دوشنبه 17 ذیقعده 1447
۱۴ اردیبهشت ۱۴۰۵
4 می 2026

(۳۴۲) حکم رفتن نزد جادوگر یا فال‌گیر برای درمان بیماری

(۳۴۲) سوال: به طور یقینی می‌دانیم که اسلام، جادو و فال‌گیری را حرام نموده است اما گاهی چنین رخ می‌دهد که فردی دچار بیماری می‌شود و به تمام پزشکان متخصص، مراجعه می‌کند اما سودی ندارد تا این که بالاخره به او می‌گویند: تاکنون چنین درد و بیماری‌ ندیده‌ایم و درمانی برایش نداریم. بیماری‌ وی رفته رفته شدت می‌یابد و در نهایت با وجود این ‌که می‌داند حرام است ولی تصمیم می‌گیرد نزد یک جادوگر یا فال‌گیر برود سپس الحمدلله پس از چند روز بهبود می‌یابد. نظرتان در مورد چنین مواردی چیست؟

جواب:

سؤال کننده خودش حکم کرد که مرتکب کار حرامی شده است زیرا مطرح کرد که می‌داند این کار، حرام است و رفتن نزد جادوگر و فال‌گیر حرام است و مادامی که حرام است، جایز نیست انسان نزد آنان برود زیرا الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ درمان بیماران این امت را در چیزهایی که حرام گردانیده، قرار نداده است. بر این شخص که چنین کارهایی انجام داده واجب است از این کارش به درگاه الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ توبه کند، بسیار طلب مغفرت آمرزش نماید و به انجام اعمال صالح بپردازد تا الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ او را بیامرزد و عفو نماید.

هر کس به چنین چیزی مبتلا شود راه بسیار مفیدی در اختیار دارد بلکه مفیدترین راه برایش فراهم است، برای کسی الله وی را بدان موفق گرداند؛ یعنی: قرائت و خواندن آیات قرآن و دعاهایی که در احادیث صحیح از پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم نقل شده است که برای شفا از آن استفاده می‌شود. همین موجب درمان او است، برایش کافی است و عافیت و سلامتی را به ارمغان می‌آورد.

***


این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائلان و هما أخوان من سلطنة عمان: نحن نعلم علم اليقين أن الإسلام حرم الشعوذة وحاربها، ولكن يحدث أحيانًا أن يصاب شخص ما بأحد الأمراض فيراجع كل الأطباء المختصين بذلك المرض، ولكن دون جدوى، وأخيرًا يقال له: إننا لم نعرف هذا الداء من قبل، وليس عندنا له دواء إلى أن يزداد عليه المرض أكثر فأكثر، وأخيرًا يقرر أن يذهب لأحد المنجمين، مع أنه يعلم أن ذلك حرام، فيذهب، وما هي إلا أيام حتى يَبْراً بحمد الله. فما رأيكم في مثل هذه الأحوال؟

فأجاب – رحمه الله تعالى-: رأينا في هذه الأحوال أن السائل حكم على نفسه بأنه فعل محرما؛ لأنه ذكر أنه يعلم أنه حرام، وأن الإتيان إلى الكهان والمنجمين محرم، وإذا كان محرما فإنه لا يجوز للإنسان أن يذهب إليهم؛ لأن الله تعالى لم يجعل شفاء هذه الأمة فيما حرم عليها، والواجب على هذا الذي فعل ما فعل الواجب عليه أن يتوب إلى الله – سبحانه وتعالى- من هذا العمل، وأن يكثر من الاستغفار والتوبة والعمل الصالح لعل الله -سبحانه وتعالى- أن يعفو عنه.

ومن أصيب بمثل هذه الأمور فإن له طريقا مفيدا جدا، بل هو أفيد الأشياء لمن وفق له، وهو: القراءة على هذا المصاب بالآيات القرآنية، وبما صح عن النبي صلى الله عليه وسلم من الأحاديث النبوية التي يستشفى بها، ففيها الشفاء، وفيها الكفاية، وفيها العافية.

مطالب مرتبط:

(۳۴۶) حکم رفتن بیمار نزد کسی که با جن در ارتباط است

اگر فردی که نزدش می‌روند، از صالحان است که او را به پایبندی، استقامت بر دین و امانت‌داری می‌شناسند ایرادی ندارد که نزدش بروند تا دعاهای مشروع را بر وی بخواند و داروهای مباح و سودمند را به بیمار بدهد....

ادامه مطلب …

(۳۲۲) آیا شخص ساحر، كافر است؟

سحر دو نوع است: نوع اول: کفر و برگرفته از شیاطین است؛ نوع دوم: سحری که ظلم و تجاوز است...

ادامه مطلب …

(۳۴۱) حقیقت احضار ارواح

احضار ارواح، صحت ندارد و ممکن نیست که اثبات شود و اگر کسی‌ ادعا کند روح فلانی را حاضر می‌کند و با وی سخن می‌گوید و وی نیز با او سخن می‌گوید، این در واقع همان شیطان است که با صدای آن مرده با او صحبت می‌کند...

ادامه مطلب …

(۳۳۲) حکم درمان سحر با سحر

سحر و جادو، از بزرگترین کارهای حرام و بلکه از کفر است اگر ساحر از شیاطین کمک بگیرد یا به شرک بپردازد...

ادامه مطلب …

(۳۳۳) حکم کسی که از سحر و جادو برای درمان سحر استفاده می‌کند

اگر سحر با کمک گرفتن از شیاطین باشد یا چنان باشد که فقط با کارهای شرک‌آمیز بتواند سحر را انجام ‌دهد، این شرک است که فرد را از اسلام، خارج می‌کند....

ادامه مطلب …

(۳۳۰) درمان سحر

درمان شرعی با آيات قرآن مانند سوره‌های مانند فاتحه و معوذتین، دعاهایی که در سنت وارد شده و دعاهای جایز که انسان با آن از پرودگارش، دعا و طلب می‌کند، امکان پذیر است...

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه