دوشنبه 27 رمضان 1447
۲۴ اسفند ۱۴۰۴
16 مارس 2026

(۲۷۱۴) آیا خواندن نماز سنت وضو در وقت نهی قبل از مغرب جایز است؟

(۲۷۱۴) سوال: آیا خواندن نماز سنت وضو در وقت نهی قبل از مغرب جایز است؟

جواب:

این مبنا بر قول به جایز بودن سنت‌‌های دارای اسباب در وقت نهی است و علما رَحِمَهُمُ‌الله در این قضیه اختلاف نظر دارند، یعنی: اگر سبب سنت در وقت نهی یافت شود، آیا آن را می‌‌خواند یا خیر؟ گروهی می‌‌گویند: آن را می‌‌خواند و گروهی می‌‌گویند: جز چیزهایی که در سنت آمده نمی‌‌خواند و گروهی می‌‌گویند: به طور عموم می‌‌خواند، یعنی: سنت‌‌های دارای اسباب را می‌‌خواند، به عنوان مثال: شخصی بعد از نماز عصر وضو گرفت، برخی از علما می‌‌گویند: سنت وضو را نمی‌‌خواند و برخی می‌‌گویند: سنت وضو را نمی‌‌خواند و برخی می‌‌گویند: سنت وضو را نمی‌‌خواند، چون به ذات آن وارد نشده است.

قول درست این است: آن را می‌‌خواند و ضابطه‌‌ی آن: اگر نماز سنت که دارای سبب بود، آن را هنگام وجود سبب آن یعنی در هر وقتی بعد از نماز عصر یا صبح یا هنگام زوال خورشید و… می‌‌خواند و اگر دارای سبب نبود آن را نمی‌‌خواند.

بنابراین هرگاه انسان بعد از نماز عصر یا بعد از نماز صبح یا بعد از زوال خورشید وارد مسجد شد، نمی‌‌نشیند تا اینکه دو رکعت بخواند و اگر یعد از نماز عصر خورشیدگرفتگی رخ داد، نماز کسوف را می‌‌خواند و اگر استخاره‌‌ی فوری برایش پیش آمده که نمی‌‌تواند تا از بین رفتن وقت نهی به تاخیر بیندازد، آن را در وقت نهی بخواند و هرگاه وضو گرفت سنت وضو را در هر وقتی بخواند، اگر وارد مسجد شد و قبلا نماز خوانده بود، در هر وقتی که باشد با آن‌‌ها نماز می‌‌خواند و به همین منوال پیش می‌‌رود.

این قول راجح از اقوال اهل علم بنابر دلالت سنت است و یکی از دو روایت از امام احمد رَحِمَهُ‌الله و ترجیح شیخ الاسلام ابن تیمیه رَحِمَهُ‌الله است. [۱]

باقی ماند که گفته شود: مردم در اتنتظار نماز جمعه هستند، شخص زود به مسجد می‌‌آید و هر قدر که خواست نماز می‌‌خواند، سپس قرآن می‌‌خواند و هنگام نزدیک شدن زوال نماز می‌‌خواند، آیا جایز است؟ می‌‌گوییم: جایز نیست، زیرا کمی قبل از زوال حدود ده دقیقه وقت نهی است، از پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم در حدیث عقبة بن عامر رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُ روایت شده که نمازی در این وقت وجود ندارد. [۲] لذا از نماز در این وقت نهی می‌‌شود و این شخص که زود به نماز جمعه آمده و هر اندازه که خواسته نماز خوانده و نشسته و قرآن خوانده؛ سببی وجود ندارد که هنگام زوال نیز بلند شود و نماز بخواند.

و قول به اینکه نماز جمعه در هنگام زوال وقت نهیی ندارد، دلیل آن ضعیف است و به آن اعتماد نمی‌‌شود و این دلیل عموم دلیل‌‌هایی که بر نهی از نماز هنگام زوال وارد شده، را تخصیص نمی‌‌دهد.

بنابراین به این افراد گفته می‌‌شود: در هنگام زوال خورشید روز جمعه نماز نخوانید، اما اگر انسان از هنگامی که وارد شد نماز خواند، مثل اینکه زود به مسجد آمد و هرچقدر که خواست تا آمدن امام نماز خواند، محل نظر است که برخی از علما می‌‌گویند: اشکالی ندارد، زیرا صحابه تا آمدن رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم برای نماز جمعه سنت می‌‌خواندند و برخی می‌‌گویند: به نهیی که از نماز در این وقت وارد شده عمل می‌‌شود و رخصت داده نمی‌‌شود مگر در نمازهایی که دارای سبب باشند و این قول به احتیاط نزدیک‌‌تر و بهتر است.

به طور خلاصه کسانی که روز جمعه در مسجد هستند و هنگام نزدیک شدن زوال بلند شده و سنت می‌‌خوانند، آن‌‌ها را آگاه نموده که از این کار نهی شده است.


[۱] الفتاوی الکبری (۲/۲۶۵)، و مجموع الفتاوی (۲۳/۱۹۳).

[۲] مسلم: کتاب صلاة المسافرین، باب الأوقات التی نهی عن الصلاة فیها، شماره­ی (۸۳۱).

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: هل تجوز صلاة سُنَّة الوضوء في وقت النهي قبل المغرب؟

فأجاب – رحمه الله تعالى-: هذا ينبني على القول بجواز النوافل ذوات الأسباب في وقت النهي، والعلماء -رحمهم الله – مختلفون في ذلك، يعني: إذا وُجِدَ سبب النافلة في وقت النهي فهل يصليها أو لا؟ فمنهم من قال: إنه يصليها، ومنهم من قال: إنه لا يصليها إلا ما جاءت فيه السنة، ومنهم من قال: إنه يصليها على سبيل العموم، أي: يُصَلِّي النوافل ذوات الأسباب، مثال ذلك: توضأ رجل بعد صلاة العصر، فمن العلماء مَنْ يقول: لا يُصَلِّي سنة الوضوء، ومنهم من قال: يُصَلِّي سُنَّة الوضوء، ومنهم من قال: لا يصليها؛ لأنها لم ترد بذاتها.

والصواب أنه يصليها وأن الضابط :هو إن كانت صلاة النافلة لها سبب فإنه يصليها عند وجود سببها في أي وقت بعد العصر، أو بعد الفج، أو عند زوال الشمس في أي وقت، وإن لم يكن لها سبب فلا يصليها.

وعلى هذا فإذا دخل الإنسان المسجد بعد صلاة العصر فلا يجلس حتى يصلي ركعتين، وبعد صلاة الفجر لا يجلس حتى يصلي ركعتين، وعند زوال الشمس لا يجلس حتى يصلي ركعتين، وإذا كَسَفَتِ الشمس بعد صلاة العصر يصلي صلاة الكسوف، وإذا كان له استخارة عاجلة لا تحتمل التأخير إلى زوال النهي فيصليها في وقت النهي، وإذا توضأ فيصلي سنة الوضوء في أي وقت، إذا دخل المسجد ووجدهم يصلون وقد صلى من قبل يُصلي معهم في أي وقت وهلم جرا.

هذا هو القول الراجح من أقوال أهل العلم؛ لدلالة السُّنَّة عليه، وهو إحدى الروايتين عن الإمام أحمد رحمه الله، واختيار شيخ الإسلام ابن تيمية رحمه الله.

بقي أن يقال: يكون الناس في انتظار صلاة الجمعة، يأتي الرجل إلى المسجد مبكرًا ويُصلي ما شاء الله، ثم يجلس يقرأ القرآن، فإذا قارب الزوال قام يصلي، فهل هذا جائز ؟ نقول: هذا ليس بجائز؛ لأن قبيل الزوال بنحو عشر دقائق وقت نهي، فقد ثبت عن النبي  صلى الله عليه وسلم من حديث عقبة بن عامر أنه لا صلاة في هذا الوقت، وأنه ينهى عن الصلاة في هذا الوقت، وهذا الرجل الذي تقدم إلى الجمعة وصلى ما شاء الله وجلس يقرأ القرآن، ليس هناك سبب لأن يقوم فيصلي عند زوال الشمس.

والقول بأن صلاة الجمعة ليس فيها وقت نهي عند الزوال، دليله ضعيف لا يعتمد عليه، ولا يقوى هذا الدليل على تخصيص عموم الأدلة الدالة على النهي عن الصلاة عند زوال الشمس.

وعلى هذا فيقال لهؤلاء: لا تقوموا للصلاة عند زوال الشمس يوم الجمعة، أما لو كان الإنسان يصلي من حين دخل، مثل أن يكون أتى مبكرًا إلى المسجد وجعل يصلي ما شاء الله من الركعات حتى جاء الإمام، فهذا موضع نظر، فمن العلماء من قال: إنه لا بأس به؛ لأن الصحابة كانوا يتطوعون بالصلاة إلى مجيء الرسول صلى الله عليه وسلم الصلاة الجمعة ، ومنهم من قال: يؤخذ بالنهي عن الصلاة في هذا الوقت، ولا يرخص إلا إذا كان فيما له سبب، وهذا القول أحوط وأحسن.

والخلاصة التنبيه على فعل هؤلاء الذين يكونون في المسجد يوم الجمعة، فإذا قارب الزوال قاموا يتطوعون، نقول هذا أمر منهي عنه.

مطالب مرتبط:

(۲۷۱۵) آیا خواندن نماز بعد از فجر و بعد از عصر جایز است؟

اگر منظور او از بعد از فجر و بعد از عصر بعد از دخول وقت آن‌‌ها است، جایز است و اگر منظور او از بعد از عصر و بعد از فجر، بعد از نماز است، جایز نیست که انسان بعد از نماز صبح تا اینکه خورشید طلوع کند و به اندازه‌‌ی یک نیزه بالا بیاید و بعد از نماز عصر تاد غروب خورشید سنت بخواند، اما نماز فرض را هرگاه به یاد آورد هر چند که در وقت نهی باشد، می‌‌خواند....

ادامه مطلب …

(۲۷۱۰) حکم ورود به مسجد پیش از مغرب و ترک تحیة‌المسجد در زمان کراهت

تمام نمازهایی که دارای سبب هستند در اوقات نهی خوانده می‌‌شوند و نهی وارد آن‌‌ها نمی‌‌شود، زیرا نمازی است که به سبب معینی تخصیص داده شده است، لذا حکمت نهی از نماز در اوقات مشخص نیز از آن دور می‌‌شود....

ادامه مطلب …

(۲۷۰۸) حکم خواندن نماز در مسجد قباء پس از عصر

برای انسان جایز نیست که به قباء برود و در آن جا در اوقات نهی نماز بخواند، اما اگر به قباء یا دیگر مساجد به هر قصدی رفت و وقت نهی داخل شد، سنت تحیه‌‌ی مسجد را می‌‌خواند، زیرا دارای اسباب است....

ادامه مطلب …

(۲۷۱۲) آیا سجده‌‌ی تلاوت در اوقات نهی جایز است؟

بله! برای قاری جایز است هرگاه آیه‌‌ی سجده را خواند، سجده کند، از این جهت که هر نمازی که دارای سبب است..

ادامه مطلب …

(۲۷۰۴) در مورد اوقات نهی از نماز شنیدم، آن چیست؟

اوقات نهی پنج وقت هستنند: از نماز صبح تا طلوع خورشید، از طلوع خورشید تا ارتفاع آن به اندازه‌‌ی یک نیزه، ایستادن خورشید در وسط روز تا زوال، بعد از نماز عصر تا زمانی که بین آن و بین غروب به اندازه‌‌ی یک نیزه باشد و از این وقت تا غروب....

ادامه مطلب …

(۲۷۰۹) اوقات نهی چه موقع است؟

اوقات نهی به طور مفصل پنج وقت است، اما به طور مختصر سه وقت است....

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه