(۱۳۳۳) آیا پیش از وضو طهارت لازم است؟

(۱۳۳۳) سوال: در یکی از کتاب‌های شیخ محمد بن عبد الوهاب رَحِمَهُ‌الله در مورد وضو خواندم که می‌گوید: یکی از شرط‌های وضو این است که شخص قبل از وضو باید محل خروج ادرار و مدفوع را با آب یا سنگ، تمیز نماید. آیا منظور وی این است که وضوی شخص، صحیح نیست مگر این که همیشه قبل از وضو، خود را با آب یا سنگ، تمیز نماید؟

جواب:

منظور شیخ رَحِمَهُ‌الله این است که اگر انسان بعد از قضای حاجت و قبل از تمیز کردن خود با آب یا سنگ، وضو بگیرد، وضویش درست نیست. یعنی ابتدا باید استنجا و تمیز کردن خود از نجاست را انجام دهد سپس وضو بگیرد.

اما اگر مدفوع یا ادراری از فرد خارج نشده باشد، نیازی به استنجا و تمیز کردن نیست بلکه بدون انجام این کار، وضو می‌گیرد؛ مثال: مردی ساعت یازده صبح قضای حاجت نمود و وضو نگرفت سپس اذان ظهر گفته شد. در این حالت می‌گوییم: بدون استنجا وضو می‌گیرد زیرا قبلا استنجا کرده و خود را تمیز نموده است و نیاز به انجام دوباره‌ی آن نیست. این معنای سخن شیخ محمد بن عبد الوهاب رَحِمَهُ‌الله است.

تعداد بازدید: 38

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

تقول السائلة: قرأت في كتاب للشيخ محمد بن عبد الوهاب رحمه الله عن الوضوء يقول فيه: إن من شروط الوضوء: الاستجمار، أو الاستنجاء قبله. فهل يعني ذلك بأنه لا يصح الوضوء إلا بالاستنجاء أو الاستجمار قبله دائما؟

فأجاب – رحمه الله تعالى-: مراد الشيخ الله : أن الإنسان إذا بال، أو تغوط، ثم توضأ قبل أن يستنجي، فوضوؤه غير صحيح، يعني: لا بد أن يستنجي أولا، ثم يتوضأ. وأما إذا لم يكن بول، ولا غائط، فإنه لا يجب الاستنجاء، بل يتوضأ بدون ذلك. ومثاله: رجل بال في الساعة الحادية عشرة صباحًا، ولم يتوضأ، ثم أُذن بصلاة الظهر، فهنا نقول يتوضأ بدون استنجاء؛ لأنه استنجى أولا، ولا حاجة لإعادته. فهذا معنى كلام الشيخ رحمه الله.