شنبه 8 ربیع‌الثانی 1448
۲۸ شهریور ۱۴۰۵
19 سپتامبر 2026

(۳۵۵۰) حکم اجتماع برای قرائت قرآن در خانه‌ی میت پس از دفن

(۳۵۵۰) سوال: آیا بعد از دفن میت جایز است در خانه‌ی میت یا هر مکان دیگر برای قرائت اجتماع صورت گیرد یا نه؟

جواب:

اجتماع برای قرائت قرآن بعد از دفن میت در خانه‌ی میت یا مسجد یا خانه‌ی کسی دیگر، بدعت است و صحابه چنین کاری را نکرده‌اند بلکه اجتماع اهل میت برای ملاقات با تعزیه کنندگان، نزد اهل علم مکروه می‌باشد و اگر ذبح کردن و جمع شدن برای ولیمه نیز به آن زیاد شود که نوحه محسوب می‌شود که جریر بن عبدالله بجلی رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُ می‌فرماید: {كُنَّا نَرَى الِاجْتِمَاعَ إِلَى أَهْلِ الْمَيِّتِ وَصَنْعَةَ الطَّعَامِ مِنْ النِّيَاحَة}[۱] (ما جمع شدن بر اهل میت و درست کردن غذا را نوحه خوانی حساب می‌کردیم)

بنابراین برادرانمان را از این امور بر حذر می‌داریم و آن‌ها را نصیحت می‌کنیم که تعزیه‌هایشان بر منهج سلف صالح باشد.

و هر زمانی فرصت یافت برای تعزیت به اهل میت سر زند و هیچ یک از سلف صالح درب خانه‌هایشان را برای تعزیه کنندگان باز نکرده‌اند که از جاهای دور و نزدیک با سختی‌ای که دارد به سویشان بیایند تا جایی که اگر کسی دیگری را برای این کار جای خودش قرار دهد مردم او را از قاطعین رحم و یا دشمنش که به این امور اهمیت نمی‌دهد به شمار می‌آورند.


[۱] [تخريج آن گذشت]

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: هل تجوز قراءة القرآن بعد دفن الميت ببيت الميت أو في أي مكان والاجتماع على القراءة أم لا؟

فأجاب رحمه الله تعالى: الاجتماع على القراءة بعد دفن الميت -سواء في بيت الميت أو في المسجد أو في بيت رجل آخر – بدعة؛ فإن الصحابة رضي الله عنهم لم يكونوا يفعلون ذلك، بل اجتماع أهل الميت من أجل تلقي الْمُعَزِّينَ مَكْرُوهُ عند أهل العلم، فإن اقترن به أن يُؤْتَى بالذَّبائح والولائم ويجتمعوا إليها، فإنه يكون من باب النياحة التي قال عنها جرير بن عبد الله البجلي رضي الله عنه: «كُنَّا نَرَى الاجتماع إِلَى أَهْلِ الْمَيِّتِ وَصَنْعَةَ الطَّعَامِ مِنَ النِّيَاحَةِ».

لهذا نحذر إخواننا من تعاطي هذه الأشياء، وننصحهم أن ينهجوا في تعزيتهم منهج السلف الصالح؛ بأن يُعَزَّى المصاب بالميت متى وجده الإنسان، ولم يكن أحد من السَّلَف الصالح يفتح بابه للمُعَزِّين الذين يأتون من أطراف البلاد، وربما يأتون من بلاد أخرى ويتكلفون المشاق، حتى إنه لو تخلف أحدهم عن ذلك لعده الناس قاطعًا لرحمه، أو عَدُّوه من الجفاةِ الذين لا يهتمون بهذه الأمور.

مطالب مرتبط:

(۳۵۴۹) حکم خواندن قرآن و انجام حرکات خاص در تعزیه میت

تعزیه از عبادت می‌باشد و عبادت باید بر اساس شریعت باشد و بعضی از اهل بدعت بودن این اجتماع تصریح کرده‌اند....

ادامه مطلب …

(۳۵۱۲) آیا میت به سبب گریستن خانواده‌اش بر وی دچار عذاب می شود؟

منظور از عذاب دادن، دردمند شدن میت در قبرش است، هر چند که عقوبتی بر وی نباشد...

ادامه مطلب …

(۳۵۲۱) حکم گریه، شیون و خاک مالیدن بر خود در عزاداری

این اشتباه خیلی بزرگی است بلکه برای شخص واجب است که به پرودگار بودن الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ راضی باشد و به قضا و قدر الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ نیز راضی باشد و کاری که دلالت بر ناراحتی و عصبانی بودن آن می‌دهد را انجام ندهد ...

ادامه مطلب …

(۳۵۳۳) آیا اطعام در ایام تعزیه برای روح میت جایز است؟

این عمل ( یعنی جمع کردن این صدقات) صحیح نمی‌باشد ولی اما جمع شدن نزدیکان و دوستان برای تشیع جنازه و همراهی جنازه‌اش اشکالی ندارد و بلکه از سنت است مخصوصا اگر نزدیکانش یا دوستانش و یا غیره از کسانی که حقی بر او دارند، باشد....

ادامه مطلب …

(۳۵۳۶) آیا قرائت سوره‌ی فاتحة در تعزیه جایز است؟

قرائت سوره فاتحه در تعزیه بدعت می‌باشد و اصلی ندارد...

ادامه مطلب …

(۳۵۲۳) حکم قرائت قرآن و جمع شدن برای تعزیه در روز چهلم برای متوفی

این بدعتی است که بعضی از مردم آن را ساخته‌اند و هنگامی که چهل روز از مرگ شخص گذشت در خانه‌ی او جمع می‌شوند و قرآن قرائت می‌کنند و آنجا را چراغانی می‌کنند اما در حقیقت این من باب تجدید غم و اندوه است که نهی شده است....

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه