(۲۳۲۴) سوال: در این دعا : اللهم أنت السلام و منك السلام تباركت و تعاليت يا ذا الجلال و الإكرام، حكم کلمه‌ی (تعالیت) در این دعا چیست؟

جواب:

افضل این است که در این مکان این را نگوید زیرا رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم در این زمانی که از نماز فارغ شده است این را نگفته است بلکه می‌گویند: «اللَّهُمَّ أَنْتَ السَّلَامُ وَمِنْكَ السَّلَامُ، تَبَارَكْتَ ذَا الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ»[۱] (بار الهی! تو سلامی و سلام (پاکی، آرامش، صلح) از توست، خجسته‌ای ای صاحب بزرگی و بخشش) ولی در غیر از این مکان حرجی بر او نیست که بگوید: تباركت ربنا و تعاليت و مانند آن زیرا که جمع کردن بین برکت و تعالی معنی برای آن نیامده است و مقتضای معنی فاسدی هم نیست ولی اذکاری که از رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم بر صفت معینی وارد شده است افضل این است که انسان به آن ملتزم شود و بر آن نیفزاید و از آن کم نکند ولی اگر خواست که بر آن در موضعی که در آن نهی نشده است بیافزاید مشکلی ندارد.

مجری: شیخ بزرگوار قصد سوال کننده اضافه‌ی تبارکت و تعالیت است؟

جواب: از رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم در این موضع روایت نشده است ولی در موضع دیگر روایت شده است ولی اولی این است که فقط آن اذکاری که وارد شده است را بخواند و هر کدام را در موضع خودش قرار دهد.

[۱] تخریج آن گذشت.