شنبه 15 ذیقعده 1447
۱۲ اردیبهشت ۱۴۰۵
2 می 2026

(۸۸۵) تفسیر (و إن تبدوا ما فی أنفسکم أو تخفوه)

(۸۸۵) سوال: تفسیر این آیه چیست: {وَإِن تُبْدُوا مَا فِي أَنفُسِكُمْ أَوْ تُخْفُوهُ يُحَاسِبْكُم بِهِ اللَّهُ} [بقره: ۲٨٤]: (و اگر آنچه را در دل خود دارید، آشکار کنید یا آن را پنهان نمایید، الله شما را به آن محاسبه می‌کند)؟

جواب:

وقتی این آیه نازل شد، بر صحابه رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُم گران آمده، به امید تخفیف، نزد پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم رفته، به زانو افتادند. پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم فرمود: «بگویید: شنیدیم و اطاعت کردیم»،[۱] گفتند: شنیدیم و اطاعت کردیم. بنابراین الله به آنها تخفیف داد و نازل کرد:

{لَا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا لَهَا مَا كَسَبَتْ وَعَلَيْهَا مَا اكْتَسَبَتْ رَبَّنَا لَا تُؤَاخِذْنَا إِنْ نَسِينَا أَوْ أَخْطَأْنَا رَبَّنَا وَلَا تَحْمِلْ عَلَيْنَا إِصْرًا كَمَا حَمَلْتَهُ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِنَا رَبَّنَا وَلَا تُحَمِّلْنَا مَا لَا طَاقَةَ لَنَا بِهِ وَاعْفُ عَنَّا وَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا أَنْتَ مَوْلَانَا فَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ} [بقره: ٢٨٦]: (الله هیچ‌کس را جز به اندازه‌ی توانش، مکلّف نمی‌کند. آنچه به دست آورده به سود او و آنچه به‌دست آورده به زیان اوست. پروردگارا؛ اگر فراموش یا خطا کردیم، ما را مؤاخذه نکن. بار الها؛ بارگران را بر ما مگذار، چنان‌که آن را بر کسانی که پیش از ما بودند؛ گذاشتی. پروردگارا؛ آنچه را که طاقت تحمل آن را نداریم بر ما مگذار و ما را بیامرز و به ما رحم فرمای. تو مولا و سرور مایی، پس ما را بر گروه کافران پیروز گردان).

الله تکلیف و مشقت را از آنها برداشت مگر در آنچه توانش را داشتند و از همین ‌رو پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم فرمودند: «الله از وسوسه‌هايی که در دل‌های امت من می‌گذرد، تازمانی‌که آن را عملی نکرده يا بر زبان نياورده‌اند، گذشت کرده است».[۲] پس حدیث نفس به هر اندازه از بدی و زشتی برسد، تا وقتی که انسان از آن کراهت دارد و بدان تمایل نداشته باشد، هیچ زیانی به او نمی‌رساند. دلیلش نیز این فرموده‌ی الله عَزَّوَجَلَّ است: {لَا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا}. (الله هیچ کس را جز به اندازه‌ی توانش مکلف نمی‌کند).

***


[۱] صحیح مسلم: کتاب الإیمان، باب بیان قوله تعالی: {وَإِن تُبْدُوا مَا فِي أَنفُسِكُمْ أَوْ تُخْفُوهُ}، حدیث شماره: (۱۲۵). از ابوهریره رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُ با این لفظ: «قُولُوا: سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا».

[۲] صحیح بخاری: کتاب العتق، باب الخطأ و النسیان فی العتاقة و الطلاق و نحوه، حدیث شماره: (۲۵۲۸)، و صحیح مسلم: کتاب الإیمان، باب تجاوز الله عن حدیث النفس و الخواطر بالقلب إذا لم تستقر، حدیث شماره: (۱۲۷). از ابوهریره رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُ با این لفظ: «إِنَّ اللَّهَ ‌تَجَاوَزَ ‌عَنْ ‌أُمَّتِي مَا حَدَّثَتْ بِهِ أَنْفُسَهَا، مَا لَمْ تَعْمَلْ أَوْ تَتَكَلَّمْ».

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: ما تفسير قول الله تعالى: ﴿ وَإِن تُبْدُوا مَا فِي أَنفُسِكُمْ أَوْ تُخْفُوهُ يُحَاسِبْكُم بِهِ اللهُ ﴾ [البقرة: ٢٨٤]؟

فأجاب – رحمه الله تعالى-: هذه الآية حينما نزلت على الصحابة رضي الله عنهم شق عليهم ذلك، وجاءوا إلى النبي صلى الله عليه وسلم جَاثِينَ على رُكَبِهِمْ يَرْجون التخفيف، «قولوا سمعنا وأطعنا»، فقالوا: سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا. فخفف فقال النبي صلى الله عليه وسلم عنهم وأنزل قوله: ﴿ لَا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا لَهَا مَا كَسَبَتْ وَعَلَيْهَا مَا اكْتَسَبَتْ رَبَّنَا لَا تُؤَاخِذْنَا إِن نَّسِينَا أَوْ أَخْطَأْنَا رَبَّنَا وَلَا تَحْمِلْ عَلَيْنَا إِصْرًا كَمَا حَمَلْتَهُ عَلَى الَّذِينَ مِن قَبْلِنَا رَبَّنَا وَلَا تُحَمِّلْنَا مَا لَا طَاقَةَ لَنَا بِهِ وَاعْفُ عَنَّا وَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا أَنتَ مَوْلَنَا فَانصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَفِرِينَ﴾ [البقرة: ٢٨٦] فرفع الله عنهم التكليف إلا فيما كان تحت طاقتهم، ولهذا قال النبي عليه الصلاة والسلام: «إن الله تجاوز عن أمتي ما حدثت به أنفسها، ما لم تعمل أو تتكلم»، فحديث النفس مهما بلغ من الفحش والقُبْحِ لا يضر، ما دام الإنسان كارها له غير راكن إليه، فإنه لا يضره، لقوله تعالى: ﴿ لَا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا ﴾ [البقرة: ٢٨٦].

مطالب مرتبط:

(۸۷۳) تفسیر آیات روزه در سوره بقره

آیه‌ی اولی به وسیله‌ی دومی منسوخ گشته، چنان که در حدیث صحیح بخاری از سلمة بن الأکوع ثابت است که اوایل فرض شدن روزه، شخص بین روزه گرفتن و فدیه دادن مخیر بود

ادامه مطلب …

(۸۷۱) تفسیر آیه ۱۳۴ سوره بقره

امتی که الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ به آن اشاره می‌کند امت‌هایی هستند که ابراهیم، اسحاق، یعقوب و پیامبران گذشته به سویشان ارسال شده‌اند.

ادامه مطلب …

(۸۷۵) تفسیر قسمتی از آیه ۱۸۷ سوره بقره

منظور از رشته‌ی سفید، همان سفیدیِ روز و رشته‌ی سیاه، سیاهی شب است. مباح است که در شب رمضان بخوریم و بیاشامیم تا زمانی که با چشمان خود، فجر صادق را ببینیم.

ادامه مطلب …

(۸۶۸) داستان هاروت و ماروت در قرآن

بسیاری از داستانهایی که از روایات اسرائیلیات گرفته شده‌اند، عاری از صحت بوده و دروغ هستند. مثل داستان هاروت و ماروت و داستان داود.

ادامه مطلب …

(۸۶۳) داستان وعده‌ی الله با موسی

الله عَزَّوَجَلَّ وعده‌ای که به موسی عَلَيْهِ‌السَّلَام داده را یادآور می‌شود. الله عَزَّوَجَلَّ برای سخن با موسی سی شب وعده گذارده بود.

ادامه مطلب …

(۸۵۹) وجود موجوداتی در زمین قبل از بشر

مراد از «خلیفه» یعنی افرادی که جانشین یکدیگر می‌شوند. یعنی مردمانی می‌روند و دیگرانی جایگزینشان می‌شوند. نزدیک‌تر به صواب همان قول اول است.

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه