چهارشنبه 22 رمضان 1447
۲۰ اسفند ۱۴۰۴
11 مارس 2026

(۲۰۴۳) آیا انسان برای نماز، نیت را در قلبش بکند یا نیت را بلند ذکر کند؟

(۲۰۴۳) سوال: شیخ بزرگوار انسان هنگامی که می‌خواهد نماز فرض بخواند زمانی که برای آن بلند شد چه بگوید؟ نیت را در قلبش بکند یا نیت را بلند ذکر کند؟ یا در قلبش نیت کند و تکبیرة الإحرام را بگوید، وآیا عدد رکعت‌ها ذکر می‌شود؟

جواب:

لازم نیست که نیت را بلند بگوید بلکه سنت نمی‌باشد و همچنین سنت نمی‌باشد که به صورت سری نیز بگوید زیرا که نیت محلش قلب است و الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ عالم به آن می‌باشد و می‌فرماید: {وَلَقَدۡ خَلَقۡنَا ٱلۡإِنسَـٰنَ وَنَعۡلَمُ مَا تُوَسۡوِسُ بِهِۦ نَفۡسُهُۥۖ وَنَحۡنُ أَقۡرَبُ إِلَیۡهِ مِنۡ حَبۡلِ ٱلۡوَرِیدِ* إِذۡ یَتَلَقَّى ٱلۡمُتَلَقِّیَانِ عَنِ ٱلۡیَمِینِ وَعَنِ ٱلشِّمَالِ قَعِیدࣱ} [سوره ق: ۱۶-۱۷] (به راستی ما انسان را آفریده‌ایم و چیزی را که نفسش به او وسوسه می‌کند می‌دانیم، و ما از (شاه) رگ گردن به او نزدیکتریم* هنگامیکه دو (فرشتۀ) فراگیرنده بر جانب راست و چپ نشسته‌اند، (و اعمالش را) فرا می‌گیرند) و لازم نیست که عدد رکعات، نماز پشت فلان امام را نیت کند بلکه کافی است که که بخواهد نماز ظهر را مثلا بخواند پس اگر وقت نماز در قلب و ذهنش نبود که ظهر است یا مغرب یا عشاء یا فجر پس قول راجح است که جایز است زیرا که خود وقت در مقام تعیین است و او که نیت کرده فریضه‌ی این وقت را به جا آورد پس اگر وقت ظهر بود پس نیت ظهر است و اگر وقت عصر بود پس نیت عصر است و اگر وقت مغرب بود پس نیت مغرب است و اگر وقت عشاء بود پس نیت عشاء است و وقت فجر بود پس نیت فجر است.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: فضيلة الشيخ ماذا يقول الإنسان عندما يريد أن يصلي فرضًا بعدما تقام الصلاة؟ هل ينوي في قلبه، أم يذكر النية جهرا؟ أم ينوي في قلبه، ويكبر للإحرام، ويذكر عدد الركعات؟

فأجاب رحمه الله تعالى: لا يلزمه أن يجهر بالنية، بل ولا يُسَنُّ له ذلك، بل ولا يسن أن يقول النية ولو سرا، لأن النية محلها القلب، والله تعالى عالم به، كما قال الله -عز وجل-: ﴿ وَلَقَدْ خَلَقْنَا الإِنسَانَ وَنَعْلَمُ مَا تُوَسْوِسُ بِهِ نَفْسُهُ وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِيدِ إِذْ يَتَلَقَّى الْمُتَلَقِيانِ ﴾ [ق: ١٦-١٧]، ولا يحتاج إلى أن ينوي عدد الركعات، ولا ينوي أنه يصلي خلف فلان، بل يكفي أن ينوي أنه يريد أن يصلي صلاة الظهر مثلا، فإن غاب عن قلبه تعيين الصلاة – بأن صلى فريضة الوقت، وغاب عن ذهنه أنها الظهر، أو العصر، أو المغرب، أو العشاء، أو الفجر – فالقول الراجح أن الصلاة مجزئة، لأن الوقت يقوم مقام التعيين، وهو قد نوى أنها فريضة الوقت فإن كان وقت الظهر فهي ظهر، وإن كان وقت العصر فهي عصر، وإن كان وقت المغرب فهي مغرب، وإن كان وقت العشاء فهي عشاء، وإن كان وقت الفجر فهي فجر.

مطالب مرتبط:

(۲۰۵۹) حکم انتقال نیت انسان در نماز، از انفراد به امامت

اصل بر جواز است تا زمانی که دلیل آن را منع کند.....

ادامه مطلب …

(۲۰۶۴) صحت نماز جماعت در صورت تفاوت نیت و تأخیر در حضور

(۲۰۶۴) سوال: هنگامی که نماز جمع است و بعضی با تأخیر حاضر می‌شوند و نیتشان با نیت امام فرق است پس آیا نمازشان صحیح است؟ آیا نماز عصر از ایشان ساقط می‌شود اگر جمع کرده‌اند با نماز ظهر؟ جواب: هنگامی که نماز جمع بود و بعضی با تأخیر آمدند و ایشان در نماز دوم بودند […]

ادامه مطلب …

(۲۰۶۶) حکم شرکت در جماعت پس از ادای نماز فرادی

اگر انسان نماز فرض را به تنهایی به خواند سپس جماعتی بعد از پایان نمازش را یافت پس نمازش فرضش را ادا کرده است ولی مستحب است همراه این جماعتی که حاضر شده‌اند نمازش را اعاده کند....

ادامه مطلب …

(۲۰۵۶) اگر امام به هر سببی نماز را قطع کند و خارج شود حکم آن چیست؟

اگر امام نمازش را به سبب شرعی قطع کرد پس گناهی بر او نیست اما اگر برای سبب غیر شرعی باشد گناه کار است و اگر او کسی را جای خود جلو نفرستاد مأمومین دو کار می‌توانند انجام دهند....

ادامه مطلب …

(۲۰۵۲) جماعتی وارد مسجد می‌شوند و او را امام خود می‌کنند آیا این عمل صحیح است؟

بله این عمل صحیح است و این مرد که اول مأموم بود، امام شد و هنگامی که نمازش پایان یافت و آن کسانی که وارد نماز شدند نمازشان را اگر بعد از رکعت اول را درک نموده‌اند تکمیل می‌کنند.....

ادامه مطلب …

(۲۰۴۵) حکم اختلاف نیت در جماعت

اگر خواستی نماز ظهر را همراه ایشان بخوان و اختلاف نیت مشکلی ندارد....

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه