شنبه 8 ربیع‌الثانی 1448
۲۸ شهریور ۱۴۰۵
19 سپتامبر 2026

(۲۲۰۵) کیفیت برخورد با خطا کردن امام در تلاوت

(۲۲۰۵) سوال: می‌خواهیم نماز‌گزاران را توجیه کنید که کیفیت برخورد با خطا کردن امام در تلاوت مخصوصا اگر امام گیج شود؟

جواب:

تصحیح آن در سوره‌ی فاتحه واجب است یعنی اگر امام آیه‌ای از فاتحه یا کلمه‌ای از فاتحه یا حرفی از فاتحه را فراموش کرد واجب بر کسانی که پشت او ایستاده‌اند آن تصحیح کنند زیرا که قرائت فاتحه رکنی از ارکان نماز است و بدون آن نماز صحیح نمی‌باشد زیرا رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم می‌‌فرماید: «لا صلاة لمن لایقرأ بأم القرآن»[۱] (کسی که فاتحه را نخواهد نماز ندارد) پس باید اشتباه امام را تصحیح کنند و به آن را رد کنند ولی یک نفر جواب دهد زیرا اگه چندین نفر جواب دهند صدایشان با هم مختلف می‌شود و امام متوجه نمی‌شود.

اما در غیر از فاتحه: اگر معنی را تغییر دهد پس واجب است جواب داد و اگر معنی را تغییر ندهد امر آسان است و اگر جواب دهد افضل است و تصحیح نکند نیز حرجی نیست.

و شایسته است شایسته نیست کسی امام شود مگر این که بتواند کلام الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ را با زیان عربی مبین ادا کند زیرا که قرآن با زبان عربی مبین نازل شده است همانگونه که الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ می‌‌فرماید: {وَإِنَّهُۥ لَتَنزِیلُ رَبِّ ٱلۡعَـٰلَمِینَ* نَزَلَ بِهِ ٱلرُّوحُ ٱلۡأَمِینُ* عَلَىٰ قَلۡبِكَ لِتَكُونَ مِنَ ٱلۡمُنذِرِینَ* بِلِسَانٍ عَرَبِیࣲّ مُّبِینࣲ} [سوره الشعراء: ۱۹۲-۱۹۵] (و همانا این (قرآن) نازل شده (از جانب) پروردگار جهانیان است* روح الامین (= جبرئیل) آن را فرود آورده است* بر قلب تو، تا از هشدار دهندگان باشی* (آن را) به زبان عربی روشن (نازل کرد)) و واجب نیست که انسان با قواعد تجویدی که معروف است قرائت کند بلکه اگر حروف را با اعرابش بخواند کفایت می‌کند زیرا که تجوید برای بهتر خواندن قرائت است و واجب نیست.


[۱] تخریج آن گذشت.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: نرجو توجيها للمصلين في كيفية الفتح على الإمام عند خطئه في التلاوة، خصوصا أن ذلك يربك الإمام؟

فأجاب رحمه الله تعالى: الفتح على الإمام في الفاتحة واجب، يعني: لو نسي الإمام آية من الفاتحة، أو كلمة من الفاتحة، أو حرفًا من الفاتحة وجب على من خلفه أن يفتحوا عليه، لأن قراءة الفاتحة ركن من أركان الصلاة، لا تصح الصلاة إلا بها، لقول النبي – صلى الله عليه وعلى آله وسلم-: «لا صلاة لمن لم يقرأ بفاتحة الكتاب»، فعليهم أن يفتحوا على الإمام ويَرُدُّوا عليه، ولكن

يكون بهدوء، ويكون الراد واحدًا، لأنه إذا تعدد الذين يردون عليه اختلفت أصواتهم فلم يفهم الإمام ماذا عليه. أما في غير الفاتحة: فإن كان يُجيلُ المعنى وجب الرد أيضًا، وإن كان لا يُجيلُ المعنى فالأمر فيه سهل إن ردوا فهو أفضل، وإن لم يردوا فلا حرج عليهم.

وينبغي أن لا يتقدم للإمامة إلا من كان أهلا لها بحيث يؤدي كلام الله -عز وجل- على اللسان العربي المبين لأن القرآن نزل بلسان عربي مبين، كما قال -عز وجل-: ﴿ وَإِنَّهُ لَتَنزِيلُ رَبِّ الْعَالَمِينَ نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمِينُ لا عَلَى قَلْبِكَ لِتَكُونَ مِنَ الْمُنذِرِينَ بِلِسَانٍ عَرَبيّ مُّبِينٍ ﴾ [الشعراء: ١٩٢-١٩٥]، ولا يجب أن يقرأه الإنسان بالتجويد حسب القواعد المعروفة، بل إذا أقام الحروف والكلمات مع الإعراب كفى، لأن التجويد ما هو إلا تحسين للقراءة وليس بواجب.

مطالب مرتبط:

(۲۱۸۴) چرا در نماز مغرب، عشاء و فجر بلند خواندن تلاوت مشروع شده است؟

مشهورتین چیزی که ذکر می‌شود این است که از رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم مشهور است که در دو رکعت اول نماز مغرب،عشاء و همچنین فجر را به صورت جهری قرائت می‌کردند.....

ادامه مطلب …

(۲۲۲۰) حکم فراموشی یا اشتباه در تلفظ کلمات قرآن در حین نماز

اگر این شکی که داری بسیار برایت رخ می‌دهد اعتباری ندارد زیرا که شبیه وسواس و اوهام است که اصلی ندارد....

ادامه مطلب …

(۲۲۰۹) حکم اعاده‌ی سوره به شکل سهوا در رکعت اول و دوم چیست؟

اشکالی ندارد که سوره را یک بار یا دوبار در یک رکعت یا دو رکعت از روی عمد یا سهو خواند...

ادامه مطلب …

(۲۱۹۲) حکم خواندن نماز ظهر یا عصر با صدای بلند

این اشتباه است؛ زیرا سنت در نماز ظهر و عصر، آهسته خواندن (سری) است....

ادامه مطلب …

(۲۲۰۰) حکم تکرار یک سوره بعد از فاتحه در همه رکعات برای فرد بی‌سواد

بله اگر کسی از کتاب الله فقط یک سوره را حفظ است مشکلی نیست که آن را در تمام نمازهایش بعد از فاتحه تکرار کند...

ادامه مطلب …

(۲۲۱۹) حکم اشتباه در قرائت ىر هنگام خواندن نماز به صورت فرادی

دو کار می‌توانی انجام دهی: این که به آیه‌ی بعدی منتقل شوی یا این که به رکوع بروی زیرا که امر در این واسع است....

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه