(۱۴۸۷) سوال: هرگاه شروع به وضو گرفتن می‌کنم، احساس می‌کنم باد از شکمم خارج می‌شود. وقتی به خاطر خروج باد شکم، وضو گرفتن را متوقف می‌کنم، گاهی خارج نمی‌شود؛ اگر نیت کنم که وضویم باطل شده است، آیا همین نیت، سبب باطل شدن وضو می‌شود یا برای باطل شدن وضو باید حقیقتا بادی خارج شود؟

جواب:

اگر نیت کند که وضویش را قطع کرده و دست از وضو کشیده است، وضویش قطع شده و باید دوباره شروع کند؛ اما اگر نیت کرد که وضویش را باطل کند اما وضویش باطل نشد، نیت انجام کار ممنوعی کرده است لذا اگر این کار ممنوع را انجام نداد، وضویش باقی می‌ماند و می‌تواند ادامه دهد؛ مانند کسی که در حال نماز است و ناگهان درب خانه‌اش را می‌زنند. وی تصمیم می‌گیرد که با آن فرد سخن بگوید سپس این تصمیمش را عملی نمی‌کند و به نمازش ادامه می‌دهد؛ این کار ایرادی ندارد.

بدین خاطر علما درباره‌ی قاعده‌ی این مسئله‌ گفته‌اند: اگر نیت کند که عبادت را قطع و متوقف کند، عبادتش قطع می‌شود. بر خلاف زمانی که قصد کند کار ممنوعی را انجام دهد سپس آن کار را انجام ندهد؛ زیرا عبادت در این حالت فقط زمانی باطل می‌شود که این کار ممنوع را انجام دهد. بنابراین این مردی که تصمیم گرفته وضویش را باطل کند اما چنین نکرده است، بر نیت وضو باقی مانده و به تکمیل وضویش می‌پردازد؛ اما اگر قصد قطع و توقف آن را بکند، آن وضو قطع می‌شود و باید دوباره وضو بگیرد. رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم فرمود: «إنما الأعمال بالنيات، وإنما لكل امرئ ما نوى»[۱] : (اعمال به نیت‌ها بستگی دارد و هر کس فقط ‌چیزی را دارد که قصد و نیت آن کرده است).

[۱] صحیح بخاری: کتاب بدء الوحی، شماره (۱).