پنج‌شنبه 25 جمادی‌الاول 1448
۱۳ آبان ۱۴۰۵
5 نوامبر 2026

(۱۸۷۱) حکم تاخیر در گفتن اذان

(۱۸۷۱) سوال: آیا جایز است بعد از ۱۰ دقیقه از گذشت وقت اذان (سوال کننده به عربی به جای الأذان می‌گوید اذان) داد؟

جواب:

برای سؤال کننده اولیٰ است از تعبیر شرعی استفاده کند زیرا که برای مردم واضح‌تر است.

و اما جواب سوالش: اگر انسان در داخل شهر می‌باشد شایسته نیست که اذان را از اول وقت به تأخیر بیاندازد زیرا که هرج و مرج پیش می‌آید و بین مؤذنین اختلاف به وجود می‌آید و برای مردم شبهه پیش می‌آید که کدام اذان بهتر است این که متقدم است یا متأخر؟ اما اگر در غیر شهر مثلا به صورت جماعتی در سفر هستند به خودشان بستگی دارد ولی افضل این است که در اول وقت اذان دهند زیرا که تقدیم نماز در اول وقت افضل می‌باشد مگر که شرع آن را به تأخیر بیاندازد و برای همین در صحیح بخاری و صحیح مسلم ثبت است که رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم در سفر بود مؤذن بلند شد که اذان بگوید، رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم فرمود: به تأخیر بیانداز را خنک‌تر شود سپس اراده کرد که اذان بگوید، رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم فرمود: به تأخیر بیانداز تا خنک‌تر شود سپس اراده کرد که اذان بگوید, رسول فرمود: به تأخیر بیانداز تا خنک‌تر شود تا این که سایه‌ی تپه اندازه‌ی خودش شد سپس اذان گفت.

و این دلیل بر آن است که مشروع بودن اذان به مشروعیت نماز است و هنگامی که شایسته است نماز تقدیم شود پس اذان هم اول وقت داده شود و اگر تأخیر نماز شایسته است مانند نماز ظهر در شدت گرمی و نماز عشا اگر مشقت نشود پس اذان نیز همان موقع داده شود و این در غیر از شهر و روستاها است که در آن مؤذنین وجود دارند پس شایسته نیست که از وقتی که مردم در آن اذان می‌گویند تخلف شود.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: هل يجوز رفع أذان الصلاة بعد توقيتها بعشر دقائق؟

فأجاب – رحمه الله تعالى-: إذا كان السائل يريد الأذان فالأولى أن يعبر عنه بالأذان، لأنه التعبير الشرعي عنه، ولأنه أوضح للناس.

وأما الجواب على سؤاله: فإنه إذا كان الإنسان في بلد فلا ينبغي أن يتأخر عن أول الوقت، لأن ذلك يؤدي إلى الفوضى واختلاف المؤذنين، والاشتباه على الناس أيهما أصوب، هذا المتقدم أو المتأخر؟ أما إذا كان في غير بلد، وكانوا جماعة في سفر مثلا، فالأمر إليهم، لكن الأفضل أن يؤذنوا في أول الوقت، لأن تقديم الصلاة في أول وقتها أفضل إلا ما شرع تأخيره، فما شرع تأخيره فإنه يؤخر فيه الأذان.

ولهذا ثبت في صحيحي البخاري ومسلم أن الرسول صلى الله عليه وسلم كان في سفر، فقام المؤذن يؤذن، فقال النبي صلى الله عليه وسلم: «أبرد» ثم أراد أن يقوم فقال: «أبرد». ثم أراد أن يقوم فقال: «أبرد». حتى ساوى التل ظله، ثم أذن.وهذا يدل على أن الأذان مشروع حيث تشرع الصلاة، فإذا كانت الصلاة مما ينبغي تقديمه قدم الأذان في أول الوقت، وإن كانت الصلاة مما ينبغي تأخيره – كصلاة الظهر في شدة الحر، وصلاة العشاء – فإنه يُؤَخَرُ إذا لم يَشُقَّ، هذا في غير المدن والقرى التي فيها مؤذنون، فلا ينبغي للإنسان أن يتخلف عن الوقت الذي يؤذن فيه الناس.

مطالب مرتبط:

(۱۸۷۳) حکم اختلافات موذنین در بیان طلوع فجر ماه رمضان

مادامی که فجر آشکار نشده است انسان می‌تواند بخورد و بیاشامد ولی الان مشکل این است که در شهرها و روستاها برق وجود دارد و امکان درک طلوع فجر در ابتدای آن وجود ندارد برای این که نور وجود دارد پس احتیاط آن است که انسان از خوردن و نوشیدن بر اساس تقویم دست بکشد....

ادامه مطلب …

(۱۸۴۳) حکم گفتن اذان در جهت غیر قبله چیست؟

اذان آن صحیح می‌باشد‌ زیرا که شرط صحت اذان رو به قبله بودن نیست....

ادامه مطلب …

(۱۸۴۶) مؤذنی است که اذان شرعی را خوب نمی‌گوید، راهنمایی شما چیست؟

در واقع سوال کننده بیان نکرد که کدام همزه را حذف می‌کند و من نمی‌دانم که همزه‌ی اول (أشهد) منظورش می‌باشد؟

ادامه مطلب …

(۱۸۷۶) زمان شرعی بین اذان و اقامه براي هر نماز چقدر است؟

شرعا وقت مشخصی ندارد ولی شتاب کردن برای نماز در اول وقتش افضل است مگر در دو مورد: نماز عشا اگر تأخیر آن برای مردم مشقت نباشد و نماز ظهر در هنگامی که گرمایی شدیدی باشد.....

ادامه مطلب …

(۱۸۸۰) چگونگی تکرار اذان در هنگام تداخل صدای دو موذن

در این صورت که نمی‌دانی کدام مؤذن اولی است پس به قدر امکان آن را دنبال و کن و اذان را تکمیل کن و اگر می‌دانی که یک مؤذن صدایش واضحتر است پس منتظر آن باش سپس جواب آن را بده.....

ادامه مطلب …

(۱۸۵۴) حکم گفتن اقامه در نماز زنان

این مسئله بین علما اختلاف است که آیا اقامه برای جماعت زنان مشروع است یا خیر؟ و نزدیکتر آن است که مشروع است...

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه