جمعه 4 محرم 1448
۲۹ خرداد ۱۴۰۵
19 ژوئن 2026

۳۶۸ – حکم این کار که عروس پای خود را در خون گوسفند ذبح شده بگذارد چیست؟

۳۶۸ – از شیخ رَحِمَهُ‌الله سوال شد: حکم این کار که عروس پای خود را در خون گوسفندی که ذبح شده، بگذارد، چیست؟

جواب دادند: این عادت، هیچ اصلی در شرع ندارد. بلکه عادتی زشت است. زیرا:

اولا: عقیده‌ای فاسد است که هیچ اساسی در شرع ندارد.

ثانیا: کثیف کردن خود با خون نجس، سفاهت است. چون دستور داده شده که نجاست را از بین برده و از آن دوری کنیم.

به این مناسبت دوست دارم به برادران مسلمانم بگویم: مشروع این است که وقتی نجاستی به انسان اصابت کرد، باید اقدام به از بین بردن و پاک نمودن آن کند. زیرا این ارشاد رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم است. وقتی عربی بادیه نشین در گوشه‌ای از مسجد ادرار کرد، پیامبر صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم دستور داد که سطلی آب بر آن بریزند، و همچنین پسر بچه‌ی نوزادی که در دامن رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم ادرار کرد، رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم آبی خواست و بر آن آب پاشید. همچنین تاخیر در ازاله‌ی نجاست سبب می‌شود که انسان آن را فراموش کرده و سپس در حالی که نجاست با اوست، نماز بخواند – و گر چه شخص در این مساله بنا بر قول راجح، معذور دانسته می‌شود، و اگر با نجاستی که فراموش کرده آن را پاک کند، نماز بخواند، نمازش صحیح است – اما چه بسا در اثنای نماز این را به یاد آورد، و اگر در این هنگام نتواند از نجاست خلاصی یابد، لازمه‌اش این است که نمازش را قطع نموده و از اول نماز بخواند.

در هر حال، این عادتی که در سوال ذکر شد، عادتی بسیار زشت است که زن خود را به نجاست آلوده کند. این سفاهت است. زیرا شرع دستور به تخلّص از نجاست و پاک کردن آن داده. نکته‌ی دیگر اینکه من می‌ترسم عقیده‌ی دیگری در این مورد وجود داشته باشد. یعنی این گوسفند را برای جن یا شیاطین و امثال آن ذبح کرده باشند، که در این صورت نوعی شرک است و معلوم است که الله عز و جل شرک را نمی‌بخشد. والله المستعان.

این صفحه را به اشتراک بگذارید

مشاهده‌ی اصل متن عربی

(368) وسئل : عن حكم وضع العروس قدمها في دم خروف مذبوح؟

فأجاب بقوله : ليس لهذه العادة من أصل شرعي وهي عادة سيئة؛ لأنها :

أولاً : عقيدة فاسدة لا أساس لها من الشرع.

ثانياً : أن تلوثها بالدم النجس سفه ؛ لأن النجاسة مأمور بإزالتها، والبعد عنها.

وبهذه المناسبة أود أن أقول لإخواني المسلمين : إن من المشروع أن الإنسان إذا أصابته النجاسة فليبادر بإزالتها، وتطهيرها ؛ فإن هذا هو هدي النبي ، ﷺ : فإن الأعرابي لما بال في المسجد أمر النبي – ﷺ – أن يراق على بوله ذنوبٌ من ماء؛ وكذلك الصبي الذي بال في حجر النبي : دعا النبي – ﷺ – بماء فأتبعه إياه – أي أتبعه بول الصبي –؛ وتأخير إزالة النجاسة سبب يؤدي إلى نسيان ذلك، ثم يصلي الإنسان وهو على نجاسة؛ وهذا وإن كان يعذر به على القول الراجح، وأنه لو صلى بنجاسة نسي أن يغسلها فصلاته صحيحة؛ لكن ربما يتذكر في أثناء الصلاة؛ وحينئذ إذا لم يمكنه أن يتخلص من النجاسة مع الاستمرار في صلاته فلازم ذلك أنه سوف يقطع صلاته، وينصرف، ويبتدئها من جديد.

على كل حال هذه العادة السيئة التي وقع السؤال عنها فيها تلوث المرأة بالنجاسة الذي هو من السفه، فإن الشرع أمر بالتخلص من النجاسة وتطهيرها ، ثم إنني أخشى أن يكون هناك عقيدة أخرى وهي أن يذبحوه إما لجن ، أو شياطين، أو ما أشبه ذلك؛ فيكون هذا نوعاً من الشرك؛ ومعلوم أن الشرك لا يغفره الله – عَزَّوَجَلَّ – والله المستعان.

مطالب مرتبط:

۳۴۵ – چرا بدعت در دین حرام است؟

رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم در مورد بدعت فرمودند: «بر حذر باشید از امور نوپیدا در دین، زیرا هر بدعتی گمراهی، و هر گمراهی در آتش است»، و وقتی چنین باشد، فرق نمی‌کند که بدعت، ابتدایی یا استمراری باشد؛ هر کس که به آن ملبّس شود، گناهکار است

ادامه مطلب …

۳۶۲ – حکم قرائت قرآن بر قبر، و حکم دعا برای میت نزد قبر و حکم دعای انسان برای خودش نزد قبر

۳۶۲ – از شیخ رَحِمَهُ‌الله سوال شد: حکم قرائت قرآن کریم بر قبر چیست؟ حکم دعا برای میت نزد قبر چیست؟ حکم دعای انسان برای خودش نزد قبر چیست؟ جواب دادند: قرائت قرآن نزد قبور بدعت است و از رسول الله صَلَّىٰ‌اللهُ‌عَلَيْهِ‌وَعَلَىٰ‌آلِهِ‌وَسَلَّم و اصحاب ایشان روایت نشده که چنین کاری کرده باشند. وقتی که از […]

ادامه مطلب …

۳۷۳ – آیا پخش کردن نامه‌های مجهول برای تشویق به دین، جایز است؟

۳۷۳ – از شیخ رَحِمَهُ‌الله سوال شد: بسیاری از مردم ورقه‌ای را پخش می‌کنند که ادعا می‌شود وصیت شخصی به نام احمد بوده که خادم حرم است. حکم این کار چیست؟ جواب دادند: این وصیت از جانب شخصی مجهول است که خود را شیخ احمد نامیده. اما کاری که انجام داده، احمد (ستوده شده) نیست. […]

ادامه مطلب …

۳۴۷ – چگونگی تعامل با شخصی که صاحب بدعت است. آیا طرد کردن چنین شخصی جایز است؟

۳۴۷ – از شیخ رَحِمَهُ‌الله سوال شد: انسانی که ملتزم به سنت است، چگونه با شخصی که صاحب بدعت است، تعامل کند؟ آیا هَجر[۱] کردن چنین شخصی جایز است؟ جواب دادند: بدعت دو نوع است: بدعت‌های مُکفِّره و بدعت‌های غیر مُکفِّره. در هر دو نوع بدعت بر ما واجب است که این کسانی را که […]

ادامه مطلب …

۳۵۸ – حکم مراسم ختم و تعزیه به مناسبت وفات شخص

۳۵۸ – از شیخ رَحِمَهُ‌الله سوال شد: حکم گرد هم آیی برای غم و اندوه بر مرگ شخص، چیست؟ جواب دادند: این گرد هم آیی‌ها همه بدعت است. چه سه روز باشد، یا یک هفته و چهل روز. چون وارد نشده که سلف صالح رَضِيَ‌اللهُ‌عَنْهُم چنین کاری کرده باشند و اگر خیر بود، آنها در […]

ادامه مطلب …

۳۷۱ – حکم کاغذنویسی برای دور کردن پرندگان از مزرعه‌ها

۳۷۱ – از شیخ رَحِمَهُ‌الله سوال شد: حکم این کار بعضی مزرعه داران چیست که نزد شخصی می‌روند که برای آنها کاغذی بنویسد تا پرندگان را دور کرده و از مزارعشان محافظت کند؟ جواب دادند: این عمل از لحاظ شرعی جایز نیست. زیرا امکان ندارد که این ورقه، پرندگان را از مزرعه براند. چنین کاری […]

ادامه مطلب …

کُتُب سِتّة:  شش کتاب اصلی احادیث اهل سنت و جماعت:

صحیح بخاری
صحیح مسلم
سنن ابو داود
جامع ترمذی
سنن نسائی
سنن ابن ماجه