پنج‌شنبه 20 ذیقعده 1447
۱۷ اردیبهشت ۱۴۰۵
7 می 2026

(۱۸۷۰) حکم تغنی در اذان

(۱۸۷۰) سوال: آیا تغنی در اذان جایز است؟

جواب:

اگر تغنی معنی را تغییر دهد جایز نیست و اگر معنی را تغییر ندهد مکروه است و شایسته است که بر آن چه لغت عربی اقتضا دارد اذان گفت.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: هل يجوز التغني في الأذان؟

فأجاب -رحمه الله تعالى -: إذا كان التغني يُغَيِّرُ المعنى فلا يجوز، وإن كان لا يغيره فهو مكروه، والذي ينبغي هو أداء الأذان على حسب ما تقتضيه اللغة العربية.

مطالب مرتبط:

(۱۸۶۹) حکم التفات به راست و چپ هنگام گفتن دو حی علی در اذان

من در این مسئله توقف می‌کنم زیرا که مشروعیت التفات به خاطر رسیدن صدای اذان به چپ و راست است و اگر انسان به بلندگوها اذان بگوید صدا از یک جا در می‌آید و تفاوتی ندارد که التفات بکند یا نه....

ادامه مطلب …

(۱۸۶۴) حکم تثویب در اذان

تثویب فقط برای اذان نماز فجر است و معلوم است که اذان برای نماز فجر بعد از دخول وقت است....

ادامه مطلب …

(۱۸۷۴) حکم تاخیر اذان عشا در ماه رمضان

تأخیر اذان عشا از تقدیمش افضل است زیرا که نماز عشا تأخیرش افضل است مگر این که همراه با مشقت باشد و در نیم ساعت تأخیر مشقتی برای مردم نیست و بلکه برای راحتیشان می‌باشد.....

ادامه مطلب …

(۱۸۸۷) حکم قول «إنک لا تخلف المیعاد» در دعای بعد اذان

حکمش این است که گفته می‌شود زیرا که آن در حدیث از رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم روایت شده است و این زیادت مناقاتی مزید ندارد....

ادامه مطلب …

(۱۸۹۰) حکم گفتن دعای بعد از اذان در بلندگو

بله اشکال دارد زیرا که اگر آن را در بلندگو بگوید مانند اذان می‌شود و این امر در عهد رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم و خلفای راشدین معروف نبوده است و از بدعتی است که از آن نهی شده است....

ادامه مطلب …

(۱۸۹۱) حکم گفتن {إِنَّ ٱللَّهَ وَمَلَـٰۤىِٕكَتَهُۥ یُصَلُّونَ عَلَى ٱلنَّبِیِّۚ یَـٰۤأَیُّهَا ٱلَّذِینَ ءَامَنُوا۟ صَلُّوا۟ عَلَیۡهِ وَسَلِّمُوا۟ تَسۡلِیمًا} بعد از هر اذان

این بدعت است زیرا که از رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم وارد شده است و به آن امر نکرده است و ذ زمانش نیز انجام نگرفته است و در عهد خلفای راشدین نیز انجام نگرفته است....

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه