پنج‌شنبه 7 شوال 1447
۶ فروردین ۱۴۰۵
26 مارس 2026

(۱۷۸۹) حکم قضای نمازهای ترک شده

(۱۷۸۹) سوال: من گناهان بسیاری از نذر‌ها و قسم‌ها و نمازهای ضایع شده و چیزهای دیگر را انجام داده‌ام و الان توبه کرده‌ام. وسوال من این است که چکار کنم که در مقابل این گناهان؟ و چگونه پاک می‌شوند؟ با این وجود که تعداد نذر‌ها و قسم‌ها و نمازهایی ضایع شده‌ام را نمی‌دانم؟ جزاکم الله خیرا.

جواب:

اما در مورد نمازهایی که ترک کرده‌ای و سوال کننده را الان مخاطب قرار می دهم که توبه در مورد آن کفایت می‌کند و باقی عمرت آن را خوب بجای آور و آنچه فوت شده است قضا ندارد زیرا وقتی که از وقتش بدون عذر خارج شد کل اوقات نیز قضای آن نمی‌باشد یعنی اگر تا زمان مرگش نیز نماز بخواند به او نفع نمی‌رساند زیرا عبادتی وقت آن محدود است زمانی که از وقتش گذشت بعد از آن قبول نمی‌شود به خاطر قول رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم که می‌فرماید: «من عمل عملاً لیس علیه أمرنا فهو رد»[۱] (هر عملی که امر ما بر آن نیست مردود است).

اما به نسبت نذور و قسم‌ها هر آنچه می‌دانی و بررسی کرده‌ای بر تو لازم است و آنچه در آن شک داری برای تو لازم نیست مثلا نزد خود می‌گویی پنج قسم بوده یا ده؟ پس آن پنج قرار بده زیرا که بر آن یقین داری و در مورد نذر‌ها نیز همین می‌باشد و آنچه زیادتر است در آن شک وحود دارد و اصل بر برائت ذمه می‌باشد.


[۱] رواه البخاری (۲۶۹۷) و مسلم (۱۷۱۸).

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: علي ذنوب كثيرة من نذور، وأيمان، وصلوات ضائعة فيما سبق وغيرها، والآن أنا تبت إلى الله ، وسؤالي، ماذا أفعل تجاه هذه الذنوب؟ وكيف أكَفُرُ عنها ؟ علما بأنني لا أعلم عدد النذور، ولا الأيمان، ولا الصلوات الضائعة مأجورين؟

فأجاب رحمه الله تعالى: أما الصلوات التي تركتها – وأخاطب السائل الآن- فإنه يكفي أن تتوب إلى الله تعالى من تركها، وأن تحسنها فيها يستقبل من عمرك، ولا تقضي ما فات لأن من أخرج فرضًا عن وقته بلا عذر شرعي لا يقضيه عنه الدهر كله بمعنى أنه إن بقي يصلي إلى أن يموت ما نفعه، لأن العبادة المؤقتة إذا تعمد الإنسان إخراجها عن وقتها، ثم فعلها بعد الوقت لم تقبل منه، لقول النبي -صلى الله عليه وعلى آله وسلم-: «من عمل  عملا ليس عليه أمرنا فهو رد» أي: مردود.

وأما بالنسبة للنذور والأيمان: فتحرَّ ما عليك، وما شككت فيه لا يلزمك، فمثلا إذا قلت في نفسك ما أدري هل علي عشرة أيمان أو خمسة؟ اجعلها خمسة، لأن هذا هو المتيقن، وكذلك النذور إذا كنت شككت هل نذرت عشر مرات أو خمس مرات؟ فاجعلها خمس مرات، لأن هذا هو المتيقن، وما زاد على ذلك مشكوك فيه، والأصل براءة الذمة.

مطالب مرتبط:

(۱۷۹۴) حکم قضای نمازهای فوت شده

طبق قول راجح این جوانی که تا بیست سالگی نماز نخوانده است قضای نماز ندارد ولی بر او لازم است که اعمالش را اصلاح کند و زیاد استغفار و نماز نافله را بجای آورد...

ادامه مطلب …

(۱۷۸۷) حکم انجام حج برای شخص تارک نماز

اگر نماز را ترک کرده و در سلامت عقل بوده است که کافر گشته است والعیاذ بالله و زمانی که کافر باشد پس جایز نیست که برای حج شود و برای او دعا شود...

ادامه مطلب …

(۱۸۲۴) حکم ازدواج با زنی که نماز و روزه را بجا نمی‌آورد

پس قطعا این زن کافر است و برای مسلمان جایز نیست که با آن ادامه دهد و بر شما واجب است از او جدا شوی ....

ادامه مطلب …

(۱۷۵۸) آیا کسی که فقط برخی مواقع نماز می‌خواند اسم کافر بر او اطلاق می‌شود یا نه؟

چیزی که برای من ظاهر گشته است این است که تکفیر نمی‌شود مگر با ترک مطلق نماز یعنی او نماز نمی‌خواند و از او شناخته نیست که نماز خوانده است و مستمر بر ترک نماز است...

ادامه مطلب …

(۱۷۸۱) نصيحت خویشاوندانی که نماز نمی‌خوانند

بر تو واجب است که ابتدا آنها را نصحیت کنی و کسی غیر از خود را بیاوری که نصیحتشان کند اگر که از تو نصحیت گوش نمی‌کنند یا از طریق کتابت و یا نوار‌های صوتی....

ادامه مطلب …

(۱۸۰۳) حکم قضای نمازهایی که فوت شده است

نیازی به قضای آنچه از شما فوت شده است نیست زیرا که اگر قضا نیز بکنی فایده‌ای ندارد برای این که وقتی بدون عذر شرعی از وقت خارج شود قضا فایده‌ای ندارد....

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه