(۱۸۶۰) سوال: نظر شما در مورد جماعتی که در مسجدی نماز می‌خوانند و در بعضی از نماز‌ها به اذان مسجد دیگر اکتفا می‌کنند از این جهت که آن مسجد نزدیک این است و دارای بلندگو است؟
جواب:
سوال مانند این است که مسجدی است که در بعضی اوقات اذان داده نمی‌شود اما از جهت اجازه، جایز است هنگامی که صدای مؤذن را می‌شنوند هرچند که در همسایگی آنها نباشد اما در مسجدی همیشه در آن نماز جماعت برپا می‌شود و مؤذنی ندارد غیر معمول و غیر متعارف است و چه بسا کسی منتطر اذان مؤذنش باشد و فریب بخورد.
این صفحه را به اشتراک بگذارید
يقول السائل: ما رأي فضيلتكم في جماعة يُصَلُّون في المسجد، فيكتفون في بعض الفروض على الأذان في المسجد الآخر، حيث إنه قريب منه، والمسجد الآخر له مكبر صوت؟
فأجاب رحمه الله تعالى: كأنه يسأل أن هذا المسجد لا يؤذن فيه في بعض الفروض، أما من حيث الإجزاء فيجزئ إذا وُجِدَ مؤذن يسمعه أهل الحي، ولو كان في غير حيهم فإنه يجزئهم هذا الأذان، لكن كونه مسجدا تقام فيه الجماعة كل وقت ليس له مؤذن هذا خلاف المعهود وخلاف المألوف، وربما يكون في الحي من ينتظر أذان مؤذنه فيغتر بذلك.
کُتُب سِتّة: شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:
صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه
