(۵۰۲۵) حکم ازدواج با فردی که نماز نمی‌خواند

(۲۰۲۵) سوال: قصد دارم به دختری ازدواج کنم که دوست دارم، اما پدرم موافق این ازدواج نیست، و دوست دارم به یکی از نزدیکان ازدواج کنم، درحالیکه نماز نمیخواند، چه کار کنم؟

جواب:

اول اینکه پدر حق ندارد فرزندش را از ازدواج با دختری که دوست دارد منع کند، و او را وادار به ازدواج با دختری کند که دوست ندارد، اما او از نزدیکان پدرش است، زیرا این قضیه از مسایلی است که مربوط به خود فرد میباشد و به دست خود انسان نیست، پس جایز نیست به چیزی مجبور شود که دوست ندارد و از آنچه دوست دارد منع شود. این نصیحت را خطاب به پدر این فرد میگویم که به فرزندش اجازه دهد با هرکس که بخواهد ازدواج کند.

اما به نسبت پسر لازم نیست که در این شرایط از پدرش اطاعت کند، یعنی لازم نیست از پدرش اطاعت کند با دختری ازدواج کند که دوست ندارد، و زنی را که دوست دارد رها کند، او حق دارد با زنی که دوست دارد ازدواج کند، اگرهم پدر راضی نباشد، درحالیکه این زن ازلحاظ اخلاقی و دینی مشکل خاصی نداشته باشد. خصوصا سوال کننده می گوید: این زنی که پدرش قرار است او را وادار به ازدواج کند، نماز نمیخواند، همانا زنی که نماز نمیخواند، بر هیچ فرد مسلمانی جایز نیست که با او ازدواج کند، تا وقتی که به اسلام برگردد، زیرا فردی که نماز نمیخواند از دایرهی اسلام خارج است، پس همانگونه که جایز نیست زن را به ازدواج فردی درآوریم که نماز نمیخواند، همچنین جایز نیست که مردی را به ازدوج فردی در آوریم که نماز نمیخواند.

خلاصهی سخن اینکه: بر پدر جایز نیست که فرزندش را اجبار کند با زنی ازدواج کند که دوست ندارد، و یا فرزندش را از ازدواج با زنی که دوست دارد منع کند درحالیکه این زن با اخلاق و ایمان است، و بر فرزند واجب نیست که در این زمینه از پدرش اطاعت کند و با هر کس که دوست دارد می تواند ازدواج کند، و شامل نافرمانی پدر و مادر به شمار نمی آید.

تعداد بازدید: 38

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: أنا أرغب الزواج من فتاة ارتضيتُها لنفسي، لكن الوالد غير موافق، ويرغب بتزويجي من فتاة من أقربائه، علما بأنها لا تصلي، فماذا عساي أن أفعل؟

فأجاب رحمه الله تعالى: أولا لا يحل للوالد أن يمنع ابنه من التزوج بامرأة يرتضيها لنفسه، وأن يجبره على التزوج بامرأة لا يريدها، ولكنها من أقارب الوالد؛ وذلك لأن هذه الأمور من الأمور الخاصة بالإنسان نفسه، والتي لا يملك نفسه فيها، فلا يجوز أن يُجبر على ما لا يريد، وأن يُمْنَع مما يريد. هذه النصيحة أوجهها لوالد هذا السائل بأن يَدَعَ ابنه على ما يريد.

أما بالنسبة للابن فإنه لا يلزمه طاعةُ والده في هذه الحال، أي لا يلزمه أن يطيع والده في أن يتزوج امرأة لا يريدها، وأن يَدَعَ امرأة يريدها، فله أن يتزوج المرأة التي يريدها، ولو كره والده إذا لم تكن هذه المرأة ذات خَلَل في دينها أو خُلُقها، ولا سيما أن السائل يقول : إن هذه المرأة التي يريد أبوه أن يتزوجها لا تصلي. فإن المرأة التي لا تصلي لا يحل لأي مسلم أن يتزوج بها، حتى تعود إلى الإسلام؛ لأن من ترك الصلاة فهو كافر كفرًا مخرجا عن الملة، فكما أنه لا يجوز لنا أن تزوج امرأة برجل لا يصلي، فكذلك لا يجوز أن يتزوج إنسان بامرأة لا تصلي.

وخلاصة الجواب: أنه لا يجوز للأب أن يُكْرِهَ ابنه أن يتزوج بامرأة لا يريدها، أو أن يمنعه من التزوج بامرأة يريدها إذا كانت ذات خُلق ودين، ولا يلزم الابن أن يطيع والده في ذلك، وله أن يتزوج من يريد، أو من يرغب في زواجها، ولا يُعد ذلك عقوقاً لوالده.