یکشنبه 3 شوال 1447
۲ فروردین ۱۴۰۵
22 مارس 2026

۴۴۲ – آیا نام‌گذاری با نام «ایمان» درست است؟

۴۴۲ – از شیخ رَحِمَهُ‌الله سوال شد: کسی نام خود را ایمان بگذارد، چه حکمی دارد؟

جواب دادند: در اسم ایمان، نوعی تزکیه وجود دارد، و در حدیث صحیح آمده که رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم اسم «برة»[۱] را از ترس تزکیه، تغییر دادند. در صحیح بخاری از ابو هریره رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُ روایت شده که اسم زینب، قبلا «برة» بود. گفته شد: او خودش را تزکیه می‌دهد. پس رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم او را زینب نام نهادند.[۲] همچنین در صحیح مسلم[۳] از ابن عباس رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُمَا روایت شده که جویریه رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهَا، قبلا اسمش «برة» بود. به همین خاطر رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم اسم آن را جویریه نهاد. ایشان بدشان می‌آمد که کسی بگوید: از نزد «برة» بیرون آمد. همچنین در صحیح مسلم[۴] از محمد بن عمرو بن عطاء روایت شده که گفت: اسم دخترم را «برة» گذاشتم. زینب بنت ابوسلمه رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُمَا به من گفت: رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم از این اسم نهی فرموده است. مرا «برة» نام گذاشتند. رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم فرمود: «خود را تزکیه نکنید. الله بهتر از شما به اهل برّ و نیکی آگاهی دارد». گفتند: پس او را چه بنامیم؟ فرمود: «او را زینب بنامید». بنا بر این رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم وجه کراهت از اسمی که در آن تزکیه وجود دارد را بیان فرمودند، که از دو وجه است:

اول: اینکه گفته می‌شود: از نزد «برة» بیرون آمد، و همچنین گفته می‌شود: از «برة» بیرون آمد.

دوم: به خاطر تزکیه، در حالی که الله بهتر از ما می‌داند که چه کسی شایستگی تزکیه را دارد.

بر این اساس، شایسته است اسم ایمان تغییر داده شود. زیرا رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم از اسمی که در آن تزکیه وجود دارد، نهی فرموده است. خصوصا که اگر این اسم، اسم یک زن باشد. زیرا این اسم به اسم مردانه نزدیک‌تر از اسم زنانه است. چون کلمه‌ی «ایمان» مذکّر است.


[۱] – به معنی نیکوکار.

[۲] – «فتح الباری» (ج۱۰ ص۵۷۵).

[۳] – (ج۳ ص۱۶۸۷).

[۴] – (ج۳ ص۱۶۸۸).

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

(442) سئل فضيلة الشيخ: عن حكم التسمي بإيمان؟

فأجاب بقوله: الذي أرى أن اسم إيمان فيه تزكية وقد صح عن النبي، ﷺ، أنه غير اسم “برة” خوفاً من التزكية ففي صحيح البخاري عن أبي هريرة رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُ أن زينب كان اسمها برة فقيل :تزكي نفسها فسماها رسول الله، ﷺ، زينب 10/575 فتح، وفي صحيح مسلم 3/1687 عن ابن عباس رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُما قال : كانت جويرية اسمها برة فحول النبي ﷺ اسمها جويرية وكان يكره أن يقال : خرج من عند برة، وفيه أيضاً ص1688 عن محمد بن عمرو بن عطاء قال: سميت ابنتي برة فقالت لي زينب بنت أبي سلمة : إن رسول الله، ﷺ، نهى عن هذا الاسم وسميت برة فقال النبي، ﷺ: “لا تزكوا أنفسكم الله أعلم بأهل البر منكم” فقالوا: بم نسميها؟ قال: “سموها زينب” فبين النبي، ﷺ، وجه الكراهة للاسم الذي فيه التزكية وأنها من وجهين:

الأول: أنه يقال : خرج من عند برة وكذلك يقال : خرج من برة.

الثاني: التزكية والله أعلم منا بمن هو أهل للتزكية.

وعلى هذا ينبغي تغيير اسم إيمان لأن النبي، ﷺ، نهى عما فيه تزكية، ولا سيما إذا كان اسماً لامرأة لأنه للذكور أقرب منه للإناث لأن كلمة (إيمان) مذكرة.

مطالب مرتبط:

۴۳۴ – حکم گفتن: «ای بنده‌ام» یا «ای کنیزم» چیست؟

۴۳۴ – از شیخ رَحِمَهُ‌الله سوال شد: حکم گفتن: «ای بنده‌ام»، و «ای کنیزم» چیست؟ جواب دادند: گفتن «ای بنده‌ام»، و «ای کنیزم» و امثال آن، دارای دو صورت است: صورت اول: با صیغه‌ی ندا گفته شود. مثلا: ای بنده‌ام، ای‌کنیزم؛ این به خاطر نهیی که از آن شده، جایز نیست. رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم فرمود: […]

ادامه مطلب …

۴۵۸ – مثال‌هایی برای تحریم قدری و تحریم شرعی

۴۵۸ – از شیخ رَحِمَهُ‌الله سوال شد: در فتوای شماره «۴۵۷» فرمودید که تحریم یا قدری است و یا شرعی. اگر می‌شود مثال‌هایی برای آن بزنید. جواب دادند: سوالتان در مورد جواب ما به فتوای شماره «۴۵۷» در این مورد که تحریم، یا قدری است و یا شرعی، و خواسته بودید که برایتان مثالی بزنم. […]

ادامه مطلب …

۴۱۹ – حکم الفاظی نذیر: «از تو خواهش می‌کنم» و «درود» و «صبح بخیر»؟

۴۱۹ – از شیخ رَحِمَهُ‌الله سوال شد: حکم این الفاظ چیست: «از تو خواهش می‌کنم»، و «تحیّاتی»، و «أنعم صباحاً»، و «أنعم مساءً»؟ جواب دادند: اشکالی ندارد در امری که فلان شخص توان تحقق بخشیدن به امیدت را دارد، بگویی: «از تو خواهش می‌کنم». همچنین: «تحیاتی لک»، و «لک منّی التحیّة» و کلماتی شبیه آن […]

ادامه مطلب …

۴۶۱ – وصف انسان به حیوان ناطق چه حکمی دارد؟

۴۶۱ – از شیخ رَحِمَهُ‌الله سوال شد: وصف انسان به حیوان ناطق چه حکمی دارد؟ جواب دادند: حیوان ناطق، چنان که اهل منطق ذکر می‌کنند، به انسان اطلاق می‌شود، و نزد آنها هیچ عیبی هم ندارد. زیرا تعریفی برای حقیقت انسان است. اما در عرف، عیب به شمار می‌آید. به همین خاطر وقتی انسان به […]

ادامه مطلب …

۴۷۵ – آیا به کار بردن لفظ «شهید» برای شخص جایز است؟

۴۷۵ – از شیخ رَحِمَهُ‌الله سوال شد: آیا اطلاق لفظ «شهید» برای شخصی، به عینه، جایز است؟ مثلا گفته شود: فلانی شهید است؟ جواب دادند: جایز نیست که برای شخصی به عینه شهادت دهیم که شهید است. حتی اگر مظلومانه کشته شده باشد، و یا حتی در حال دفاع از حق کشته شده باشد. جایز […]

ادامه مطلب …

۴۶۵ – حکم گفتن: «ربّ البیت»، یا «ربّ المنزل» چیست؟

۴۶۵ – از شیخ رَحِمَهُ‌الله سوال شد: حکم گفتن: «ربّ البیت»، یا «ربّ المنزل» چیست؟ جواب دادند: گفتن «ربّ البیت» و امثال آن، به چهار نوع تقسیم می‌شود: اول: اضافه به ضمیر مخاطب، در مورد معنایی باشد که لایق الله عز و جل نیست. مثلا بگوید: «أطعم ربّک: پروردگارت را اطعام کن». به دو جهت، […]

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه