(۲۶۷۵) سوال: آیا در شریعت محکم ما نمازی به نام نماز شکر وجود دارد؟

جواب:

در سنت نمازی را به نام نماز شکر سراغ ندارم، اما سجده‌‌ای به نام سجده‌‌ی شکر وجود دارد و به این صورت است که هرگاه نعمت جدیدی به انسان غیر از نعمات همیشگی به او رسید، زیرا نعمات الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ فراوان و همیشه است، همان‌‌طور که الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ می‌‌فرماید: {وَإِن تَعُدُّوا نِعْمَةَ اللَّهِ لَا تُحْصُوهَا ۗ }[نحل: ۱۸](و اگر (بخواهید) نعمت (های) خدا را بشمارید، نمی‌توانید آن را بشمارید).

اما برخی اوقات نعمت جدیدی که قبلا به انسان نرسیده، می‌‌رسد یا اینکه به صورت همیشگی نیست، لذا هرگاه مثل چنین نعمتی به انسان رسید، سنت است که سجده‌‌ی شکر را برای الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ به جای بیاورد، لذا می‌‌گوید: الله اکبر و در سجود می‌‌گوید: «سبحان ربی الأعلی»[۱] و شکر و ثنای الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ را به خاطر کمالش و نعماتش و این نعمتی که الان به وی رسیده به جای می‌‌آورد، سپس بدون تکبیر و سلام بلند می‌‌شود.

و قول راجح در سجده‌‌ی شکر این است که طهارت در آن شرط نیست؛ زیرا نعمات خیلی اوقات به طور اتفاقی به انسان به می‌‌رسد بدون اینکه انسان آماده‌‌‌‌ی طهارت برای آن باشد و اگر برود و وضو بگیرد، محل آن فوت می‌‌شود و اگر سجده نمود، بر غیر طهارت سجده نموده است و صحیح این است که جایز است و اشکالی ندارد.

[۱] تخریج آن گذشت.