پنج‌شنبه 7 شوال 1447
۶ فروردین ۱۴۰۵
26 مارس 2026

۴۴۲ – آیا نام‌گذاری با نام «ایمان» درست است؟

۴۴۲ – از شیخ رَحِمَهُ‌الله سوال شد: کسی نام خود را ایمان بگذارد، چه حکمی دارد؟

جواب دادند: در اسم ایمان، نوعی تزکیه وجود دارد، و در حدیث صحیح آمده که رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم اسم «برة»[۱] را از ترس تزکیه، تغییر دادند. در صحیح بخاری از ابو هریره رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُ روایت شده که اسم زینب، قبلا «برة» بود. گفته شد: او خودش را تزکیه می‌دهد. پس رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم او را زینب نام نهادند.[۲] همچنین در صحیح مسلم[۳] از ابن عباس رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُمَا روایت شده که جویریه رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهَا، قبلا اسمش «برة» بود. به همین خاطر رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم اسم آن را جویریه نهاد. ایشان بدشان می‌آمد که کسی بگوید: از نزد «برة» بیرون آمد. همچنین در صحیح مسلم[۴] از محمد بن عمرو بن عطاء روایت شده که گفت: اسم دخترم را «برة» گذاشتم. زینب بنت ابوسلمه رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُمَا به من گفت: رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم از این اسم نهی فرموده است. مرا «برة» نام گذاشتند. رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم فرمود: «خود را تزکیه نکنید. الله بهتر از شما به اهل برّ و نیکی آگاهی دارد». گفتند: پس او را چه بنامیم؟ فرمود: «او را زینب بنامید». بنا بر این رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم وجه کراهت از اسمی که در آن تزکیه وجود دارد را بیان فرمودند، که از دو وجه است:

اول: اینکه گفته می‌شود: از نزد «برة» بیرون آمد، و همچنین گفته می‌شود: از «برة» بیرون آمد.

دوم: به خاطر تزکیه، در حالی که الله بهتر از ما می‌داند که چه کسی شایستگی تزکیه را دارد.

بر این اساس، شایسته است اسم ایمان تغییر داده شود. زیرا رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم از اسمی که در آن تزکیه وجود دارد، نهی فرموده است. خصوصا که اگر این اسم، اسم یک زن باشد. زیرا این اسم به اسم مردانه نزدیک‌تر از اسم زنانه است. چون کلمه‌ی «ایمان» مذکّر است.


[۱] – به معنی نیکوکار.

[۲] – «فتح الباری» (ج۱۰ ص۵۷۵).

[۳] – (ج۳ ص۱۶۸۷).

[۴] – (ج۳ ص۱۶۸۸).

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

(442) سئل فضيلة الشيخ: عن حكم التسمي بإيمان؟

فأجاب بقوله: الذي أرى أن اسم إيمان فيه تزكية وقد صح عن النبي، ﷺ، أنه غير اسم “برة” خوفاً من التزكية ففي صحيح البخاري عن أبي هريرة رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُ أن زينب كان اسمها برة فقيل :تزكي نفسها فسماها رسول الله، ﷺ، زينب 10/575 فتح، وفي صحيح مسلم 3/1687 عن ابن عباس رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُما قال : كانت جويرية اسمها برة فحول النبي ﷺ اسمها جويرية وكان يكره أن يقال : خرج من عند برة، وفيه أيضاً ص1688 عن محمد بن عمرو بن عطاء قال: سميت ابنتي برة فقالت لي زينب بنت أبي سلمة : إن رسول الله، ﷺ، نهى عن هذا الاسم وسميت برة فقال النبي، ﷺ: “لا تزكوا أنفسكم الله أعلم بأهل البر منكم” فقالوا: بم نسميها؟ قال: “سموها زينب” فبين النبي، ﷺ، وجه الكراهة للاسم الذي فيه التزكية وأنها من وجهين:

الأول: أنه يقال : خرج من عند برة وكذلك يقال : خرج من برة.

الثاني: التزكية والله أعلم منا بمن هو أهل للتزكية.

وعلى هذا ينبغي تغيير اسم إيمان لأن النبي، ﷺ، نهى عما فيه تزكية، ولا سيما إذا كان اسماً لامرأة لأنه للذكور أقرب منه للإناث لأن كلمة (إيمان) مذكرة.

مطالب مرتبط:

۴۹۶ – حکم گفتن این عبارت چیست: «اگر الله و فلانی نبودند…»؟

۴۹۶ – از شیخ رَحِمَهُ‌الله سوال شد: حکم به زبان آوردن این عبارت چیست: «اگر الله و فلانی نبودند»؟ جواب دادند: غیر الله را در کنار الله ذکر کردن، در امور قَدَری به وسیله‌ی حرفی که اشتراک و عدم فرق بین این دو را برساند، جایز نیست. مثلا در مورد مشیئت، جایز نیست که کسی […]

ادامه مطلب …

۴۸۶ – حکم این سخن که به شخص گناهکاری می‌گویند: «فلانی از هدایت دور شده» یا «از بهشت دور شده» یا «از مغفرت الله دور شده»

۴۸۶ – از شیخ رَحِمَهُ‌الله سوال شد: حکم این سخن چیست که برخی مردم وقتی کسی را می‌بینند که در ارتکاب گناهان، زیاده روی می‌کند، می‌گویند: «فلانی از هدایت دور شده»، یا «از بهشت دور شده»، یا، «از مغفرت الله دور شده»؟ جواب دادند: گفتن این سخنان جایز نیست و نوعی تصمیم گیری به جای […]

ادامه مطلب …

۴۱۷ – آیا درست است به کسی بگوییم: الله روزگارت را پاینده کند؟

۴۱۷ – از شیخ رَحِمَهُ‌الله سوال شد: عبارت: «الله روزگارت را پاینده گرداند»، چه حکمی دارد؟ جواب دادند: گفتن: «الله روزگارت را پاینده گرداند»، نوعی اعتداء و تجاوز در دعاست. زیرا دوام ایام، مخالف با فرموده‌ی الله تعالی است: {كُلُّ مَنْ عَلَيْهَا فَانٍ. وَيَبْقَى وَجْهُ رَبِّكَ ذُو الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ}[۱]، یعنی: {همه‌ی کسانی که روی زمین […]

ادامه مطلب …

۴۸۷ – حکم این سخن در مورد شخصی که به تازگی مرده می‌گویند: «الله به او اندیشید»

۴۸۷ – از شیخ رَحِمَهُ‌الله سوال شد: حکم این سخن چیست که وقتی در مورد شخص که به تازگی مرده، از کسی سوال می‌شود، می‌گوید: «فلان؟ الله به او اندیشید»؟ جواب دادند: اگر منظورش از این سخن، این باشد که الله تعالی او را به یاد آورد، و سپس او را از دنیا برد، چنین […]

ادامه مطلب …

۴۸۰ – چرا گذاشتنِ اسم «عبدالحارث» شرک است، با اینکه الله، «حارث» است؟

۴۸۰ – از شیخ رَحِمَهُ‌الله سوال شد: چرا گذاشتنِ اسم «عبدالحارث» شرک است، با اینکه الله، «حارث» است؟ جواب دادند: در گذاشتنِ اسم عبدالحارث، نسبت عبودیت برای غیر الله وجود دارد. زیرا حارث، همان است، چنان که رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم می‌فرماید: «همه‌ی شما حارث، و همه‌ی شما همّام هستید». بنا بر این وقتی انسان، عبودیت […]

ادامه مطلب …

۵۰۳ – حکم گفتن: «مُسَیجید: مسجد کوچک»، و «مُصَیحیف: مصحف کوچک» چیست؟

۵۰۳ – ازشیخ رَحِمَهُ‌الله سوال شد: حکم گفتن: «مُسَیجید: مسجد کوچک»، و «مُصَیحیف: مصحف کوچک» چیست؟ جواب دادند: بهتر این است که با لفظ تکبیر، گفته شود: مسجد و مصحف، نه با لفظ تصغیر. چون حس استهانت به این دو، به ذهن خطور می‌کند. تعداد بازدید: ۲۳

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه