یکشنبه 20 شعبان 1447
۱۹ بهمن ۱۴۰۴
8 فوریه 2026

(۴۱۳۵) حکم حج کسانی که بدون احرام از میقات وارد مکه می‌شوند

(۴۱۳۵) سوال: نامه­ای را از کشورم دریافت کردم که همسرم برای ادای حج حاضر می­شود لذا به استقبال او به فرودگاه جده به امید رفتن به مدینه برای زیارت مسجد النبی صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم و سلام بر رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم رفتم اما مسئول بعثت گفت: زیارت مدینه­ی منوره بعد از ادای مناسک حج است لذا در مکه احرام بستیم، طواف نمودیم، بین صفا و مروه سعی نمودیم و شعائر حج را ادا نمودیم؛ آیا حج ما صحیح است یا این که به خاطر احرام نبستن از میقات چیزی بر ما واجب است؟ لطفا پاسخ دهید.

جواب:

حج درست است زیرا ارکان آن را انجام داده است اما به نسبت عدم احرام بستن از میقات، گناه و حرام است اما حج به وسیله­ ی آن باطل نمی­گردد و با فدیه ­ای که در مکه ذبح می­شود و بین فقرا در آن جا تقسیم می­شود جبران می­شود و اگر این مرد هنگامی که همسرش به جده آمده و خودش نیز به جده آمده و می­خواسته که به مدینه برود برای این که در ذی الحلیفه از آبیار علی (مسجد میقات) نیت احرام بنمایند سپس چنین چیزی حاصل نشده است بر آن­ها واجب بود که در جده نیت احرام کنند اما با احرام بستن در مکه کار اشتباهی را انجام داده است اگر آن چه در سؤال ذکر شده صحیح باشد.

اگر مقصود این باشد که در جده نیت احرام نموده بر او خون لازم نیست زیرا از همان­ جایی که بود احرام بسته است و سؤال کننده ذکر نموده که همسرش از مصر برای حج آمده است و ظاهر کلامش این است که محرمی همراه او نبوده و این حرام است و برای او حلال نیست به دلیل فرموده­ی پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم در حالی که برای مردم خطبه می­نمود فرمود: «لا تسافر امرأة إلا مع ذي محرم»: (هیچ زنی سفر نکند مگر این که محرم همراه او باشد) لذا مردی سؤال نمود و گفت: ای رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم ! همسرم به برای ادای حج رفته و من می­خواهم در فلان غزوه شرکت کنم، پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم فرمود: «انطلق فحج مع امرأتك»[۱]: (همراه همسرت به حج برو) پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم به او دستور داد که در غزوه­ای که قصد مشارکت در آن را داشته است شرکت نکند و همراه همسرش برود و تفصیل ندادند که آیا در امنیت است یا خیر؟ آیا همسرت زیبا روی است که ترس فتنه وجود داشته باشد یا خیر؟ و این دلیل عام است و برای زن جایز نیست بدون محرم چه برای حج وچه غیر حج سفر کند و اگر زن محرمی را نیابد به سلامت خوشحال شود زیرا در این صورت حج بر او واجب نیست به دلیل فرموده­ی الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ : {وَلِلَّهِ عَلَى النَّاسِ حِجُّ الْبَيْتِ مَنِ اسْتَطَاعَ إِلَيْهِ سَبِيلًا ۚ}[آل عمران: ۹۷](و برای الله حج خانه (کعبه) بر مردم واجب است (البته) کسانی که توانایی رفتن به سوی آن را دارند) و زن اگر محرمی را برای خود نیابد نمی­تواند به کعبه برسد زیرا شرعا سفر بدون محرم برای او ممنوع است در این صورت در عدم رفتن به حج معذور است و گناهی بر او نیست.


[۱] تخریج آن گذشت.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول: تلقيت خطاب من بلدي أن زوجتي ستحضر لأداء فَرِيضَةِ الْحَجِّ، وذهبت إلى جُدَّةَ، واستقبلتها في المطار على أمل الذهاب للمدينة لزيارة المسجد النبوي والسلام على رسول الله صلى الله عليه وسلم، ولكن المسئول عن ترتيب البعثة قال: إن الْمَدِينَةَ المنورة زيارتها بعد أداء مَنَاسِكِ الْحَجِّ، فَأَحْرَمْنَا مِن مَكَّةَ وطُفْنَا، وسَعَيْنَا، وَأَدَّيْنَا شَعَائِرَ الْحَجِّ، فهل حَجَّنا صحيح، أم أن علينا شيئًا بسبب عدم إحرامنا من المِيقَاتِ الصحيح؟ نرجو الإفادة.

فأجاب -رحمه الله تعالى-: أما بالنسبة لِلْحَجِّ فهو صحيح، لأن الإنسان أتى بأركانه، وأما بالنسبة لعدم الْإِحْرَامِ من المِيقَاتِ فإنه إساءة ومُحرَّم ولكنه لا يبطل به الْحَجُ، ويُجبَرُ بفدية تذبح في مَكَّة وتوزع على الفقراء هناك، ولو أن هذا الرجل لما قدم جُدَّة أو لما قدمت زوجته جُدَّةَ وقدم هو أيضًا جُدَّةَ، وأراد أن أ يذهب إلى الْمَدِينَة لِيُحْرِمَا من ذي الْحُلَيْفَةِ من أَبْيَارِ عَليَّ، ثم لم يحصل ذلك لو أَحْرَمَ من جُدَّةَ لكان هذا هو الواجب عليه، لكنه أساء حيث أَحْرَمَ من مَكَّةَ، إن كان ما ذكر في السؤال صحيحًا.

وإن كان المقصود أنه أَحْرَمَ من جُدَّة، فإنه ليس عليه دم لأنه أَحْرَمَ من حيث أنشأ، وقد ذكر السائل أن امرأته أتت من مصر إلى الْحَجِّ، وظاهر كلامه أنه ليس معها تحرم، وهذا حَرَامٌ عليها لا يحل لها لقول النبي صلى الله عليه وسلم وهو يخطب الناس: «لا تُسَافِرُ امرأة إلا مَعَ ذِي تَحْرَم ، فقام رجلٌ فقال: يا رسول الله إن امرأتي خرجت حاجة، وإني اكتتبت في غزوة كذا وكذا، فقال النبي صلى الله عليه وسلم: «انطلق فَحُجَّ مع امرأتك»، فأمره النبي صلى الله عليه وسلم أن يَدَعَ الغزوة التي اكتتب فيها وأن يذهب مع زوجته، ولم يستفصل هل كانت الزوجة آمنة أو غير آمنة؟ وهل هي جميلة يخشى الفتنة منها أم لا؟ وهل معها نساء أم لا؟ وهذا دليل على العموم، وأنه لا يجوز للمرأة أن تسافر لا لحج ولا لغيره إلا بِمَحْرَمِ، وإذا لم تجد الْمَرْأَةُ تَحْرَما لتهنأها السلامة، فإنه لا يجب عليها الْحَجُ حينئذ لقول الله تعالى: ﴿ وَلِلَّهِ عَلَى النَّاسِ حِجُ الْبَيْتِ مَنِ اسْتَطَاعَ إِلَيْهِ سَبِيلًا ﴾ [آل عمران: ۹۷] ، وهي إذا لم تجد محرما لا تستطيع الوصول إلى البيت، لأنها ممنوعةٌ شرعًا من السفر بدون تحرم، وحينئذ تكون معذورة في عدم الْحَجِّ، وليس عليها إثم.

مطالب مرتبط:

(۴۱۵۷) حکم عمره بدون احرام از میقات

برای انسان جایز نیست در صورتی که قصد حج یا عمره دارد اگر به میقاتی گذر کرد بدون این که نیت احرام نماید از آن عبور کند ...

ادامه مطلب …

(۴۱۶۱) حکم نیت احرام در فرودگاه جده بدون همراه داشتن لباس احرام

حقیقت این است که انسان می­تواند در هواپیما بدون لباس احرام نیت احرام کند بدین صورت که....

ادامه مطلب …

(۴۱۳۸) آیا هنگام رفتن به مدینه برای حج، باید از ریاض مُحرم شد یا مدینه؟

اگر می­خواهد از مسیر ریاض-طائف برود از قرن المنازل که میقات اهل طائف و اهل نجد است نیت احرام کند سپس عمره را ادا کند سپس به مدینه برود....

ادامه مطلب …

(۴۱۴۱) حکم احرام بستن از میقات برای مقیم مکه هنگام بازگشت از سفر به قصد عمره

هرگاه انسان از کشورش به مکه برگشت در حالی که عمره را ادا کرده بر او احرام بستن برای ادای عمره­ ی دوم لازم نیست زیرا عمره مانند حج بیش از یک بار در عمر واجب نیست...

ادامه مطلب …

(۴۱۳۳) حکم عمره پس از احرام از مسجد تنعیم به‌ جای میقات اصلی به‌ سبب ناآگاهی

عمره درست است زیرا ارکان آن را انجام داده­­ای، لباس احرام را پوشیدی، طواف کردی، بین صفا و مروه سعی را انجام دادی و یا موهایت را کوتا و یا تراشیدی اما بر تو فدیه واجب است زیرا واجبی را ترک کرده ­ای....

ادامه مطلب …

(۴۱۵۰) حکم هدی برای عمره به دلیل تأخیر در احرام

اگر انسان به مقصد مکه به نیت عمره را حج می­رود بر او واجب است که تا زمانی که نیت احرام نکرده از مکه خارج نشود....

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه