چهارشنبه 22 صفر 1448
۱۴ مرداد ۱۴۰۵
5 آگوست 2026

(۱۴۷) حکم خواندن کتب نصاری

(۱۴۷) سوال: در کتابی مسیحی نوشته شده بود: مسیح فرزند الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ است. می‌دانم که این سخنی اشتباه و البته کفر به الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ است؛ آیا با مطالعه‌ی این کتاب، مرتگب گناه شده‌ام؟ مرا راهنمایی نمایید، جزاکم الله خیرا؛ در این کتاب، چندین اشتباه و کفر به الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ وجود دارد.

جواب:

واضح نگفتی این کتاب مسیحی که خوانده‌ای، انجیل یا کتاب دیگری بوده است که به هر حال خواندن کتاب‌های گذشته همانند تورات و انجیل، سه شکل دارد:

اول: خواندن به قصد رهنمود گرفتن و استفاده از آن باشد که جایز نیست زیرا آنچه در قرآن و سنت وجود دارد ما را از این‌ها بی‌نیاز می‌سازد.

دوم: آن‌ها را بخواند تا حقی که در آن وجود دارد را بداند تا پیروان آن‌ها را به حق ملزم کند و خطا‌های آن را در مخالفت با آنچه پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم آورده نمایان سازد که در این‌ صورت اشکالی ندارد؛ بلکه مطلوب است یعنی واجب یا مستحب است.

سوم: فقط به قصد مطالعه بخواند تا آنچه دارند را بداند و هدفش هدایت و رهنمود گرفتن با چیزی غیر از قرآن و سنت و رد بر باطل پیروان آن کتاب نیز نباشد؛ در این حالت، بهتر است این کار را انجام ندهد چون ترس می‌رود که از آن متأثر شود و آن‌ را مصدری برای رهنمود گرفتن قرار دهد.

***

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

يقول السائل: إنني قرأت في كتاب مسيحي، وفيه مكتوب أن المسيح ابن الله تعالى، وأنا أعرف أنه خطأ وكفر بالله، هل يلحقني ذنب في هذه القراءة؟ أرشدوني جزاكم الله خيرًا، رغم أن الكتاب فيه عدة أخطاء وكفر بالله.

فأجاب – رحمه الله تعالى-: هذا الكتاب الذي قرأت للمسيحي لم تبين أنه الإنجيل أو غيره، وعلى كل حال فإن الكتب السابقة كالتوراة والإنجيل قراءتها على ثلاثة أوجه:

أحدها: أن يقرأها للاسترشاد بها والاستفادة منها، فهذا لا يجوز، وذلك لأن في القرآن والسنة ما يغني عنها.

ثانيا: أن يقرأها ليعرف ما فيها من حق فيلزم به متبعيها، ويبين خطأهم في مخالفة ما جاء به محمد ، فهذا لا بأس به، بل هو مطلوب إما وجوبًا وإما استحبابًا.

الثالث: أن يقرأها لمجرد المطالعة فقط ليعرف ما عندهم، وليس يريد أن يسترشد بها أو يهتدي بها عن القرآن والسنة، ولا أن يرد على متبعيها باطلهم، فالأولى هنا أن لا يفعل، لأنه يخشى أن يتأثر بها ويجعلها مصدرًا لرشاده و هدايته.

مطالب مرتبط:

(۱۵۰) معنای «قرآن حادث و مخلوق نیست» چیست؟

کسی که بگوید: قرآن مخلوق است، مبتدع و گمراه است؛ زیرا قرآن، کلام الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ است و کلام از صفات الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ است و صفات خالق، مخلوق نیست؛ ائمه‌ی اهل سنت، بر شخصی که چنین بگوید که قرآن مخلوق است به شدت انکار نموده و سخنش را ناپسند دانسته‌اند....

ادامه مطلب …

(۱۴۸) چگونگی نزول قرآن در شب قدر

مفسران در مورد این فرموده‌ی الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ اختلاف نظر دارند...

ادامه مطلب …

(۱۵۱) فرق نبی و رسول

آن چه نزد علما مشهور است چنین است که نبی، کسی است که شریعت بر او وحی شده ولی به تبلیغ آن، امر نشده است اما رسول، شریعت بر او وحی شده و به تبلیغ آن امر شده است؛ این نظر جمهور علما است....

ادامه مطلب …

(۱۴۶) حکم خواندن انجیل

تلاوت کتاب‌های گذشته غیر از قرآن کریم به دو قسمت تقسیم می‌شود: قسمت اول: خواننده آگاه به شریعت باشد. قسمت دوم: یک عامی که شریعت را نمی‌شناسد...

ادامه مطلب …

(۱۴۴) حکم خواندن کتب آسمانی تحریف شده‌

جایز نیست که کتاب‌های انجیل و تورات را مطالعه نمایند...

ادامه مطلب …

(۱۵۲) فرق بین انبیاء و رُسُل

تمام انبیا که در قرآن ذکر شده‌اند، رُسُل هستند؛ حتی اگر با وصف نبوت ذکر شده باشند....

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه