بالغناء مِن قِبَل من يَقُمْنَ بالضرب على الدف؟ وهل يعتبر هذا من الغناء المحرَّم، مع العلم أنه لا يصاحبه استعمال لآلات الموسيقى؟ وإذا كان كذلك فما حكم حضور مثل هذه الأعراس، فقد أصبح هذا الأمر شيئًا أساسيا في غالب الأعراس، ولا يمكن تغييره؟ فهل يقاطع الإنسان الأقارب، ولا يحضر لهذه الأعراس من أجل ذلك؟

فأجاب – رحمه الله تعالى-: الغناء في العرس وضرب الدف مشروع، ولكن يجب أن يكون الغناء نزيها، بعيدًا عما ينبغي تركه من الألفاظ الدنيئة والكلمات البذيئة، فإذا كان غناء نزيها، مصحوبًا بضرب الدف فقط، فإنه مما أمر به من أجل إعلان النكاح، فإعلان النكاح أمر مطلوب.

وأما إذا كانت الكلمات بذيئة، أو كان موضوع الغناء سيئًا، فإن الواجب تركه، ولا يجوز حضوره، سواء كان من الأقارب أم من الأصحاب، أم من الأباعد غير الأصحاب، فإنْ خَافَ الإنسان من قطيعة رحم فإنه ينصحهم عن هذا الغناء المعين، ويقول: أنا ما عندي مانع من الحضور إذا تركتم هذا الغناء. فإِن أَصَرُّوا إلَّا أن يقوموا به فإنه يذهب ويحضر، فإذا شرعوا في الغناء خرج.