(۴۹۷۱) سوال: جوان بیست ساله هستم که در انجام عباداتم پایبند هستم، و مرتکبی فعلی نمی­شوم که خشم الله را بر انگیزد وقلبم با  ایمان به آرامش رسیده است، الله را شکر می کنم، همیشه ذهنم درگیر این است که هیچ وقت ازدواج نکنم، به این خاطر که ترس از این دارم که با ازدواج کردنم مشغول زرق وبرق دنیا شوم و از عبادت و ذکر الله دورشوم، آیا اشکالی دارد که به هیچ عنوان ازدواج نکنم، دیدگاه شریعت در این باره چیست؟

جواب:

اول اینکه: هرگاه فردی در مورد خودش در رابطه با انجام عبادات سخن بگوید، اگر به قصد خیر باشد، با این هدف که با سخنش از نعمت های الله صحبت کند ویا اینکه با این سخنش مردم در انجام عبادات از وی پیروی کنند، اشکالی ندارد، و اگر در مورد عبادت هایی که انجام می دهد با این هدف سخن بگوید که تزکیه و تاییدی برای خودش باشد و آن را به مردم نشان دهد، جایز نیست، زیرا الله عَزَّوَجَلَّ می فرماید: {فَلَا تُزَكُّوا أَنفُسَكُمْ ۖ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ اتَّقَىٰ} ]النجم: ۳۲[ ترجمه: (پس از پاک بودن خود سخن مگوئید، زیرا که او پرهیزگاران را (از همه) بهتر می‌شناسد).

امید دارم که هدف سوال کننده از مطرح کردن این قضیه، از باب خبر و سخن گفتن از نعمت های الله باشد نه بخاطر مردم و اینکه او را مدح کنند.

اما در مورد سوال ایشان در رابطه با رها کردن ازدواج و ترس از اینکه در فتنه­ی دنیا بیفتد، در پاسخ می­گوییم: همانا ازدواج کردن یکی از عبادت­ها به شمارمی­رود، زیرا رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم به آن دستور داده است، می­گوید: «يَا مَعْشَرَ الشَّبَابِ، مَنِ اسْتَطَاعَ مِنْكُمُ البَاءَةَ فَلْيَتَزَوَّجْ، فإنَّه أَغَضُّ لِلْبَصَرِ، وَأَحْصَنُ لِلْفَرْجِ»[۱]. «ای جوانان، از شما کسانی که توانایی دارد، پس ازدواج کند، زیرا ازدواج نگه دارنده­ی چشم(از نگاه حرام) و شرمگاه است».

حداقل می­گوییم که ازدواج سنت است،  وگاها واجب می­شود، اگر به این خاطر باشد که گوشه گیری کند و از همه چیز خودش را دور بگیرد، به همین خاطر زمانی که چند نفر از یاران رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم باوی در مجلسی نشسته بودند، و از عبادت ایشان در پنهانی سوال کردند، گویا آن را اندک می شمردند، و می­گفتند: رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم گناهان قبل و بعدش مورد مغفرت قرار گرفته شده است. و تصمیم گرفتند به شدت خودشان را مشغول عبادت کنند، پس برخی از آنان گفتند: روزه میگیرم و افطار نمی­کنم. و فرد دومی گفت: به قیام برمی­خیزم و نمی­خوابم و نفر سومی­ گفت: با زنان ازدواج نمی­کنم. این قضیه به گوش رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم رسید و رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم فرمودند «أنا أصُوم ُوأُفْطِرُ، وأُصَلِّي وأَرْقُدُ، وأَتَزَوَّجُ النِّسَاءَ، فمَن رَغِبَ عن سُنَّتي فليسَ مِنِّي»[۲].  « همانا من روزه میگیرم و إفطار می­کنم، نماز میخوانم و می­خوابم، و با زنان ازدواج میکنم، پس هر فردی که از راه و روش من دوری میکند از من نیست».

و از ایشان ثابت شده است که از تبتل (دوری کردن از ازدواج) نهی کرده است.[۳]

پس به سوال کننده توصیه می­کنم که اگر توانایی ازدواج دارد، درنگ نکند، و به او بشارت می دهم که ازدواج از عبادت کردن الله به شمار می آید، تا جاییکه برخی از اهل علم به صراحت بیان کردند که ازدواج همراه با تمایل جنسی، از عبادت های سنت هم اجرش بیشتر است، به همین خاطر بنده ایشان را تشویق به ازدواج می کنم تا بدین وسیله شرمگاه خودش و همسرش را حفظ کند، و بدینوسیله الله عَزَّوَجَلَّ فرزند صالحی روزیشان کند که به مردم و پدر و مادرش نفع برساند.

[۱] – به تخریج آن اشاره شد.

[۲] – به تخريج آن اشاره شد.

[۳] – به تخریج آن اشاره شد.