پنج‌شنبه 25 جمادی‌الاول 1448
۱۴ آبان ۱۴۰۵
5 نوامبر 2026

(۳۵۹) حکم صدا زدن پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم

(۳۵۹) سوال: شخصی در مجلسی گفت: باسم الله، يا سيدي يا رسول الله. یکی از برادران به او گفت: این کار، شرك است. آیا این سخن، درست است؟ بر گوینده واجب است چه کاری انجام دهد؟ توصیه‌ی شما به او چیست؟

جواب:

صدا زدن پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم جایز نیست مگر آن چه در سنت آمده است. در سنت آمده است شخصی که بخواهد بر ایشان سلام کند می‌گوید: «السلام عليك أيها النَبیّ ورحمة الله وبركاته»: (سلام، رحمت و برکات الله بر تو باد ‌ای پیامبر) اما این که شخص بگوید: (يا سيدي يا رسول الله) کم‌ترین چیزی که درباره‌اش می‌توان گفت این است که: بدعت است. اگر این عبارت را برای کمک خواستن در انجام کاری یا نجات از سختی و مشکلی بگوید، شرک است؛ پس این مسئله نیاز به توضیح و تفصیل دارد:

اگر بگوید: (يا سيدي يا رسول الله) و مقصودش یاری خواستن برای انجام کاری یا رهایی از مشکلی باشد، این به دعا فرا خواندن غیر الله و شرک است.

اگر بگوید: (يا سيدي يا رسول الله، السلام عليك) این بدعتی است که از پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم نقل نشده است.

در هر صورت بر کسی که این سخن را گفته واجب است به درگاه الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ توبه کند و هرگز مرتکب آن نشود.

***


این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل هو سوداني و مقيم بالظهران: شخص قال في مجلس: باسم الله يا سيدي يا رسول الله فقال له أحد الإخوة: إن هذا شرك. فهل هذا صحيح؟ وماذا يجب على القائل ؟ وبم توجهونه؟

فأجاب -رحمه الله تعالى-: خطاب النبي -صلى الله عليه وعلى آله وسلم – لا يجوز إلا فيما جاءت به السنة، وقد جاءت السنة بقول المسلّم عليه: السلام عليك أيها النبي ورحمة الله وبركاته وأما قول القائل: يا سيدي يا رسول الله. فأقل ما يقال فيه: إنه بدعة فإن ناداه هذا النداء ليستغيث به، ويستعين به على أمر كان شركا، فالمسألة تحتاج إلى تفصيل:

فإذا قال: يا سيدي يا رسول الله . وكان يريد أن يستغيث به، أو يستعين به، فهذا شرك، ودعاء لغير الله -عز وجل-.

وإن قال: يا سيدي يا رسول الله السلام عليك. فهذه بدعة لم ترد عن النبي -صلى الله عليه وعلى آله وسلم-. وعلى كل حال فعلى القائل مثل هذا القول أن يتوب إلى الله، وألا يعود إليه.

مطالب مرتبط:

(۳۶۴) حکم اعتقاد به این که صاحب قبر به زندگان سود یا زیان می‌رساند

این اعمال از شرک اکبر است که الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ آن ‌را نمی‌بخشد و بر کسی که مرتکب آن شود حکم نموده است که جاودانه و برای همیشه در دوزخ، مجازات شود...

ادامه مطلب …

(۳۵۳) اخلاص، اساس اعتقاد است

اخلاص، شرط صحت و قبول تمام عبادت‌ها است و هیچ عبادتی با وجود شریک قرار دادن کسی یا چیزی با الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ صحیح نیست...

ادامه مطلب …

(۳۶۰) حکم تبرک به قبر داخل مسجد

هر کسی که در مسجد یا جای دیگری خارج از مسجد به اهل قبور تبرک بجوید؛ اگر آنان را به دعا بخواند یا برای انجام کاری یا رهایی از سختی و مشکلی کمک بخواهد، این شرك اكبر است که سبب خروج وی از اسلام می‌شود...

ادامه مطلب …

(۳۵۶) علامت‌ اولیاء الله

هر کس مؤمن و باتقوا باشد ولیّ الله است اما کسی ‌که شرک ورزد ولی الله نیست بلکه دشمن الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ است...

ادامه مطلب …

(۳۶۹) حکم قربانی کردن برای مردگان

اگر ذبح کردن این حیوانات برای تقرب و نزدیکی به مردگان باشد، برای غير الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ ذبح شده است که خوردن آن حلال نیست هر چند که نام الله نیز بر آن‌ برده شود...

ادامه مطلب …

(۳۵۸) حکم بیان کلام شرکی هنگام عصبانیت

دعا و درخواست فقط برای الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ است لذا هر کس غير از الله را اعم از جن، فرشته، پیامبر، ولیّ و هر کس یا چیز دیگری رابه دعا فرا بخواند، مشرك است...

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه