جمعه 18 شعبان 1447
۱۷ بهمن ۱۴۰۴
6 فوریه 2026

(۳۷۷۷) حکم کسی که ماه رمضان را روزه می‌گیرد اما نماز نمی‌خواند

(۳۷۷۷) سوال: حکم کسی که ماه رمضان را روزه می‌گیرد اما نماز نمی‌خواند چیست؟ همچنین از مردم شنیده‌ام که روزه‌ گرفتن روز اول از ماه محرم، سنت است؛ آیا این سخن، صحت دارد؟

جواب:

روزه‌ی رمضان از کسی که نماز نمی‌خواند، پذیرفته نیست و مردود است؛ چون کسی که نماز نمی‌خواند، كافر و مرتد می‌باشد که از دین اسلام خارج شده است در حالی ‌که از جمله شروط صحت عبادت، مسلمان بودن است؛ لذا هر عملی که تارک نماز اعم از روزه، صدقه و دیگر عبادت‌ها انجام دهد باطل و مردود است؛ اما اگر الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ با ارزانی داشتن اسلام بر او منت نهاد و دوباره نماز خواند، الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ پاداش اعمال نیکی که در زمان کفرش انجام داده را به وی می‌بخشد زیرا الله جَلَّ‌جَلَالُهُ برای تباه شدن عمل به سبب ارتداد از دین، از دنیا رفتن در حالت ارتداد را شرط نموده و فرموده است: {وَمَنْ يَرْتَدِدْ مِنْكُمْ عَنْ دِينِهِ فَيَمُتْ وَهُوَ كَافِرٌ فَأُوْلَئِكَ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فِي الدُّنْيَا وَالآخِرَةِ}[البقرة: ۲۱۷] : (هر کس از شما که از دینش برگردد و در حال کافر بودن بمیرد، آنان هستند که کردارشان در دنیا و آخرت نابود شده است). رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم نیز فرمود: «أسلمتَ على ما أسلفتَ من خير»[۱]: (با کارهای خیر و اعمال نیکی که پیشتر انجام داده‌ای، مسلمان شدی).


۱- صحيح مسلم: كتاب الإيمان، باب حكم عمل الكافر إذا أسلم بعده، رقم (۱۲۳).

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

تقول السائلة: ما حكم من يصوم شهر رمضان وهو لا يصلي؟ وكذلك سمعتُ من الناس أن صوم الأول من شهر المحرم سُنَّة، فهل هذا صحيح؟

فأجاب رحمه الله تعالى: صوم رمضان لمن لا يُصلِّي مردود عليه؛ وذلك لأن الذي لا يُصلِّي كافر مرتد خارج عن الإسلام، ومن شرط صحة العبادة أن يكون الفاعل مسلما، فما فعله تارك الصلاة من صيام، أو صدقة، أو غيرهما من العبادات فهو باطل مردود عليه ، ولكن إذا من الله عليه بالإسلام ورجع فصلَّى فإن الله يُثيبه على ما عمل من عَمَلِ الخير في حال كُفْره؛ لأن الله تعالى اشترط لِحُبوطِ العمل بالردة أن يموت الإنسان على ذلك، فقال تعالى: ﴿ وَمَن يَرْتَدِ دْمِنكُمْ عَن دِينِهِ، فَيَمُتْ وَهُوَ كَافِرُ فَأُولَبِكَ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ ﴾ [البقرة: ۲۱۷]. ولقول النبي صلى الله عليه وسلم: «أَسْلَمْتَ عَلَى مَا أَسْلَفْتَ مِنْ خَيْر».

مطالب مرتبط:

(۳۷۷۵) حکم کسی که از روی جهل رمضان را روزه نگرفته است

اگر روزه را از روی جهل، ترک کرده و گمان برده که روزه بر وی واجب نیست مانند دختر کوچکی که با حیض به بلوغ برسد و گمان کند که فقط با کامل شدن پانزده سالگی بالغ خواهد شد. در این صورت بر وی واجب است قضای رمضان را به جا آورد زیرا واجبات و فرایض با جهل، ساقط نمی‌شود.....

ادامه مطلب …

(۳۷۸۸) حکم روزه در شرایط کار دشوار و قضای روزهای فوت‌شده

جایز نیست که انسان، فرایض الله را به ‌خاطر تهديد بندگان الله رها کند بلکه واجب است به انجام فرایض بپردازد....

ادامه مطلب …

(۳۷۷۶) حکم جبران ترک دو سال نماز و روزه پس از بلوغ

چون نماز و روزه‌ی آن دو سال را بدون عذر ترک کرده‌ای، واجب است به درگاه الله توبه‌ی نصوح و راستین کنی و اعمال نیک و شایسته‌ی زیادی انجام دهی. قضای دو سال گذشته را نیز انجام نده زیرا فایده‌ای ندارد ....

ادامه مطلب …

(۳۷۸۱) چگونگی جبران ترک روزه

توبه موجب آمرزیده شدن گذشته‌ می‌شود و واجب نیست که قضای روزه یا نماز آن مدت را انجام دهد؛ بلکه باید زیاد به عبادت‌های نفل، استغفار و توبه به درگاه پروردگارش مشغول شود...

ادامه مطلب …

(۳۸۰۹) حکم روزه برای بیمار نیازمند به مصرف مداوم دارو و آب

اگر پیوسته نیاز به دارو و درمان داری و امکان کنار گذشتن آن فراهم نیست، گناه و حرجی بر تو نیست که رمضان را روزه نگیری. بر هر کسی که وضعیتی مشابه وضعیت شما دارد واجب است که به ازای هر روز، یک مسکین را غذا دهد....

ادامه مطلب …

(۳۸۲۱) حکم روزه برای مبتلا به بیماری روانی

مصرف این دارو در روز رمضان جایز نیست؛ زیرا خوردنش باعث شکستن روزه می‌شود و روزه خوردن در رمضان حرام است مگر این که شخص، عذر شرعی داشته باشد...

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه