یکشنبه 26 صفر 1448
۱۸ مرداد ۱۴۰۵
9 آگوست 2026

(۳۴۶) حکم رفتن بیمار نزد کسی که با جن در ارتباط است

(۳۴۶) سوال: اگر شخصی بیمار باشد و وی را راهنمایی کنند که نزد کسی برود که بر بیماران، قرآن می‌خواند و بنا بر نظر خود، برایش دارو تجویز می‌کند (وی چنین می‌گوید: فلانی چنین بیماری دارد، فلانی سحر شده یا از مکانی گذر کرده یا آن جا افتاده که جن داشته است) حكم شرعی در این مورد چیست؟

جواب:

اگر فردی که نزدش می‌روند، از صالحان است که او را به پایبندی، استقامت بر دین و امانت‌داری می‌شناسند ایرادی ندارد که نزدش بروند تا دعاهای مشروع را بر وی بخواند و داروهای مباح و سودمند را به بیمار بدهد.

این که خبر دهد ‌چه بر بیمار گذشته نیز ایرادی ندارد اگر این شخص را به صداقت، ایمان و تقوا می‌شناسند زیرا گاهی می‌شود که شخص، هم‌نشینی از جن دارد که در مورد اتفاقاتی که گذشته به او خبر می‌دهد. زمانی تصدیق کردن وی جایز نیست و حرام است که از آینده خبر ‌دهد؛ جایز نیست زیرا این کار، کهانت و پیش‌گویی است که تصدیق آن حرام است که رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم فرمود: «مَن أَتَى كَاهِناً أو عرّافا فَصَدَّقَهُ بِمَا يَقُولُ فَقَد كَفَرَ بِمَا أَنزَلَ عَلَى مُحَمَّدٍ صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم »: (هر کس نزد پیش‌گو یا فال‌گیری برود و سخنانش را تصدیق کند، به آن‌ چه بر محمد نازل شده کافر شده است) رخدادهای گذشته از غیب نیست زیرا معلوم و قابل مشاهده است اما گاهی برای برخی افراد (که از آن بی‌خبر مانده‌اند) غیب است و بعید نیست که کسی از جن از آن آگاه شود سپس به این هم‌نشین خود خبر دهد.

***


این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: من كان به مرضٌ، ودلّ على شخص يتلو على المريض، ويعطي له دواء على حسب ما يراه؛ حيث يقول: إن فلانا به كذا، وعُمِل له كذا، أو طاح على مكان به جن. فما الحكم في ذلك؟

فأجاب رحمه الله تعالى: إذا كان الرجل الذي ذهب إليه من الصالحين المعروفين بالاستقامة والثبات والأمانة، فإنه لا بأس أن يذهب إليه؛ ليقرأ عليه الأدعية المشروعة، ويعطيه من الأدوية المباحة ما ينتفع به.

وأما إخباره بما جرى على الشخص فهذا لا بأس به أيضًا، إذا كان الرجل المخبر من المعروفين بالصدق والإيمان والتقوى؛ لأنه قد يكون له صاحب من الجن يخبره بما حصل. والشيء المحرم الذي لا يجوز تصديقه إذا أخبر بشيء مستقبل، فإن هذا لا يجوز؛ لأنه من الكهانة والكهانة حرام التصديق بها، قال رسول الله صلى الله عليه وسلم: «مَنْ أَتَى كَاهِنًا، أَوْ عَرَّافًا، فَصَدَّقَهُ بِمَا يَقُولُ، فَقَدْ كَفَرَ بِمَا أُنْزِلَ عَلَى مُحَمَّد». فالشيء الماضي ليس غيبا؛ لأنه مشاهد معلوم، ولكنه قد يكون غيبا بالنسبة لأحدٍ دون أحد، ولا يمتنع أن يعلم به أحد من الجن فيخبر به صاحبه هذا.

مطالب مرتبط:

(۳۲۶) باطل کردن سحر با روش‌های مباح

راه حل چنین است که می‌گوییم: باز کردن و باطل کردن سحر، دو نوع است: نوع اول: بدین صورت که با استفاده از وسیله‌های حرام باشد م: چنان که گشودن و باطل کردن سحر با روش‌های مباح...

ادامه مطلب …

(۳۱۶) حکم انجام سحر و یادگیری آن

سحر دو نوع است: نوع اول: سحری که کفر است. نوع دوم: سحری که فسق است...

ادامه مطلب …

(۳۳۰) درمان سحر

درمان شرعی با آيات قرآن مانند سوره‌های مانند فاتحه و معوذتین، دعاهایی که در سنت وارد شده و دعاهای جایز که انسان با آن از پرودگارش، دعا و طلب می‌کند، امکان پذیر است...

ادامه مطلب …

(۳۱۹) تأثیر سحر و جادو در ازدواج

واقع امر نیز بر این قضیه شهادت می‌دهد که سحر در عقل، جسم، فکر و گرایش شخصی که سحر شده تأثیر می‌گذارد. سحر از بزرگ‌ترین گناهان است؛ بلکه نوعی از سحر، کفر است که موجب خروج از اسلام می‌شود...

ادامه مطلب …

(۳۱۸) حکم رفتن نزد جادوگران

رفتن نزد چنین اشخاصی، حرام است، رفتن نزد آنان هرگز حلال و جایز نخواهد بود و هیچ خیر و خوبی در این گونه افراد وجود ندارد...

ادامه مطلب …

(۳۴۵) حکم رفتن نزد ساحر برای حل مشکلات

این کار حرام است باید بی‌درنگ به درگاه الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ توبه کند...

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه