(۵۰۰۶) سوال: زنی مومنه هستم، تمام تلاشم را کرده­ام که دررضایت الله گام بردارم، و دستوراتش را اجراء کنم، اما چند سال قبل شوهرم خمر می­نوشید و نماز خواندن را رها کرده بود، بلکه به نماز و روزه­ام کفر می­گفت. تمام تلاشم را کردم که نصیحتش کنم اما نتوانستم، جز اینکه با گریه و زاری و تضرع به درگاه الله برای هدایتش و رها کردن نوشیدن خمر دعا کردم، پس الله عَزَّوَجَلَّ دعایم را قبول کرد، شوهرم خمر را رها کرد، در همین برنامه شنیدم که الله زنان مومنه را برای کافران حرام کرده است، و تاکنون شوهرم نماز نمی­خواند، و او را میان دو چیز قرار دادم که انتخاب کند: یا اینکه جدا شویم، با این وجود که  دارای اطفال ، فرزندان پسر و دخترانی هستیم که برخی ازدواج و برخی هنوز ازدواج نکردند،  و یا اینکه توبه کند و به الله ایمان بیاورد و نماز بخواند. شکر خدا گزینه­ی دوم را انتخاب کرد و به نماز وعبادتش بازگشت، اما من تا الان در حیرت و سردرگمی به سر می­برم وبه این فکر می کنم که: آیا مدت زمانی که کافر بود و با او زندگی می­کردم، گناهی بر من بوده یا نه؟ و اگر بوده چه کاری را باید انجام دهم، تا اینکه کفاره­ی گناهم باشد؟

جواب:

این قضیه یکی از خطرناک ترین و مهم ترین  مسایل در این دوران است، که از اهمیتی والایی برخوردار است، و ما در یکی از برنامه های گذشته به این قضیه اشاره کردیم که تارک نماز  با  دلیل از قرآن و سنت  و آثار صحابه کافر و از دین اسلام خارج می­شود.

و توضیح دادیم که دلایل کسانی که به کافر نبودن استدلال می کنند، عام است که با احادیثی که دلالت بر کافر بودن می دهد، تخصیص می­یاید، و یا اینکه این احادیث با قیدی همراه است که نمیتوان بوسیله­­ی آن نماز را رها کرد ویا اینکه این احادیث مربوط به زمانی است که فرد با عذری که دارد می تواند نمازش را ترک کند ویا اینکه دلالت بر عدم کفر نمیدهد.

درهر صورت نظر من در مورد سوال خواهرمان این است که باید دوباره عقد ازدواج جاری شود، تا زمانیکه ازدواج کرده بودند و شوهرش در وضعیت بی نمازی بود، بلکه کافر می­شود، پس باید دوباره عقد ازدواج جاری شود وبدین وسیله این مشکلشان حل شود.

وبه اعتقاد من دوباره جاری کردن عقد ازدوج برای شوهر و زن آسان است، یا اینکه پدر زن حضوریابد و یا یکی از فرزندانش اگر پدرش نباشد، به همراه دوشاهد و مهریه­ی مشخص شده ای که اتفاق میکنند. والله اعلم