(۲۲۳۵) سوال: لطفا بعضی از صیغه‌های دعای بعد از بلند شدن از رکوع را ذکر کنید؟

جواب:

هنگامی که انسان از رکوع بالا می‌آید اگر امام است یا به صورت تنهایی نماز می‌خواند می‌گوید: سمع الله لمن حمده سپس ربنا و لک الحمد. و اگر مأموم است می‌گوید: ربنا و لک الحمد و نمی‌گوید: سمع الله لمن حمده زیرا رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم در مورد امام فرمود: «اذا کبر فکبروا وَإِذَا قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ، فَقُولُوا رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ»[۱] (هنگامی که تکبیر گفت، تکبیر بگویید و هنگامی که سمع الله لمن حمده گفت، ربنا لک الحمد، بگویید) و در قول (ربنا و لک الحمد) با چهار صفت وجود دارد:

صفت اول: ربنا لك الحمد.

صفت دوم: ربنا و لك الحمد.

صفت سوم: اللهم ربنا لك الحمد.

صفت چهارم: اللهم ربنا و لك الحمد.

پس برای انسانی که این‌ها را می‌داند شایسته است که هر بار یکی از آنها را بخواند و هنگامی که گفت: اللهم ربنا و لك الحمد، پس بگوید: «مِلْءَ السَّمَاوَاتِ وَمِلْءَ الْأَرْضِ وَمِلْءَ مَا شِئْتَ مِنْ شَيْءٍ بَعْدُ، أَهْلَ الثَّنَاءِ وَالْمَجْدِ، لَا مَانِعَ لِمَا أَعْطَيْتَ، وَلَا مُعْطِيَ لِمَا مَنَعْتَ، وَلَا يَنْفَعُ ذَا الْجَدِّ مِنْكَ الْجَدُّ»[۲] (خداوندا! پروردگارا! ستایش از آن توست؛ ستودنی به وسعت آسمان‌ها و زمین و هر چه که خود خواهی، تنها تویی اهل ثنا و بزرگی، در آن‌چه ببخشی تو را مانعی نیست و در آن‌چه مانع آیی هیچ بخشنده‌ای نیست و تلاش تلاشگر را هیچ بهره‌ای).

[۱] تخریج آن گذشت.

[۲] تخریج آن گذشت.