(۹۷۵) سوال: در قرآن آمده: {وَالشُّعَرَاءُ يَتَّبِعُهُمُ الْغَاوُونَ} [شعراء: ۲۲۴]. (و شاعران هستند که گمراهان از آنها پیروی می‌کنند). آیا «غاوون» در این آیه، همان شیاطین هستند؟ معنای آن چیست؟

جواب:

«الغاوون» جمع کلمه‌ی «الغاوي» است و به هر کسی می‌گویند که در راهی غیر از راه هدایت، قدم می‌گذارد. (یتبعهم الغاوون) به این معنی است که این نوع از شاعران، عقل مردم را با گفتار و شعری که شامل مدح و ذمّ و مرثیه و هجو و دیگر مخالفات شرعی است، می‌ربایند. در نتیجه می‌بینیم که گمراهان و اهل هوی و هوس، پیرو آنهایند و به سخنانشان اعتماد کرده، به وسیله‌ی اشعارشان به دیگران فحش می‌دهند.

اما این در مورد هر شاعری صدق نمی‌کند. به همین خاطر نیز الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ می‌فرماید: {إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَذَكَرُوا اللَّهَ كَثِيرًا وَانْتَصَرُوا مِنْ بَعْدِ مَا ظُلِمُوا} [شعراء: ۲۲۷]: (مگر کسانی که ایمان آوردند و کارهای شایسته انجام دادند و الله را بسیار یاد کردند، و بعد از آن که ستم دیدند، یاری خواستند).