دوشنبه 27 رمضان 1447
۲۴ اسفند ۱۴۰۴
16 مارس 2026

(۵۴۲) حکم نام نهادن انسان به نام‌های (عزيز، حكيم و عادل)

(۵۴۲) سوال: آیا نام نهادن انسان به نام‌های (عزيز، حكيم و عادل) جایز است؟

جواب:

بله، جایز است که انسان به این نام‌ها نام نهاده شود البته به شرطی که معنای اصلی که از آن مشتق شده است در نظر گرفته نشود بدین صورت که فقط یک اسم، شمرده شود. برخی صحابه  نیز چنین اسم‌هایی داشتند؛ مانند: الحَكَم و حكيم بن حزام. اسم عادل نیز بین مردم رواج دارد و ناپسند نیست و کسی نیز از آن ایراد نمی‌گیرد. در صورتی که معنای اصلی که از آن مشتق شده است در نظر گرفته شود، چنان ظاهر است که جایز نیست؛ زیرا پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم نام أبو الحَكَم که به این کنیه نامیده شده بود زیرا قومش برای قضاوت و حکم گرفتن، نزد او می‌رفتند را تغییر داد و فرمود: «إنَّ اللهَ هو الحَكَمُ وإليه الحُكْمُ»: (قطعا الله همان قاضی و حاکم است و حُکم در اختیار او است) سپس وی را با نام پسر بزرگش شُرَيح، کنیه داد و به او فرمود: «أَنْتَ أَبُو شُرَيْحٍ»۱ : (تو أبو شُرَيح هستی) زیرا کنیه‌ای که این مرد بدان نام نهاده شده بود، معنای اصلی آن مدّ نظر قرار گرفته بود که در این صورت همانند نام‌های الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ می‌شد؛ زیرا نام‌های الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ چنین نیست که فقط نام باشد و مفهوم و معنا نداشته باشد بلکه از جهتی نام است زیرا بر ذات الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ دلالت دارد و از جهت دیگر، اوصاف است زیرا بر معانی که این نام‌ها در برگرفته است دلالت می‌دهد.  اما نام‌های دیگران، فقط نام هستند مگر نام‌های پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم که نام و وصف (بیان‌گر اوصاف و ویژگی‌های ایشان) است؛ نام‌های کتاب‌های الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ نیز همین گونه است.

***


  1. سنن أبوداود: كتاب الأدب، باب في تغيير الاسم القبيح، شماره (٤٩٥٥) / سنن نسائی: كتاب آداب القضاة، باب إذا حكموا رجلا فقضى بينهم، شماره (٥٣٨٧). ↩︎

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: هل يجوز أن يسمى الإنسان بالعزيز والحكيم والعادل؟

فأجاب – رحمه الله تعالى-: نعم يجوز أن يُسمى الإنسان بهذه الأسماء، بشرط ألَّا يُلاحظ فيها المعنى الذي اشتقت منه، بأن تكون مجرد علم فقط.

ومن أسماء الصحابة: الحكم، وحكيم بن حزام، وكذلك اشتهر بين الناس اسم عادل، وليس بمنكر.

أما إذا لوحظ فيه المعنى الذي اشتقت منه هذه الأسماء فإن الظاهر أنه لا يجوز؛ لأن النبي صلى الله عليه وسلم غير اسم أبي الحكم الذي تكنَّى به لكون قومه يتحاكمون إليه، وقال : «إِنَّ اللهَ هُوَ الْحَكَمُ، وَإِلَيْهِ الْحُكْمُ». ثم كنَّاه بأكبر أولاده شريح، وقال له: «أَنتَ أَبو شُرَيْحٍ». وذلك أن هذه الكنية التي تكنى بها هذا الرجل لوحظ فيها معنى الاسم، فكان هذا مماثلا لأسماء الله -سبحانه وتعالى؛ لأن أسماء الله -عز وجل- ليست مجرد أعلام، بل هي أعلام من حيث دلالاتها على ذات الله سبحانه وتعالى، وأوصاف من حيث دلالاتها على المعنى الذي تتضمنه وأمَّا أسماء غيره فإنها مجرد أعلام، إلا أسماء النبي صلى الله عليه وسلم فإنها أعلام وأوصاف، وكذلك أسماء كتب الله -عز وجل فهي- أعلام وأوصاف أيضًا.

مطالب مرتبط:

(۵۴۵) حکم اسم “عبد الحارث” برای اشخاص

نام‌گذاری به (عبد الحارث) نسبت دادن عبوديت و بندگی به غير الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ است؛ لذا هر کس به این اسم، نامیده شود، بر وی واجب است آن را تغییر دهد بدین صورت که به الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ نسبت داده شود یا نامی برگزیند که نسبت در آن نباشد.

ادامه مطلب …

(۵۳۸) حکم صدا زدن اشخاص فوت شده

اين كار هیچ مفهومی جز ندا و صدا زدن مردگان ندارد؛ لذا برای هیچ کس حلال و جایز نیست که چنین بگوید. اگر گفتن این سخن در سیاق مدح و ثنا باشد، ایرادی ندارد.

ادامه مطلب …

(۵۶۹) حکم گفتن عبارت “بر الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ باورم نمی‌شد که چنین رخ دهد”

این سخن، ایرادی ندارد زیرا مقصود گوینده، معنای آن است و لفظش مقصود نیست. از استعمال مردم می‌دانیم که هرگز منظورشان این نیست که الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ را تصدیق نمی‌کنند.

ادامه مطلب …

(۵۵۱) آیا “ادیان زمینی” باطل؟

بله، حتی ادیان آسمانی که در زمان خود بر حق بوده‌اند، الان با آمدن اسلام، منسوخ گردیده‌اند.

ادامه مطلب …

(۵۳۶) “ای الله! به حق پیامبرت که فرستاده‌ای و به حق کتابت که نازل نموده‌ای از تو می‌خواهم” آیا این درست است؟

این دعا درست نیست؛ آیا منظور از حق پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم ، حق ایشان بر من یا حق ایشان بر الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ است یا چیز دیگر؟ نمی‌دانیم زیرا مبهم است. حق پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم بر الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ بلکه حق هر مسلمان بر الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ این است که هیچ کسی که مرتکب شرک نشده باشد را عذاب ندهد.

ادامه مطلب …

(۵۶۶) حکم گفتن عبارت “عَسَاكَ تَبارَكَ”: (پر برکت باد)

مردم عوام همان طور که منظورشان است، هرگاه چنین بگویند، معنایش این است که با این عبارت از الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ می‌خواهند که آن چیز را پربرکت قرار دهد.

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه