سه‌شنبه 21 صفر 1448
۱۳ مرداد ۱۴۰۵
4 آگوست 2026

(۱۲۶۱) سوال: فرق بین جایز و حلال چیست؟

(۱۲۶۱) سوال: فرق بین جایز و حلال چیست؟

جواب:

فرقی بینشان نیست. حلال همان جایز و جایز همان حلال است. البته گاهی منظور از جایز چیزی است که در مقابل مستحیل و واجب الوجود قرار می‌گیرد. می‌گویند: اشیاء به اعتبار وجود، سه نوعند: مستحیل الوجود و واجب الوجود و جایز الوجود. اما شرعا فرقی بین جایز و حلال وجود ندارد.

***

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: ما الفرق بين الجائز والحلال؟

فأجاب رحمه الله تعالى: لا فرق بينهما، فالحلال هو الجائز، والجائز هو الحلال، إلا إن الجائز أحيانًا يراد به ما يقابل المستحيل والواجب الوجود، فيقولون: الأشياء باعتبار الوجود ثلاثة أقسام: مستحيل الوجود، وواجب الوجود، وجائز الوجود. أما شرعًا فإنه لا فرق بين الجائز والحلال.

مطالب مرتبط:

(۱۲۶۹) تفریق بین قرآن و سنت جایز است یا خیر؟

آنچه در سنت وجود دارد همانند آن چیزی است که در قرآن است و در ثبوت حکم با هم تفاوتی ندارند. هر چه در سنت واجب شده، مثل وجوب قرانی است

ادامه مطلب …

(۱۲۷۶) منظور از عبارت «معلوم بالضرورة من الدین»

یعنی دین اسلام آن را آورده و خیلی واضح است.چیزی که امکان ندارد هیچ مسلمانی نسبت به آن جاهل باشد، می‌شود چیزی است که به ضرورت، از دین معلوم است.

ادامه مطلب …

(۱۲۸۸) حکم جواب دادن به فتوا از روی فتوای علما

کسی که حکم مساله‌ای را با استدلال به قرآن و سنت بیان می‌کند و اهلیت استدلال را هم دارد، اشکالی ندارد فتوا را از قول خودش جواب دهد.

ادامه مطلب …

(۱۲۶۰) حکم دعوت به تجدید فقه اسلامی

اگر منظور از این تجدید، باب بندی تازه و عرضه‌ی مسائل فقهی به گونه‌ای است که با ذائقه‌ی امروزی همخوانی داشته باشد، اشکالی ندارد

ادامه مطلب …

(۱۲۷۹) امام احمد دو یا سه قول در یک مساله دارد

توضیحش این است که علمای بزرگ مجتهد، اجتهاداتشان گاهی بر حسب علمی که به آنها می‌رسد، تغییر می‌کند. انسان هم بشر و دارای توان محدود هستند

ادامه مطلب …

(۱۲۶۲) تعریف سنت و حکم ترک کردن آن

سنت آن است که انسان با انجامش ثواب دارد و به خاطر ترک آن گنهکار نیست. این در صورتی است که این کار از روی اکراهش نسبت به سنت نباشد

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه