(۳۸۱۷) سوال: بیست و پنج سال دارم، بیمار هستم، بدنم بسیار لاغر است و از نظر سلامتی نیز وضعیت خوبی ندارم اما با این وجود، عبادت‌ها و شعائر دین به جز روزه را انجام می‌دهم. روزه گرفتن مرا بسیار خسته می‌کند. وقتی خواستم روزه بگیرم نیز پدرم گفت: (نه، مواظب سلامتی خودت باش و به من رحم کن). اکنون چه کاری باید انجام دهم؟ با سرگردانی، نگرانی و ترس از الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ زندگی می‌کنم و نمی‌دانم که در این وضعیت، چه کاری بر من واجب است؟ آیا با این که توانایی ندارم، باید روزه بگیرم یا کفاره بدهم؟

جواب:

از الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ می‌خواهم که به تو عافیت و سلامتی عطا نموده و بر انجام عبادت خویش توانمند سازد. اگر نمی‌توانی ماه رمضان را روزه بگیری و خیلی برایت سخت است، به ازای هر روز، یک مسكين را غذا بده؛ زیرا بر کسی ‌که بنا به سببی که امیدی به برطرف شدن آن نیست نمی‌تواند روزه بگیرد، واجب است که چنین نماید. تو نیز بنا بر توصیفی که کردی، از همین نوع افراد هستی لذا به ازای هر روز، یک مسكين را غذا بده و خود را با روزه گرفتن به زحمت و مشکل، دچار مکن؛ اما اگر می‌توانی روزه بگیری ولی به استراحت در روز نیاز داری، روزه بگیر و هنگام روز به خودت استراحت بده و کاری جز کارهایی که بر تو واجب است مانند حضور در نماز جماعت در مسجد، انجام نده و از الله جَلَّ‌جَلَالُهُ کمک بخواه. اگر در تابستان به خاطر طولانی بودن روز و شدت گرما، نمی‌توانی روزه بگیری، ایرادی ندارد که منتظر زمستان باشی و در زمستان روزه بگیری.