این دو بیت صحیح هستند؛ زمانی که انسان تنها شد، نگوید: تنها شدم. چون از جانب الله، مراقبی دارد. علم و آگاهی الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ بر همه چیز احاطه دارد؛ هر آنچه را اتفاق افتاده و می‌افتد، می‌داند؛ از چگونگی هر اتفاقی در گذشته و آینده با خبر است و از ظاهر و باطن آگاه است.

دیدگاه سلف صالح که صحابه، تابعین و ائمه‌ی مسلمانان بعد از آن‌ها بر آن هستند چنین است که: هر آن چه الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ در کتابش خود را بدان وصف نموده یا رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم او را بدان وصف نموده را بدون هیچ ‌گونه تحریف و تعطیل یا تکییف و تمثیل، اثبات می‌کنند....

مذهب اهل سنت و جماعت در مورد اسماء و صفات، اثبات همان چیزی است که الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ  در قرآن کریم برای خود اثبات نموده یا از پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم در سنت مطهرش ثابت شده باشد.

الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ در روز قیامت به طور حقیقی با چشم دیده می‌شود هر چند با وجود این رؤیت، امکان ادراک الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ  ممکن نیست. چون او بزرگ‌تر از آن است که حواس، فهم‌ها و افکار او را ادراک نمایند.

قول راجح این است که پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم پروردگارش را ندیده است.

اسم چیزی است که الله به آن نامیده می‌شود و صفت چیزی است که الله با آن وصف می‌شود که این همان معنای قائم به ذات الله سُبْحَانَهُ‌وَتَعَالَىٰ است.