سه‌شنبه 23 جمادی‌الاول 1448
۱۲ آبان ۱۴۰۵
3 نوامبر 2026

(۱۳۲۹) وضو گرفتن در حمام و دستشویی مشترک

(۱۳۲۹) سوال: چنان که می‌دانید، به دلیل شرایط و سازه‌های جدید، حمام، روشویی و توالت در یک محل احداث می‌شوند. آیا جایز است در این‌گونه اماکن، وضو گرفت؟ یا باید برای وضو آب برداشت و بیرون از آنجا، وضو گرفت؟

جواب:

بله؛ جایز است فرد در محلی که قضای حاجت انجام می‌دهد، وضو هم بگیرد. البته به شرطی که ترس از آلوده شدن به نجاست وجود نداشته باشد. یعنی محل وضو، در گوشه‌ی حمام و به دور از سنگ دستشویی باشد. نیز باید محلی که آب وضویش در آنجا به زمین می‌ریزد را تمیز کند که لباس یا بدنش آلوده نشود.

***

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی
مطالب مرتبط:

(۱۳۱۹) ذکر کردن الله در دستشویی

از نظر جمهور علماء، این‌کار مکروه است. اما اگر در قلبش از الله را ذکر کرد، ایرادی ندارد و گناهی مرتکب نشده است. اما بهتر است لسانی این کار را نکند

ادامه مطلب …

(۱۳۳۷) حکم طهارت گرفتن برای هر بار وضو گرفتن

استنجا به معنای پاک کردن محل ادرار و مدفوع از هر گونه آلودگی و نجاست است. وقتی این نجاست از بدن زدوده شود، عورتش پاک است و نیازی به شستشوی دوباره نیست

ادامه مطلب …

(۱۳۲۹) حکم وضو گرفتن در فضای مشترک سرویس بهداشتی

بله، جایز است که فرد در محلی که قضای حاجت اعم از مدفوع و ادرار انجام داده، وضو بگیرد اما به شرطی که از آلوده شدن بدن یا لباسش به نجاست در امان باشد...

ادامه مطلب …

(۱۳۴۲) نشستن عورت بعد از ادرار و وضو گرفتن

چنین کاری جایز نیست و یکی از اسباب عذاب قبر است. به دلیل حدیث ابن عباس که پیامبر گفت: این دو نفر عذاب می‌شوند و اولی خود را از ادرار تمیز نمی‌کرد

ادامه مطلب …

(۱۳۳۴) حکم تکرار استنجا در صورت بطلان وضو پس از آغاز آن

اگر فردی عورتش را شست و محل خروج نجاست را پاکیزه نمود، نیازی به شست و شوی دوباره‌ی عورت نیست مگر این ‌که چیزی از بدنش خارج شده باشد...

ادامه مطلب …

(۱۳۴۲) حکم وجوب استنجا پیش از وضو

سخنم با این برادران مسلمان است و آنان را نصیحت می‌کنم که از خشم و عذاب الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ بپرهیزند و خود را از آلودگی و نجاست ادرار، پاکیزه نمایند و دوری کنند؛ بعد از ادرار، عورت خود را با آب بشویند یا از چیزهایی که پاک کردن خود با آن، جایز و مباح است استفاده کرده و خود را پاکیزه نمایند...

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه