چهارشنبه 22 صفر 1448
۱۴ مرداد ۱۴۰۵
5 آگوست 2026

(۲۸۶) حکم تکذیب امور اخروی مانند رستاخیز، بهشت و جهنم

(۲۸۶) سوال: سؤالم پیرامون شخصی است که هرگاه امور اخروی مانند رستاخیز، بهشت و جهنم را به او یادآور شوی، تکذیب می‌کند و می‌گوید: هرگاه بمیریم، خاک می‌شویم و دوباره زنده نمی‌شویم. من نیز نمی‌دانم این سخنان را از روی اعتقاد می‌گوید یا شوخی می‌کند. شایان ذکر است که این شخص، نماز می‌خواند.

جواب:

اگر چنین بگوید، كافر است؛ الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ می‌فرماید: {زَعَمَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنْ لَنْ يُبْعَثُوا قُلْ بَلَى وَرَبِّي لَتُبْعَثُنَّ ثُمَّ لَتُنَبَّؤُنَّ بِمَا عَمِلْتُمْ وَذَلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرٌ} [التغابن: ۷-۹]: (کافران پنداشتند که هرگز زنده نمی‌شوند. بگو: بلکه به پروردگارم سوگند که حتماً زنده می‌شوید و شما را به نتیجه‌ی کردارتان آگاه کنند و این کار برای الله بسیار آسان است).

علما رَحِمَهُمُ‌الله ذکر کرده‌اند که هر کس سخن کفرآمیز را بر زبان آورد، کافر است و تفاوتی ندارد که آن را جدی یا از روی شوخی گفته باشد. بر این مرد واجب است که توبه کند، به رستاخیز ایمان آورد، از الله بخواهد که او را ثابت ‌قدم نماید و قلبش را بعد از این که به او هدایت بخشید گمراه نسازد زیرا به دست الله است و میان دو انگشت از انگشتان الله رحمان قرار دارد که هر گونه بخواهد آن را دگرگو‌ن می‌نماید. از الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ ثبات بر حق و وفات بر حق را برای خواستاریم که او بر هر چیز توانا است.

***


این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل من البحرين: أسأل عن رجل إذا ذكرته بأمور الآخرة ؛ مثل البعث والجنة والنار، يكذب بها، ويقول: نحن إذا متنا نصير ترابًا ولا نبعث. وأنا لا أدري هل يقول هذا الكلام اعتقادا منه أم مزاحًا، علما بأنه يصلي.

فأجاب رحمه الله تعالى: نعم إذا قال هذا فإنه كافر، قال الله تبارك وتعالى-: ﴿ زَعَمَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَن لَّن يُبْعَثُوا قُلْ بَلَى وَرَبِّ لَتُبْعَثُنَّ ثُمَّ لَنُنَونَ بِمَا عَمِلْتُمْ وَذَلِكَ عَلَى اللَّهِ يسير ﴾ [التغابن: ٧]. وقد ذكر العلماء -رحمهم الله – أن من تكلم بكلمة الكفر فهو كافر، سواء كان جادًا أم مازحًا.

فعلى هذا الرجل أن يتوب إلى الله، وأن يؤمن بالبعث، وأن يسأل الله تعالى الثبات على ذلك، وأن يسأل الله تعالى ألا يزيغ قلبه بعد إذ هداه، فإن القلوب بيد الله، بين أصبعين من أصابع الرحمن يقلبها كيف يشاء. نسأل الله للجميع الثبات على الحق والوفاة عليه، إنه على كل شيء قدير.

مطالب مرتبط:

(۲۸۲) معنای کلمه‌ی الحاد

در لغت به معنای روی‌گردانی از فرمان برداری الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ با معصیت و نافرمانی از او است که با ترک واجبات و انجام کارهای حرام صورت می‌پذیرد...

ادامه مطلب …

(۳۰۳) خطر نفاق

نفاق دو نوع است: نوع اول: نفاق اكبر که موجب خروج از اسلام می‌شود نوع دوم: نفاق اصغر که فرد را از اسلام خارج نمی‌کند...

ادامه مطلب …

(۳۱۵) دوزخی بودن پدر رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم

پدر پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم با کفر وفات کرد و دوزخی است چنان که در حدیث صحیح، ثابت است...

ادامه مطلب …

(۳۰۸) حکم گفتن کافر به کسی که حکم کفر بر او صدق می‌کند

بهتر است با لقب کفر صدا زده نشود زیرا موجب فتنه و شر می‌شود؛ اما گفته می‌شود: "تو اگر توبه نکنی کافر هستی"...

ادامه مطلب …

(۲۷۸) بعضی از اموری که موجب خروج از دین می‌شود

محدود کردن چیزهایی که موجب خروج از دین می‌شود، ممکن نیست؛ زیرا بسیار هستند؛ اما می‌توان این قاعده را قرار داد که محور آن‌ چه موجب خروج از اسلام می‌شود این دو امر هستند: انکار و استكبار....

ادامه مطلب …

(۳۰۷) حکم طواف کردن بر مرقد و ضریح

اگر طواف کردن او گرد قبر یا بنای بر آن از روی عبادت، تقرب جستن و تعظیم صاحب قبر باشد یا گرد قبر طواف کند و صاحب قبر را به دعا خوانده و از او درخواست کمک نماید؛ این شخص، مشرک است....

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه