چهارشنبه 19 ذیقعده 1447
۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۵
6 می 2026

(۱۶۷۳) آیا منی و مذی نجس هستند؟

(۱۶۷۳) سوال: آیا منی و مذی نجس هستند و اگر لباس و بدن به آن آلوده شود، شستن آن واجب است؟

جواب:

منی بنا بر دلالت سنت، پاک است اما مذي، نجس می‌باشد ولی نجاستش خفیف و اندک است به طوری که ریختن آب بر روی آن کفایت می‌کند و نیازی به بر هم کشیدن لباس و شستن آن نیست؛ یعنی آب بر آن ریخته می‌شود به طوری که تمام آن را در بر بگیرد لذا مانند ادرار پسربچه‌ای که هنوز غذا نمی‌خورد و از شیر تغذیه می‌کند می‌باشد. بدین خاطر است که می‌گوییم: نجاست‌ها به سه قسمت تقسیم می‌شوند:

نجاست مغلظه (شدید): منظور، نجاست سگ است که باید هفت مرتبه شسته شود و یک بار (از هفت بار) همراه با خاک شسته شود و قرار دادن خاک در مرتبه‌ی نخست بهتر است.

نجاست مخففه (خفیف و اندک): این نجاست، مذی و ادرار پسر بچه‌ای که از شیر تغذیه می‌کند و هنوز شیرخوار است را شامل می‌شود. برای پاک شدن این نوع از نجاست، فقط کافی است که آب بر روی محل نجاست ریخته شود و نیازی به بر هم کشیدن یا فشردن آن نیست.

نجاست متوسط: سایر نجاست‌ها را شامل می‌شود و شرط پاک شدن آن‌، از بین رفتن ذات و ماده‌ی نجس است و تعداد معینی برای شستن آن شرط نیست.

اگر کسی بگوید: مگر چنین نیست که هرگاه کفش یا خُف به نجاست، آلوده ‌شود، کشیدن آن بر زمین برای پاک کردنش کافی است؟

جواب: بله، همین طور است اما این برای خفیف بودن نجاست نیست بلکه روش از بین بردن این نجاست، آسان شده است زیرا شستن کفش و خُف دشوار است. بدین خاطر است که در پاک کردن کفش و خف تخفیف داده شده است و همین کافی است که بر زمین کشیده شود تا این که ذات و ماده‌ی نجاست، از بین برود.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: هل المني والمذي من النجاسات التي يجب غسلها بالماء من الثوب والبدن؟

فأجاب رحمه الله تعالى-: أما المني فطاهر كما دلت على ذلك السنة، وأما المذي فنجس، لكنه خفيف النجاسة ، يكفي فيه النضح دون غسل ولا فرك، والنضح معناه: أن يُصَبَّ عليه ماء يستوعبه، فيكون بمنزلة بول الغلام الصغير الذي لا يأكل الطعام وإنما يتغذى باللبن ولهذا نقول: النجاسات ثلاثة أقسام:

المغلظة: هي نجاسة الكلب ولا بد فيها من سبع غسلات؛ إحداهن بالتراب، وجعل التراب في الغَسْلة الأُولَى أَوْلَى.

المخففة: نجاسة بول الصبي الصغير الذي يتغذى باللبن لم يُفطم بعد.

والثاني: المذي، فيُكتفى فيهما بالنضح بمعنى: أن يصب الماء على المكان دون أن يفركه أو يعصره.

ثم بقية النجاسات متوسطة : يُكتفى فيها بإزالة عين النجاسة، ولا عدد لها.

فإن قال قائل : أليس النعل يكفي فيه المسح بالأرض إذا أصابته النجاسة، وكذلك الخف؟

فالجواب: بلى، لكن هذا ليس لأن النجاسة مخففة، ولكن خُفِّفَ طريق إزالتها للمشقة في غسل النعال وغسل الخفاف، خُفِّفَ فيها بأن تمسح في الأرض حتى تمحى عين النجاسة.

مطالب مرتبط:

(۱۶۸۰) حکم نماز با لباسی آغشته به خون چهارپایان

اگر خروج آن خون، بعد از ذبح حیوان و خروج روح از بدنش باشد، پاک است زیرا خونی که پس از ذبح کردن حیوان در گوشت یا رگ‌هایش بماند، پاک و حلال است...

ادامه مطلب …

(۱۶۵۶) اگر سجاده‌ پاک باشد اما زمین زیر آن نجس باشد نماز خواندن بر روی آن جایز است؟

حرام نیست که فرد سجاده‌اش را بر مکان نجس که خشک است پهن نماید و نمازش را ادا کند مگر این‌ که آن نجاست، بوی بدی داشته باشد که باعث اذیت نمازگزار شود ...

ادامه مطلب …

(۱۶۶۳) آیا نجاست لباس یا بدن، موجب بطلان وضو می‌شود؟

اگر بدن شخص بعد از وضو گرفتن، دچار نجاست شد، دوباره وضو نمی‌گیرد بلکه فقط کافی است که نجاست را بشوید...

ادامه مطلب …

(۱۶۷۹) اگر هنگام ذبح حیوان، خونش بر لباس فرد بریزد، آیا نماز با آن لباس جایز است؟

این خون، نجس می‌باشد...

ادامه مطلب …

(۱۶۵۵) آیا آفتاب زمین را از ادرار پاک می‌کند؟

اگر ادرار بر زمینی ریخت و خشک شد اما اثر و رنگ ادرار بر زمین ماند، آن زمین، پاک نیست اما اگر مدتی گذشت و آن اثر از بین رفت، پاک خواهد بود زیرا نجاست، چیزی است که باید زدوده و پاک شود لذا هرگاه این نجاست به وسیله‌ی هر چیزی از بین برود، زمین پاکیزه می‌شود....

ادامه مطلب …

(۱۶۵۰) شروط برطرف نمودن نجاست چیست؟

نجاست دو نوع است:...

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه