(۱۸۷۷) حکم اذان دادن موذن بدون اجازه امام

(۱۸۷۷) سوال: من مؤذن هستم و امام جدیدی برای ما آمده است و در نماز زمانی که می‌خواهم اقامه کنم چون وقت دخول کرده است ولی نمازگزاران به من می‌گویند بشین تا امام اجازه دهد با وجود این که وقت کم است. پس آیا صحیح است که جایز نیست که اقامه کنم تا امام اجازه دهد؟

جواب:

مؤذن اذان را در اختیار دارد ولی اقامه زیر نظر امام است و مؤذن اقامه نمی‌کند مگر به حضور امام و اجازه‌ی او.

و اگر وقت تنگ است و امام تأخیر کرد تا که نزدیک است که آفتاب طلوع کند پس نماز خوانده می‌شود و منتظر آن نمی‌شوید ولی مادامی که وقت باقی است نماز خوانده نمی‌شود تا امام حاضر شود ولی شایسته است که امام وقتی برای مردم تعیین کند مثلا بگوید: اگر از این وقت تأخیر کردم نماز بخوانید و در این حالت برای خود و ایشان راحت‌تر می‌شود و مردم در حرج و تنگی نمی‌افتند.

تعداد بازدید: 35

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: أنا أعمل مؤذنا، وحدث أن جاءنا إمام جديد، وعند صلاة الصبح كلما أردت أن أقيم الصلاة لعلمي بدخول الوقت طلب مني المصلون أن أجلس حتى يأذن لي الإمام، رغم أن الوقت ضيق. فهل صحيح أنه لا يجوز أن أقيم الصلاة حتى يأذن لي الإمام؟

فأجاب – رحمه الله تعالى-: المؤذن أملك بالأذان، فإليه يرجع الأذان، وأما الإقامة فإن الأملك لها هو الإمام، فلا يقيم المؤذن إلا بحضور الإمام وإذنه.

وأما قوله: لضيق الوقت، فنعم إذا تأخر الإمام حتى كادت الشمس تطلع وضاق الوقت فحينئذ يصلون ولا ينتظرونه، أما ما دام الوقت باقيا فإنهم لا يصلون حتى يحضر الإمام لكن ينبغي للإمام أن يحدد وقتا معينا للناس، فيقول مثلا: إذا تأخرت عن هذا الوقت فصلوا ، ليكون في هذه الحال أيسر لهم وأيسر له هو أيضًا، ولا يوقع الناس في حرج أو ضيق.