یکشنبه 20 شعبان 1447
۱۹ بهمن ۱۴۰۴
8 فوریه 2026

(۳۷۸۰) آیا اگر کافر در روز رمضان مسلمان شود، باید با سایر مسلمانان روزه بگیرد؟

(۳۷۸۰) سوال: آیا اگر کافر در روز رمضان مسلمان شود، باید با سایر مسلمانان روزه بگیرد؟ با وجود این که هنوز با دیگر امور دین آشنا نشده است.

جواب:

علما درباره‌ی کافری که در روز رمضان مسلمان می‌شود، اختلاف ‌نظر دارند؛ اما دیدگاه برتر و راجح از نظر من این است که باید روزه بگیرد و از مبطلات روزه خودداری نماید زیرا اکنون از جمله کسانی محسوب می‌شود که روزه بر آنان واجب است و سببِ وجوب درباره‌ی وی تجدید شده است لذا واجب است که از خوردن، نوشیدن و… دست بکشد و روزه بگیرد. کودکی که در روز رمضان به بلوغ برسد نیز چنین است که باید از خوردن، نوشیدن و هر چیزی که باطل‌کننده‌ی روزه است، دوری نماید و قضا بر او لازم نیست. کافری که در روز ماه رمضان مسلمان ‌شود نیز همین گونه است که باید دست بکشد و نیاز نیست قضای آن روز را به جای آورد زیرا از جمله کسانی شده که روزه بر آنان واجب است. تفاوت این ‌دو با زنی که در اثنای روز رمضان از حیض، پاک می‌شود این است که پاک شدن زن در آن هنگام از روز، از بین رفتن مانع است و برایش حلال شده که تا پایان روز، بدون روزه باشد با وجود این که جزو افرادی است که روزه بر آنان واجب می‌باشد اما مسلمان شدن کافر و بالغ شدن نوجوان، از بین رفتن مانع نیست بلکه تجدیدِ سببِ وجوب در حق آنان است زیرا در آغاز آن روز، از کسانی که روزه بر آنان واجب است نبوده‌اند؛ لذا هنگامی که سبب وجوب در حق آنان تجدید شد، دست کشیدن از مبطلات روزه بر آنان واجب می‌شود و قضا بر آنان واجب نیست. بنابراین با این دست کشیدن از انجام مبطلات روزه فایده برده و قضا نیز بر آنان واجب نخواهد بود.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: إذا أسلم الكافر في نهار رمضان هل يلزمه الصيام مع المسلمين، مع أنه لم يتعرف على بقية أمور دينه؟

فأجاب – رحمه الله تعالى -: إذا أسلم الكافر في أثناء النهار فإن للعلماء في ذلك خلافًا، والراجح عندي أنه يَلْزَمه الإمساك؛ لأن هذا الرجل صار من أهل الوجوب، وقد تجدد في حَقِّه سببُ الوجوب، فلزمه أن يمسك، ونظيره الصغير إذا بلغ في أثناء اليوم، فإنه يَلْزَمه الإمساك، ولا يلزمه القضاء، وكذلك الكافر إذا أسلم في أثناء النهار لَزِمَه الإمساك دون القضاء؛ لأنه صار من أهل الوجوب، والفرق بين هذين وبين المرأة إذا طهرت في أثناء النهار: أنَّ طُهْرَ المرأة في أثناء النهار زوال مانع، وقد حلّ لها انتهاك هذا اليوم، مع أنها من أهل الوجوب.

وأما الكافر إذا أسلم والصبي إذا بلغ، فإن هذا ليس بزوال مانع، ولكنه تجدد سبب الوجوب؛ إذ إنهما في أول النهار ليسا من أهل الوجوب، فالمرأة من أول النهار من أهل الوجوب، لكن فيها مانع، والكافر والصغير في أول النهار ليسا من أهل الوجوب، فلما تجدَّد الوجوب في حقهما وَجَب عليهما الإمساك، ولا قضاء عليهما، فيكونان بهذا الإمساك قد استفادا، ولا قضاء عليهما.

مطالب مرتبط:

(۳۷۷۹) حکم نماز خواندن در رمضان و ترک آن در غیر رمضان

متأسفانه نشاط مسلمانان در عبادت الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ همان طور که عادت دارند کم می‌شود و این افراد نیز به کفر باز می‌گردند همانند مسلمانانی که از فعالیت و تلاش به تنبلی و سستی باز می‌گردند....

ادامه مطلب …

(۳۷۹۰) یک روز از رمضان را روزه نگرفته‌ام؛ آیا به جای آن، یک روز را روزه بگیرم یا دو ماه؟

اگر با چیزی غیر از جماع روزه‌اش را افطار کرده و روزه نگرفته است، فقط باید به درگاه الله توبه کند و قضای آن روز که افطار کرده است را به جای آورد....

ادامه مطلب …

(۳۷۷۴) حکم جبران روزه‌ها و نمازهای فوت‌شده برای فرد مسن و ناتوان

توبه کردن کافی است زیرا هر کس عبادت زمان‌داری را بدون عذر شرعي ترک کند، قضا ندارد؛ چون انجام قضای آن عبادت، هیچ سودی نصیبش نمی‌کند....

ادامه مطلب …

(۳۸۳۱) حکم روزه‌داری و قضای روزه‌های زن در حالت نفاس، بارداری و شیردهی

دیدگاه برتر و راجح در این مسئله چنین است که: بر زن باردار و زن شیرده واجب است که حتما قضای روزه را ادا کند زیرا نهایت امر، این است که وی را فرد مریضی به شمار آوریم و الله جَلَّ‌جَلَالُهُ نیز قضای روزه را بر شخص مريض واجب نموده.....

ادامه مطلب …

(۳۷۹۷) نظر شيخ الإسلام ابن تيميه در مورد رؤيت هلال در رمضان

شيخ الإسلام نظرش چنین است که هرگاه هلال رمضان دیده شود، روزه گرفتن واجب خواهد شد و هرگاه هلال شوال دیده شود، عید کردن واجب خواهد شد

ادامه مطلب …

(۳۸۱۹) حکم روزه برای مبتلا به زخم معده

اگر امیدی به بهبودی این بیماری نیست، این مريض حكم پیرمرد کهن‌سالی را دارد که نمی‌تواند روزه بگیرد؛ پس هر دوی آنان باید به ازای هر روز، یک مسكين را غذا بدهند....

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه