شنبه 8 ربیع‌الثانی 1448
۲۸ شهریور ۱۴۰۵
19 سپتامبر 2026

(۲۴۷۱) حکم نماز مأموم در صورت اضافه شدن رکعت توسط امام و فوت یک رکعت از مأموم

(۲۴۷۱) سوال: همراه مردم نماز مغرب خواندم و امام یک رکعت زیاد خواند با وجود این که یک از من فوت شده بود لذا من سه رکعت خواندم، آیا یک رکعت دیگر بخوانم؟

جواب:

اهل علم از این مسئله رکعت زائده تعبیر می‌کنند، آیا آن برای مسبوق حساب می‌شود؟ بین اهل علم در این مورد اختلاف است و قول راجح این می‌باشد که حساب می‌شود، مثلا: اگر در رکعت دوم نماز مغرب به امام رسیدی و امام فراموش کرد و چهار رکعت خواند بنابراین همراه او سلام نماز را می‌دهی زیرا سه رکعت خواندی و وقتی معتقد هستی که آن رکعت چهارم است نمی‌توانی بلند شوی و رکعت چهارم را بخوانی در صورتی که می‌دانی رکعت چهارم است و زیرا این زیادت کردن به نماز از روی عمد و قصد است و امام برای رکعت چهارم معذور است چون که فراموش کرده است اما تو اگر چهار رکعت خواندی معذور نیستی.

و اگر کسی بگوید: این چیزی که ذکر کردید مخالف این قول رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم می‌باشد: «ما ادركتم فصلوا، وما فاتكم فأتموا»[۱]: (هرآنچه را  یافتید نماز بخوانید و آنچه را نیافتید نیز کامل کنید): می‌گوییم: مخالفتی ندارد زیرا قول رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم : «و ما فاتكم فأتموا» : (و آنچه را نیافتید نیز کامل کنید): دلالت می‌دهد که این مرد نمازش را تمام نکرده است و الان نمازش را تمام کرده و سه رکعت خوانده است و بعد از اینکه رکعاتی که باید می‌خواند را خوانده است دیگر چه را باید تمام کند؟

در این صورت می‌گوییم: قول راجح این است آن رکعت زائد برای او حساب می‌شود و هنگامی به امام در رکعت دوم رسیده و امام نیز یک رکعت به نماز خود افزوده است پس همراه امام سلام می‌دهد و نمازش تمام شده است.


[۱] تخریج آن گذشت.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: صليت مع أناس المغرب، فزاد الإمام ركعة مع العلم أني قد فاتتني ركعة، وقد أصبحت صليت ثلاث ركعات، فهل أصلي ركعة أخرى؟

فأجاب رحمه الله تعالى: هذه المسألة يعبر عنها أهل العلم بالركعة الزائدة، هل يعتد بها المسبوق أو لا؟ وفيها خلاف بين العلماء، والقول الراجح أن المسبوق يُعتد بها، وأنها تُحْسَبُ له، فمثلا: إذا دخلت مع الإمام في صلاة المغرب في الركعة الثانية ونسي وزاد ،رابعة، فإنك تُسَلَّمُ معه؛ لأنك أنت صليت ثلاثا، ولا يمكن أن تقوم فتصلى رابعة وأنت معتقد أنها رابعة، عالما بأنها رابعة؛ لأن هذا زيادة في الصلاة عمدا ،وقصدًا، فالإمام معذور بزيادته الرابعة لأنه ناس، أما أنت إذا زدت الرابعة فإنك لست بمعذور.

فإن قال قائل: إن ما ذكرتموه يخالف قول النبي صلى الله عليه وسلم: «ما أدركتم فَصَلُّوا، وما فاتكم فأتموا». قلنا: لا مخالفة؛ لأن قول النبي صلى الله عليه وسلم: «ما فاتكم فأتموا»، يدل على أن هذا الرجل لم تتم صلاته، وهو الآن قد تمت صلاته وصلى ثلاثا، فأي شيء يتمه بعد أن أتم الركعات المطلوبة منه؟

إذا نقول: إن القول الراجح أن المأموم يعتد بالركعة الزائدة، فإذا دخل مع الإمام في الركعة الثانية وزاد الإمام في صلاته فإنه يسلم مع الإمام؛ لأن صلاته انتهت.

مطالب مرتبط:

(۲۴۲۶) حالت‌های سجده‌ی سهو

سجده‌ی سهو سه سبب دارد: زیادت، نقص و شک لذا زمانی که زیادت در نماز رخ دهد سجده‌ی سهو بعد از نماز می‌باشد و هنگامی که نقصی در نماز رخ دهد سجده‌ی سهو قبل از سلام قرار می‌گیرد...

ادامه مطلب …

(۲۴۵۸) حکم نماز در حالتی که امام تشهد اول را در نماز چهار رکعتی فراموش کند

برای امام و مأموم هنگامی که تشهد اول را فراموش کرد و ایستاد جایز نیست که بشیند همانطور که در حدیث مغیره بن شعبه از رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم آمده است بلکه نمازش را ادامه می‌دهد و قبل از سلام سجده‌ی سهو را به جا می‌آورد

ادامه مطلب …

(۲۴۱۹) آیا سجود سهو در نماز فرض می‌باشد؟

سبب سجده‌ی‌ سهو به وجود بیاید در نماز فرض و نفل مشروع است و فرقی نمی‌کند....

ادامه مطلب …

(۲۴۵۹) حکم شک امام در تشهد اول و عدم گفتن تسبیح توسط مأمومین

اگر امام در ترک تشهد اول شک کرده است یعنی شک کرده که واجبی را ترک کرده یا نه؟ اهل علم در این مسئله اختلاف کرده‌اند....

ادامه مطلب …

(۲۴۶۴) حکم گفتن “سبحان الله” توسط مأمومین در صورت ترک سجده توسط امام

هنگامی که امام سجده یا رکوعی را فراموش کرد او را متوجه سازید و بگویید: سبحان الله و اگر متوجه نشد آیه‌ای از قرآن بخوانید که به آن اشاره دارد...

ادامه مطلب …

(۲۴۷۰) حکم شک در تعداد رکعات نماز جماعت و نظر شرعی در این مورد

نماز را بر یقین بنا کند و نقص را جبران کند و قبل از سلام سجده‌ی سهو را به جا آورد....

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه