همراه داشتن اوراقی که احادیث یا اسماء الله الحسنی در آنها نوشته شده در دستشویی، اشکالی ندارد و بیرون گذاشتن آنها نوعی مبالغه است

اگر انسان برای قضای حاجت به سرویس بهداشتی نرفته باشد، ایرادی ندارد که در آن با دیگران صحبت کند اما اگر مشغول قضای حاجت بوده و عورتش نیز نمایان ‌باشد، نباید صحبت کند....

در مورد سوال اول، درست نیست که چنین گفته شود. در مورد سوال دوم، ماموم باید شروع به قرائت سوره کند و زمانی که امام قرائت کرد، سکوت کند

اگر سنگ روشویی بیرون از توالت و محل قضای حاجت باشد، گفتن ذکر الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ با زبان نزد آن ایرادی ندارد؛ اما اگر داخل توالت باشد، چنان که قبلا نیز اشاره کردیم نباید ذکر الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ را در آن جا با زبان بگوید؛ البته در قلبش الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ را ذکر و یاد می‌کند و این مسئله ایرادی ندارد....

وضو در حمام جایز است و گناهی ندارد. اما فرد باید مواظب باشد که نجاست و ناپاکی محیط، به بدن یا لباسش نرسد. هر جایی می‌تواند وضو بگیرد

اگر کسی مشغول قضای حاجت نیست، ایرادی ندارد با دیگران صحبت کند. اما اگر در حال قضای حاجت باشد و عورتش نمایان است، نباید صحبت کند